Zomer en droogte: boeren vermorsen het meeste water

mais4
Bij een warme zomer en het uitblijven van regen vallen weer de arresten van de prefecten te verwachten, waarbij het publiek wordt gesommeerd zuinig te zijn met water. Men mag dan de auto niet meer wassen, het zwembad niet meer bijvullen en in het ergste geval de sla- en tomatenplanten niet meer besproeien. Het blijken onzinmaatregelen te zijn. In de zomer wordt bij lage rivierstanden en gedaalde grondwaterstanden 80% van het beschikbare water door de landbouw gebruikt om vooral het gesubsidieerde landbouwgewas maïs te besproeien. 

Het voortdurend nat houden van de maïspercelen in vooral het zuidwesten van Frankrijk en het gebruik van koelwater voor de kerncentrales vergen 89% van het water in de zomer. Het koelwater komt overigens weer terug in de rivieren. De industrie gebruikt dan 1% en de consument 10% van het beschikbare water.

Dat is in totaal 33 miljard kubieke meter water per jaar, waarvan een groot deel weer terugkomt in de rivieren of het grondwater. De elektrische centrales, meestal kerncentrales, pompen 21 miljard kubieke meter gebruikt koelwater weer terug in de rivieren. Niet goed voor het milieu dat opgewarmde water, maar het komt in ieder geval weer terug. Huishoudens en lokale overheden gebruiken 5,7 miljard kuub, waarvan driekwart weer terugkomt en de industrie levert 90% van de opgepompte 3,3 miljard kuub terug aan het milieu. De drie miljard die de landbouw voor bevloeiing nodig heeft, komt door verdamping niet retour.

De werkelijke jaarlijkse consumptie van water is 6 miljard kubieke meter. In de zomer wordt daarvan 10% door de huishoudens gebruikt, 9% voor de elektriciteitsopwekking, 1% door de industrie en 80% door de landbouw. In de laatste 30 jaar zijn de te bevloeien oppervlakten landbouwgrond verdrievoudigd, vooral doordat de overheid extra landbouwpremies is gaan verstrekken voor irrigatie. Daarnaast volgden nog subsidies op het telen van maïs, zodat inmiddels 60% van te besproeien landbouwgrond maïspercelen zijn. Het gewas maïs verlangt buitengewoon veel water om te kunnen gedijen. Het beeld is vertrouwd in gebieden van Aquitaine en Midi-Pyrénées, waar tijdens hete zomerdagen overvloedig water wordt gebruikt voor het besproeien van de akkers. Een groot deel van het water verdampt, zonder daarbij de bodem te hebben bereikt. De waterleidingmaatschappijen hanteren bij het oppompen zeer voordelige tarieven. Het agentschap Adour-Garonne bijvoorbeeld verlangt van de boer 0,8 centimes voor een m³ water, de particulier betaalt daar voor hetzelfde water 3,88 centimers per kuub.

Inmiddels zijn Brussel en in navolging daarvan Parijs tot het inzicht gekomen, dat het ongebreidelde oppompen van rivier- en grondwater moet stoppen en dat er een evenwicht moet komen tussen het ontrekken van water en het herstel van het niveau van de watervoorraad. Via een quotabeleid moet het oppompen wat water voor bevloeiing van landbouwakkers op sommige plaatsen drastisch terug, tot woede van de machtige boerenorganisaties. Zij eisen de vorming van voorraadbassins, te financieren door de waterleidingmaatschappijen, lokale overheden en Europa, de consument derhalve. De boeren zijn door de mooie subsidies op maïs nauwelijks bereid om in de zomerperiode over te stappen op het telen van minder water eisen gewassen, zoals zonnebloemen en sorghum, een op maïs gelijkend gewas dat veel minder water verlangt. Maar de Franse boeren houden in grote meerderheid vast aan de vertrouwde maïs voor hun veevoer.

©2018 Communities Abroad  |  infofrankrijk.com

DISCLAIMER

Login

of    

Forgot your details?

Create Account