Reageer op: Fermer les yeux

#190136
 Taciturne
Bijdrager

Ja, en buiten een (bedrijfs)artsdiploma heb ik ook zwemdiploma A en B, rijbewijs BE en nog een ander Rijkserkende aantekening. Oja, Premiers Secours.
Alle gekheid op een stokje, wat vooral speelt is bewuste levenservaring. Leren van wat je meegemaakt hebt. Te vaak zie ik mensen die zijn blijven steken in een onverwerkt verlies.
Mijn ogen werden geopend door Elisabeth Kübler-Ross, een arts die de fasen van rouwverwerking heeft geanalyseerd en beschreven: ontkenning, woede, verdriet, onderhandelen en aanvaarden. Als je die fasen niet doormaakt (elke fase kan kort of langer duren) blijft het verlies tezeer aan je kleven.
Dagelijks maak ik mensen mee die erin geblokkeerd zijn. Volgestopt met pillen om teveel ongerief te dempen. Niet bij machte om met de omgeving te (durven) praten. Diezelfde omgeving die ee stilletjes omheen blijft lopen. Want wil de rouwende niet kwetsen. Doormaken van die fasen betekent de eindigheid van het leven te aanvaarden. Dat helpt jezelf dus ook.
Maak het niet te zwaar. Het leven als een “aangeboren…etc.” ziekte te beschouwen lucht op. Mijn Franse familie begint het inmiddels te accepteren dat ik praat over “als ik naar de onderkant van de grassprieten lig aan te kijken..” met de bedoeling met mijn (klein)kinderen ervaringen te delen die zij zich zullen herinneren als ik er al lang niet meer ben.

Mimi, je man is filosoof (ik ben jaloers) maar filosofen hebben net als artsen moeite om de theorie op zichzelf te betrekken. Want te weinig afstand,logisch, na alle behandelingen. Kijk eens of hij als ervaringsdeskundige niet iets kan betekenen voor anderen. Hoe, hangt van de mogelijkheden af. Je groeit ervan.

Steven

©2020 Communities Abroad  |  infofrankrijk.com

DISCLAIMER

Login

of    

Forgot your details?

Create Account