De Parijsblog van Fotograaf Ferry van der Vliet

door | mrt 23, 2017 | Frankrijkgids, Leven, Regio's & steden

Garçon in restaurant Terminus-Nord van Ferry van der Vliet 

Foto’s zeggen vaak meer dan woorden. Zeker wanneer ze zijn gemaakt door fotograaf Ferry van der Vliet. Via zijn blog over Parijs leren we de Franse hoofdstad op een unieke wijze kennen. Voor Frankrijkgangers is de blog een absolute aanrader! In schitterende zwart-wit foto’s en meeslepende verhalen laat Ferry ons kennismaken met een Parijs dat zelfs voor geboren Parijzenaars meestal verborgen blijft. We maken kennis met de duistere facetten van de Lichtstad, maar ook met haar exclusieve kanten en met de mensen die er leven en werken. Zo neemt Ferry ons niet alleen mee naar befaamde restaurants die veelal hun reputatie vestigden tijdens de Belle Époque, maar ook naar achteraf gelegen culinaire bistrootjes, vaak uitgebaat door idealistische fijnproevers.

Paris-fvdv is een weblog voor kenners en liefhebbers van Parijs én voor hen die dat willen worden. Parijs is een moderne, levendige stad met een groots en rijk verleden. Ferry van der Vliet weet op geheel eigen wijze het heden vast te leggen in verrassende foto-reportages, waarbij hij het verleden tot leven laat komen in historische verhalen. Hij toont hoe Parijs er in is geslaagd om haar grootse architecturale en andere historische monumenten te integreren in de dynamiek van een moderne stad.

Het is onmogelijk om Parijs in al haar facetten te leren kennen. De wekelijkse blog van Ferry van der Vliet, bekroond met diverse prestigieuze prijzen, helpt ons een heel eind op weg met zijn boeiende en fraai geïllustreerde verhalen die uiting geven aan zijn grote liefde voor deze stad. Een liefde die iedere bezoeker van Parijs en van zijn blog vanzelf met hem gaat delen.

Hieronder treft u de meest recente blogs aan van deze fenomenale Parijskenner.

paris-fvdv.blogspot.nl

Categorieën

Gerelateerde berichten

Met de auto in Frankrijk

Rijden in Frankrijk is de afgelopen jaren op vier punten wezenlijk veranderd, en wie op oude kennis vaart loopt tegen boetes aan. Tolpoortjes verdwijnen op steeds meer trajecten ten gunste van kentekenherkenning, waarbij u zelf binnen 72 uur moet betalen op straffe van een oplopende boete. Een groeiend aantal steden weert oudere auto’s via de Crit’Air-vignet, die u vóór vertrek moet bestellen omdat de levering ruim een week duurt. In 34 bergdepartementen geldt van november tot maart een winteruitrustingsplicht waarvoor alleen banden met de 3PMSF-markering nog voldoen. En bij pech op de autoroute gelden vaste tarieven en erkende bedrijven, met een nieuwe plaag van niet-erkende slepers die via navigatie-apps opduiken.

Dit dossier behandelt daarnaast de vier routes vanuit Nederland en België met hun vaste knelpunten, het patroon achter de zwarte zaterdagen, laden onderweg, en het ANWB-steunpunt bij Lyon.

L’Art de Vivre: ontdek de Franse levenskunst

L’art de vivre à la française is voor veel Nederlanders in Frankrijk geen marketingterm maar dagelijkse praktijk: het ritueel rond eten, de convivialité die verder gaat dan het Nederlandse ‘gezellig’, huis en tuin als levensproject, woningen met karakter, en een samenleving waarin vrijheid, debat en engagement vanzelfsprekend zijn.

Dat beeld verdient twee correcties. De eerste is sociaal: de levenskunst is ongelijk verdeeld. Tijdsdruk, onzeker werk en woonstress nemen toe in lagere inkomensgroepen, ploegendiensten en zorg laten steeds minder ruimte voor het gezamenlijke repas, hechte dorpsgemeenschappen sluiten nieuwkomers vaak jarenlang informeel buiten, oude panden brengen zware onderhouds- en energielasten mee, en de Franse strijdbaarheid vertaalt zich in stakingen en polarisatie die het dagelijks leven kunnen ontwrichten.

De tweede correctie is geografisch. In Parijs en de banlieues zijn lange lunches, vaste buurtwinkels en sociale vertraging grotendeels verdwenen, terwijl veel van de klassieke beelden juist standhouden in kleinere steden en op het platteland. Convivialité is in de hoofdstad netwerk- en beroepsgebonden, daarbuiten buurtgebonden. Het woningcontrast is het scherpst: een landgoed in de Creuse tegenover een chambre de bonne van vijftien vierkante meter in Parijs.

De conclusie: je hoeft je Nederlandse identiteit niet op te geven om van Frankrijk te genieten, maar de overgang vraagt realisme, geduld en praktische kennis. Het Franse leven krijgt zijn betekenis vooral in de lokale gemeenschap, aan de bar van het café, tussen buren, in het dorp.