Uitvaart: meerderheid van Fransen kiest voor cremeren boven begraven

door | nov 13, 2015 | Gemeente, Leven

Nu de Franse begraafplaatsen nog geel, rood, wit en bruin kleuren wegens de miljoenen chrysantenplanten die bij gelegenheid van Allerheiligen (la Toussaint) op en nabij de graven en tombes zijn geplaatst, heeft een enquรชte uitgewezen dat een meerderheid van de Franse bevolking (49%) wenst te worden gecremeerd.

Ruim een kwart (27%) wenst later te worden begraven en een sterk toegenomen percentage van 24 weet het nog niet of heeft het zich nog niet afgevraagd. In de laatste dertig jaar valt een opmerkelijke stijging van een voorkeur voor crematie (+29%) waar te nemen en een daling van die voor begraven (-26%.) Door de verdere ontkerstening van de moderne samenleving blijkt er een grotere onverschilligheid te zijn ontstaan voor het ritualiseren van de dood. Uit het onderzoek blijkt verder dat het verlangen tot crematie bij jongeren zwak is (38% van de personen van 18 tot 24 jaar.) Bij ouderen van 50 tot 64 jaar zijn er meer voorstanders van crematie: 59% tegen 17% voor begraven. Het zijn kennelijk de baby-boomers die zich in groten getale losmaken van het traditionele christelijke gedachtegoed. Linksige mensen en Groenen, sterk vertegenwoordigd in de na-oorlogse generatie van baby-boomers, zijn in meerderheid (tot 65%) voorstander van lijkverbranding, die in Frankrijk wordt omgeven door zeer sobere plechtigheden.
(05.11.12)


Gemeten naar Nederlandse maatstaven vinden crematieplechtigheden vaak plaats in wat naargeestige ruimten. De taak van het crematorium beperkt zich meestal tot de lijkverbranding zelf; aan overige dienstverlening voor het rouwende publiek wordt niet veel gedaan. Bij de vaststelling van het tijdstip van de crematie moet men er rekening mee houden dat dan ook de werkelijke verbranding plaatsvindt. Soms wordt de tijd die nodig is voor het verbranden (ongeveer anderhalf ร  twee uur) gebruikt om een ceremonie te houden. Wil men een ceremonie vooraf, dan moet men dat van tevoren expliciet aangeven.ย  Na de crematie kan de urn met de as direct worden meegenomen. In sommige crematoria is ook via een videobeeld de tocht van de kist naar de verbrandingsoven te zien.

Categorieรซn

Gerelateerde berichten

L’Art de Vivre: ontdek de Franse levenskunst

L’art de vivre ร  la franรงaise is voor veel Nederlanders in Frankrijk geen marketingterm maar dagelijkse praktijk: het ritueel rond eten, de convivialitรฉ die verder gaat dan het Nederlandse ‘gezellig’, huis en tuin als levensproject, woningen met karakter, en een samenleving waarin vrijheid, debat en engagement vanzelfsprekend zijn.

Dat beeld verdient twee correcties. De eerste is sociaal: de levenskunst is ongelijk verdeeld. Tijdsdruk, onzeker werk en woonstress nemen toe in lagere inkomensgroepen, ploegendiensten en zorg laten steeds minder ruimte voor het gezamenlijke repas, hechte dorpsgemeenschappen sluiten nieuwkomers vaak jarenlang informeel buiten, oude panden brengen zware onderhouds- en energielasten mee, en de Franse strijdbaarheid vertaalt zich in stakingen en polarisatie die het dagelijks leven kunnen ontwrichten.

De tweede correctie is geografisch. In Parijs en de banlieues zijn lange lunches, vaste buurtwinkels en sociale vertraging grotendeels verdwenen, terwijl veel van de klassieke beelden juist standhouden in kleinere steden en op het platteland. Convivialitรฉ is in de hoofdstad netwerk- en beroepsgebonden, daarbuiten buurtgebonden. Het woningcontrast is het scherpst: een landgoed in de Creuse tegenover een chambre de bonne van vijftien vierkante meter in Parijs.

De conclusie: je hoeft je Nederlandse identiteit niet op te geven om van Frankrijk te genieten, maar de overgang vraagt realisme, geduld en praktische kennis. Het Franse leven krijgt zijn betekenis vooral in de lokale gemeenschap, aan de bar van het cafรฉ, tussen buren, in het dorp.

โ˜• Cafรฉ Claude