Justitie

De rechterlijke macht in Frankrijk kent drie rechtsgebieden; de gespecialiseerde rechtspraak, de burgerlijke rechtspraak, de strafrechtspraak

1. de gespecialiseerde rechtspraak, zoals de 15 rechtbanken voor kinderen (tribunaux pour enfants) binnen de 154 rechtbanken voor minderjarigen (tribunaux pour mineurs), de conseils des Prud’hommes (in de volksmond ook tribunaux geheten – gekozenen die uitspraak doen in de geschillen tussen werknemers en werkgevers), juges de proximité (lekenrechters die kleinere geschillen oplossen), de handelsrechtbanken voor geschillen tussen zakenmensen of handelsbedrijven (tribunaux de commerce), de rechtbanken voor pachtovereenkomsten (tribunaux baux ruraux) en de rechtbanken voor sociale zekerheidszaken (tribunaux des affaires de sécurité sociale);
2. de burgerlijke rechtspraak voor geschillen tussen burgers onderling en de regeling van kleine, alledaagse conflicten (het tribunal d’instance), voor de  grotere zaken het tribunal de grande instance TGI), voor hoger beroep in civiele zaken het cour d’appel. Voor geschillen tussen burgers en overheidsinstanties is men aangewezen op het adminstratieve recht, uitgevoerd door de tribunaux administratifs, de hoven van appèl (cours administratives d’appel) en de Raad van State (Conseil d’Etat). Men wendt zich tot deze instanties bij belastingconflicten, bij problemen met de burgemeester die weigert een bouwvergunning af te geven en dergelijke.

3. de strafrechtspraak in drie niveaus: de behandeling van niet al te ernstige (verkeers)overtredingen door de politierechtbank (tribunal de police), de delicten (diefstal, oplichting, gebruik verdovende middelen) waarover de correctionele rechtbanken uitspraak doen (tribunal correctionnel), en de zware misdrijven, die voor het Hof van Assisen komen (cour d’assises), de enige rechtbank (één per departement) met een jury van drie rechters en negen leken. Meestal komt dit hof eennmaal per drie maanden bijeen en het houdt lange zittingen om de rechtsgang begrijpelijk te laten verlopen voor de  leken, niet-juristen. Ten slotte onderzoekt het hoogste rechtscollege, het cour de cassation (vergelijkbaar met de Hoge Raad), de cassatieberoepen tegen de arresten van de 35 cours d’appel (hoven van beroep).

In het dagelijks leven kun je bij geschillen wel te maken krijgen met het tribunal d’instance. Deze rechtbank lijkt wat op de civiele kant van het kantongerecht in Nederland, waarin kleinere zaken worden behandeld. Maar de vergelijking houdt dan verder op. In Frankrijk kan men zich via een eenvoudige procedure tot het tribunal d’instance wenden bij huurgeschillen, als huisbazen nalatig zijn in het onderhoud of als er met de buren problemen zijn over de erfafscheiding. Zo’n procedure heet een injonction de faire, een uitdrukkelijk bevel om iets te doen of te betalen: minder dan € 4.000 bij de hulprechter, van € 4.000 tot € 10.000 dus bij het tribunal d’instance en daarboven bij de TGI.

Bij consumentengeschillen is een formulier te downloaden om een zaak van minder dan € 4000 bij de rechter te brengen.

Bij grotere zaken zal men zich moeten wenden tot de tribunal de grande instance. De TGI komt eraan te pas als er familiegeschillen moeten worden opgelost (door de speciale juge aux affaires familiales, Jaf), bij onroerendgoedzaken, bij faillissementen en bij belastingzaken. Bij de meeste zaken kan men niet zelfstandig optreden, het inroepen van een advocaat is vrijwel altijd noodzakelijk en de procedure geschiedt vooral schriftelijk.

Vrij nieuw is de instelling van een type rechter, zeg een hulprechter, die kleine zaken kan afhandelen ter ontlasting van de rechtbanken. Deze juges de proximité houden zich bezig met kleine, alledaagse kwesties die de € 4000 niet te boven gaan (dezelfde categorie zaken onder de € 10.000 waarmee de gewone juges d’instance zich bezighouden). Hij kan ook verkeersboetes regelen, maar nooit vrijheidsstraffen uitdelen. Bij dergelijke kleinere gedingen is evenmin beroep bij een hoger college mogelijk. De enige mogelijkheid hiertoe is appèl aanteken bij de cassatierechter. Wie een zaak wil aanspannen omdat hij zijn geld niet terugkrijgt van een onwillige winkelier of wanneer de aannemer het laat afweten,  kan via een aangetekend te versturen formulier de procedure laten starten. Meestal ontvangt men dan binnen drie maanden bericht om op de zitting te verschijnen al dan niet samen met een advocaat of een familielid. De juge de proximité begint altijd met een poging om de partijen met elkaar te verzoenen. Vanaf 1 januari 2015 zullen deze rechters worden gevoegd bij het tribunal de police (behorend tot het tribunal d’instance). Gebleken is dat er te weinig juges beschikbaar zijn voor het ambt; gerekend was op 3000 van deze hulprechters, men is niet verder gekomen dan 700.


Voorbeeldbrief om in contact te komen met een juge de proximité.
Déclaration au greffe de la juridiction de proximité

(Article 847-1 du nouveau code de procédure civile)

Demandeur (eiser)

Nom:

Nom d’épouse: (naam echtgenote)

Prénoms :

Adresse :

Commune :

Pays :

Téléphone:

Demande la convocation devant la juridiction de proximité de:(naam, adres enzovoort van de gedaagde onderneming met zoveel mogelijk bedrijfsgegevens (inschrijving Kamer van Koophandel, kapitaal enzovoort – te vinden op facturen en brieven)

Pour obtenir :

I – EN FAIT:

Client de (naam onderneming) depuis le (klant sinds, sous le numéro de client (klantennummer) au titre du (contract vermelden), je sollicite du juge de proximité de constater que la Société (naam onderneming) n’a pas respecté ses engagements contractuels et que sa responsabilité est engagée.

En effet J’ai tenté à plusieurs reprises de résoudre ce problème avec la Société Ces tentatives sont restées infructueuses.

Je me vois donc contraint de saisir le juge de proximité.

II – EN DROIT:

Je demande au juge de proximité d’enjoindre à la Société de fournir le service convenu dans le contrat sur le fondement des articles 1134 et 1147 du code civil.

Je sollicite du juge de proximité la condamnation de la société au paiement de (bedragen) euros correspondant à :

(onterechte betalingen) euros en remboursement des prélèvements indûment perçus ;

– (gemaakte kosten om het geschil op te lossen) euros en remboursement de frais engagés pour tenter de régler le litige avec la Société (téléphone, courriers, oppositions à prélèvement…) (cf. : justificatifs joints) (bewijsstukken meesturen);

– (proceskosten, incl. advocaat) euros pour frais irrépétibles en application de l’article 700 NCPC ;

– (smartengeld) euros en réparation du préjudice matériel et moral subi.

Il plaira au juge de proximité de dire et juger que cette somme portera intérêt au taux légal à compter du jugement.


Een echt kort geding aanspannen – intenter un référé d’urgence – kan uiteraard ook. De rechtbankpresident kan in spoedeisende gevallen op zeer korte termijn een uitspraak doen. Maar de afhandeling van minder spoedeisende zaken duurt lang in Frankrijk, vaak zeer lang tot jaren aan toe. Meestal probeert ook het tribunal d’instance partijen te verzoenen (tentative préalable de conciliation) om daarmee een proces te vermijden. De procedure hiervoor is zeer eenvoudig. Je gaat naar de griffie en vult een formulier in. Op de zitting moet je jezelf vertegenwoordigen en dus in persoon verschijnen. Sinds enige jaren wordt de rol van de rechtbankpresident in zulke bemiddelingspogingen overgenomen door een bemiddelaar (conciliateur de justice), waarvan er inmiddels 1800 actief zijn en gratis hun diensten verlenen bij het oplossen van conflicten tussen burgers. Hun adressen zijn op internet te vinden. Daarnaast verwijzen officieren van justitie en rechters ook steeds meer naar de bemiddelaars, de médiateurs judiciaires, die niet gratis hun diensten aanbieden. Zij treden vaak op bij familiekwesties, zoals echtscheidingen.

Grotere zaken (boven de € 10.000) worden dus behandeld door het tribunal de grande Instance (nu nog 181 vestigingen) en partijen moeten zich bij het kostbare en langdurige proces in principe laten bijstaan door een advocaat, terwijl het ook mogelijk is dat de kemphanen zelf het woord voeren.

Via de website van het ministerie zijn alle rechterlijk instanties in de woonomgeving te vinden.


Consumenten oordelen vernietigend over de rechtbanken
Zeven van de tien Fransen die wel eens te maken hebben gehad met de rechtbank, zeggen ontevreden te zijn. Dit blijkt uit een enquête van de consumentenorganisatie Que Choisir waaraan ruim 4000 leden hebben deelgenomen. Een tevredenheidsscore van 30% is opmerkelijk laag. Bij eerdere onderzoeken naar de kwaliteit van o.a. de spoorwegen, de post of de medische stand is niet een dergelijke lage waardering gemeten. Als verzachtende omstandigheden melden de leden nog wel dat de magistraten over onvoldoende middelen beschikken.

Bij het onderzoek blijken twee van de drie geënquêteerden zich te hebben laten bijstaan door een advocaat, meestal omdat diens aanwezigheid bij grotere zaken verplicht is. Driekwart van de respondenten was betrokken bij civiele procedures, bij de overige kwart ging het om strafzaken waarbij men slachtoffer was. Door het ingrijpen van de toenmalige minister van Justitie Rachida Dati zijn de afgelopen jaren enkele tientallen lagere  rechtbanken gesloten. Juist in deze tribunaux d’instance worden de meeste dagelijkse geschillen behandeld. De ondervraagde lezers hebben op zichzelf niet zo veel moeite met deze reorganisatie, maar eenmaal binnen in het gerechtsgebouw beginnen de problemen. In 2010 klaagden de magistraten zelf al over de haveloosheid en bouwvalligheid van de gerechtsgebouwen, waar rechters en advocaten ook met ruimtegebrek kampen. Partijen in rechtzaken moeten veelal bijeen gepakt in de gangen wachten.

Wie opgeroepen wordt om ’s middags om half twee te verschijnen, wordt meestal niet op dat tijdstip gehoord. Iedereen die op de middagzitting moet verschijnen, krijgt de melding dat hij of zij om half twee aanwezig moet zijn. De lange wachttijden zijn de mensen een doorn in het oog. Acht van de tien ondervraagden maken zich hier boos over. Eenmaal op de zitting zelf verschenen, ervaren de meeste partijen (53%) de houding van de rechters als kil en weinig menselijk.  Ontevredenheid (61%) heerst er over het gebrek aan voldoende uitleg van de procedure, de rechten en verplichtingen van partijen. Een meerderheid begrijpt de vonnissen niet, de uitleg laat te wensen over. Acht van de tien ondervraagden achten het niet acceptabel dat een eenvoudige procedure lang duurt, gemiddeld 24 maanden. Een beroep bij een hogere rechtbank, tribunal de grande instance, duurt gemiddeld een jaar en een cassatieprocedure nog eens 15 maanden.
(26.02.12)



Deurwaarder

De deurwaarder (le huissier) overhandigt officiële ambtelijke en gerechtelijke stukken, dwangbevelen bijvoorbeeld en rechterlijke uitspraken. Maar hij kan ook in zijn niet-gerechtelijke hoedanigheid optreden bij het in der minne schikken van lastige kwesties. Verder kan de huissier beslag leggen op goederen na een rechterlijke uitspraak of een loonbeslag doen als schulden niet worden betaald.

Hij kan proces-verbaal opmaken van een ruzie tussen twee partijen, kan ter plaatse komen kijken, kan een partij sommeren zijn verplichtingen na te komen enzovoort. Als bijvoorbeeld de aannemer de fouten niet wil herstellen of niet meer komt opdagen, valt het te overwegen uiteindelijk de huissier in de arm te nemen, die de weigerachtige maçon kan dwingen zijn verplichtingen na te komen. Het inschakelen van de deurwaarder of het dreigen daarmee maakt vaak vrij veel indruk. Komt de huissier in actie, dan vraagt hij daarvoor wel een vrij pittig honorarium. Daarvoor zal eerste de gebruikelijke procedure moeten worden doorlopen: eerst telefoontjes, dan aangetekende brief AR dat hij het werk moet hervatten binnen een omschreven termijn, bijvoorbeeld zeven dagen; dan naar de griffie van de rechtbank de proximité (hulprechter) bij een klus van minder dan € 4000, bij het tribunal d’instance tot € 10.000 en bij het tribunal de grande instance voor werken van meer dan € 10.000. Gevraagd wordt dan ontbinding van het contract om daarmee een nieuwe aannemer te vinden en eventueel schadevergoeding te eisen voor extra te maken kosten. In geeen geval eenzijdig contract opzeggen. Dat kan niet zonder het akkoord van de tegenpartij. Over het algemeen werken de huissiers traag en hebben honderden zaken in hun portefeuille.

Een andere taak van de deurwaarder is het opmaken van constateringen: le constat (geluidsoverlast, overhangende takken van de buurman, schuren in muren van een huurhuis, of controle aan het einde van de huurperiode, de bekende état des lieux.

Consumentenorganisaties ergeren zich aan de praktijken van vooral de grotere kantoren om voor elke rechtshandeling akten op te maken of processen-verbaal te schrijven, die elk afzonderlijk in rekening worden gebracht. Vaak kan ook een gewoon briefje voldoende zijn. De vaste tarieven zijn gebaseerd op grondslagen (taux de base) van € 2,20 exclusief TVA. Een eenvoudige dagvaarding kost 8,5 taux de base ofwel € 22,37 inclusief TVA. De werkzaamheden die niet onder deze vaste tarieven vallen, worden berekend op basis van honoraires libres, vrije tarieven, waarbij het noodzakelijk is van tevoren een schriftelijke prijsopgave te vragen. Want de deurwaarders hanteren zeer verschillende tarieven. Bij de een kost het constateren van een lek in de waterleiding bij de buurman € 80, bij de ander € 180. Een vuistregel bij het bepalen van een redelijke vergoeding kan het aantal uren zijn dat de deurwaarder in touw is geweest. Als hij 20 minuten bezig is geweest om een situatie op te nemen, lijkt een vergoeding van € 50 redelijk. Nota’s die zijn gebaseerd op een uurtarief van € 400 zijn te salées, zoals de consumentenorganisatie Que Choisir het na onderzoek formuleert en voortdurend constateert dat de beroepsgroep de vastgestelde tarieven massaal aan de laars lapt.Het ambt staat niet in geweldig hoog aanzien, hetgeen in zekere mate ook geldt voor de advocaten, wier cultuur en omgang met cliënten een geheel andere is dan men in Noord-Europese landen gewend is.

Wie klachten heeft over de diensten van een deurwaarder kan terecht bij de departementale Kamer van deurwaarders. Informatie op de website.


Rechtsbijstand, rechtswinkels

Er zijn in Frankrijk ongeveer 44.000 advocaten actief, meestal keurige, kundige en eerlijke mensen. Toch is het goed om bij een zaak van tevoren te informeren naar de kosten. Er zijn drie manieren om het ook in Frankrijk pittige honorarium vast te stellen: van tevoren een bedrag afspreken, betalen naar de bestede uren of het honorarium pas betalen bij een succesvol verlopen procedure, het ‘no cure no pay’-systeem is ook in Frankrijk niet toegestaan, maar er worden wel honoraria vastgesteld mede op basis van het bereikte resultaat.

Via het forum van deze website Wonen en leven in Frankrijk en ook langs andere wegen zijn veelvuldig negatieve berichten geuit over de kwaliteit van de dienstverlening van de Franse advocaten. Zij zouden die rijke Hollanders wel eens een lesje leren, zo vallen de talrijke klachten samen te vatten. Twee lezers van deze site zijn daarom met een handleiding gekomen met tips over hoe je moet omgaan met de Franse advocatuur. De belangrijkste passages daaruit:

‘Wanneer je de hulp van een advocaat inroept om je belangen waar te nemen, realiseer je dan dat de opdracht aan een advocaat bij hem geen emotionele gevoelens teweeg brengt. Hij zal zich weliswaar over je probleem buigen, maar is daar emotioneel niet bij betrokken. Natuurlijk wil hij, samen met jou, een goed resultaat bereiken. Hij zal aandachtig naar je luisteren, maar in eerste instantie betekent je opdracht ‘handel’. Het is efficiënt om de advocaat van te voren een schriftelijke probleemomschrijving aan te reiken, zo mogelijk met kopieën van de bewijsstukken of andere relevante zaken. Dat maakt het voor hem gemakkelijker zich in je zaak in te leven, en… dat bespaart uiteindelijk kosten.’

Wie naar een rechtbank stapt, heeft soms een advocaat nodig. Dat is in ieder geval noodzakelijk bij de meeste procedures die aanhangig worden gemaakt bij het tribunal de grande instance (TGI), die oordeelt over zaken rond de familie (huwelijk, scheiding, adoptie e.d.), eigendomsrecht, erfrecht en zaken waarmee een bedrag van meer dan € 10.000 is gemoeid. Een advocaat is verder verplicht bij zaken bij het Gerechtshof (Cour d’assises), het Beroepshof (Cour d’appel), Hoge Raad (Cour de cassation) en de Raad van State (Conseil d’Etat). De keuze van een advocaat is geheel vrij, namen zijn te vinden bij de balie, verbonden aan de betrokken rechtbank of op de website van Conseil national des barreaux. Men kan dan zoeken op advocaten die zijn gespecialiseerd (avocat spécialiste en …..), zoals voor familiezaken of kwesties rond onroerend goed. Wie niet tevreden is over de gekozen advocaat of wanneer er geen vertrouwensrelatie meer betstaat, kan men overstappen naar een andere advocaat. Het is dan wel handig eerst te hebben gevraagd naar de kosten van de eerste afspraak die is gemaakt. Zelfs bij een al lopende zaak kan men afscheid nemen van de advocaat. Dat moet dan wel gebeuren via een aangetekende brief en vraag om teruggave van het dossier. Een nieuwe advocaat zal pas gaan optreden als het honorarium aan de eerdere advocaat is overgemaakt. De advocaat is vrij om zijn honorarium vast te stellen. Het wordt sterk aangeraden om een convention te tekenen om latere verrassingen te voorkomen. Er zijn twee methoden in gebruik om het honorarium vast te stellen: via een forfait, een vaste som bij bijvoorbeeld echtscheidingen. Overschrijding van dat forfait is pas na overeenstemming met de cliënt toegestaan; via het tellen van de uren (€ 100 tot € 450) waarbij de advocaat zo precies mogelijk moet aangegeven hoeveel tijd hij of zij aan het dossier zal besteden; via het bereikte resultaat is niet toegestaan, het bekende no cure, no pay. Bij dit alles kan de advocaat ook nog kosten berekenen, zoals die van de deurwaarder. Bij elke fase van de procedure kan de advocaat om een gedeeltelijke betaling vragen.

Er bestaan twee vormen om juridische kosten te beperken: de assurance protection juridique en de aide juridictionnelle. Bij de eerste vorm zijn bij geschillen de honorariumkosten van een deskundige of een advocaat gedekt. Niet op alle terreinen geldt de dekking, zoals de kosten bij een echtscheiding. Het is raadzaam tevoren te overleggen met de verzekering; kosten die daarvóór zijn gemaakt worden niet vergoed.  Wie juridische bijstand wil ontvangen (van een advocaat, deurwaarder, notaris) en over onvoldoende middelen beschikt, kan (een deel van) de kosten vergoed krijgen door de staat. Om voor deze aide juridictionnelle (AJ) in aanmerking te komen, gelden nogal wat voorwaarden. Zo moet men niet al beschikken over een verzekering waarin de juridische bescherming al is opgenomen. Bij inkomens lager dan € 929 per maand worden alle kosten vergoed en gedeeltelijk tot een inkomen van € 1372 via een aflopende schaal: 15% bij € 1393 en 85% bij een inkomen van € 930 tot € 971 bijvoorbeeld. De grenzen worden verhoogd met € 334 voor de eerste twee kinderen en voor volgende kinderen met € 106. Slachtoffers van zware misdrijven behoeven die inkomens niet te bewijzen. Dat geldt ook voor werklozen. De aanvraag voor AJ moet worden gedaan bij het tribunal de grande instance (bureau d’aide juridictionnelle) in de plaats van de aanvrager. Formulieren zijn te verkrijgen bij de rechtbanken, de rechtswinkels (maisons de justice et du droit) of de gemeentehuizen. Dat kan ook via internet in de rubriek formulieren voor particulieren.

Het zijn de kleine geschillen in het dagelijkse leven die voor veel ergernis kunnen zorgen: een meubelstuk dat bij de verhuizing is beschadigd, een abonnement dat is opgezegd maar nog steeds wordt gefactureerd, een reparatie die verkeerd is uitgevoerd. De lastige telefoontjes, de moeilijke gesprekken met de SAV (service après vente) zijn slecht voor de zenuwen en kosten tijd en geld. Het inroepen van rechterlijke hulp bij de lokale rechters, la justice de proximité, voor zaken beneden de € 4000 is voor velen net een stapje te ver. Men vreest ook hoge kosten. S‌inds enige is de website DemanderJustice.com in de lucht, waarop voor € 29,90 een dossier kan worden aangemaakt en juridische stappen worden ondernomen. In twee maanden tijd heeft de site 1500 dossiers ontvangen, waarvan 35% in der minne kon worden opgelost. Bij zaken die voor de rechter moeten worden gebracht, moet de voor iedereen geldende timbre fiscal van € 35 worden betaald en € 69,90 voor de dienstverlening van DemanderJustice.com. Oprichter Jérémy Oinino (27) kwam op het idee van de website na een slepend conflict met een reisbureau. Als op grote schaal procedures online worden gestandaardiseerd, kunnen geschillen waarvoor geen advocaat nodig is, snel worden opgelost. Zeven juristen zijn zeven dagen per week in touw om de dossiers voor te leggen aan de aangeklaagde ondernemingen, juiste instanties of uiteindelijk rechters. Als particulieren met klachten en geschillen zelf aan de slag gaan, gebeurt het vaak dat in een gebreke stelling wordt genegeerd. Ondernemingen hopen daarmee dat de boze klant wel zal afdruipen. Als de medewerkers van de nieuwe website melden dat bij het uitblijven van een antwoord binnen 14 dagen de rechter zal worden ingeschakeld, blijken zaken vaak snel te kunnen worden geregeld. Voorbeeld: iemand voerde een jaar lang strijd met een verhuisbedrijf dat een mahoniehouten tafel beschadigde. Deurwaarder, brieven, telefoontjes hielpen niet. Via via vernam men van de nieuwe website, vulde online het dossier in en acht dagen lager kwam het antwoord: drie dagen daarna volgde de cheque om de reparatie te betalen. Als een aangeklaagde onderneming niet reageert op een eerste aanschrijving, wordt het dossier bij de rechtbank gedeponeerd. In de praktijk blijkt dat een bedrijf geen zin heeft in een zitting voor een rechtbank waar ook in Frankrijk en daarom het geschil met de klant snel wil oplossen.

De Parijse advocaat Jean Alexandre Buchinger heeft een dienst opgericht voor klanten die een rechtszaak willen beginnen of daarin worden betrokken, waarbij procesvertegenwoordiging door een advocaat niet verplicht is. Dat geldt o.a. voor het tribunal de commerce, de conseil de prud’hommes, in familiezaken (uitgezonderd echtscheiding) adminsitratieve rechters (voor procedures tegen de overheid). Deze dienst (Coaching judiciaire) bestaat uit het begeleiden op afstand van de klant van begin tot einde van de procedure, waarbij de klant zelfstandig zijn zaak bepleit en verdedigt voor de rechterlijke instantie. De advocaat adviseert en levert alle nodige informatie, stukken en een pleitnota. Volgens Buchinger is het voor de klant twee à drie keer goedkoper als de advocaat niet in persoon bij de rechtszaak aanwezig hoeft te zijn.

In een kleine 60 departementen zijn meer dan 1200 rechtswinkels werkzaam. Hier heten ze MJD, ofwel Maisons de justice et du droit. Zij staan de burger bij in geschillen met huiseigenaren en buren en verlenen rechtshulp bij echtscheidingen en andere familiekwesties. Maar anders dan in Nederland, vervullen de MJD – vaak gesitueerd in ‘moeilijke’ wijken – ook een rol voor Justitie. Je kan er als slachtoffer terecht bij berovingen, agressie en dergelijke. Verder lijkt het veel op de Nederlandse rechtswinkels. Je krijgt gratis juridisch advies, bijvoorbeeld om met een bemiddelaar of ombudsman (médiateur of conciliateur) in zee te gaan. Je kunt er ook in contact komen met deurwaarders, notarissen of schrijvers die je kunnen helpen bij het opstellen van een brief. Er worden echter geen advocatendiensten verricht buiten de dagelijkse conflictoplossingen of bij andere kleine zaken of kwesties waarbij minderjarigen zijn betrokken. Adressen van de MJD zijn te krijgen bij het gemeentehuis, de paleizen van justitie, de prefecturen of de politie/gendarmerie. Ook de website van het Ministerie van Justitie geeft hierover informatie. Een groot aantal advocatenkantoren hanteert zelf een systeem met lage tarieven voor mensen met een bescheiden inkomen (minder dan circa € 1250 per maand.)

Que Choisir is een maandblad dat ook lokale verenigingen kent. Abonnees kunnen daar terecht voor raad en bijstand. De adressen van de lokale verenigingen zijn te vinden op de website van de uitgever. Abonnees kunnen zich ook gratis laten inschrijven voor de Information juridique par téléphone. Je ontvangt dan een carte met je toegangsnummer. Via dit telefonische spreekuur (numéro azur, gesprekskosten tegen lokaal tarief) is viermaal per jaar juridisch advies te vragen.

Ten slotte kunnen in de sfeer van loondienst, ontslag en dergelijke benadeelden in een eenvoudige procedure verhaal halen bij de al genoemde conseil des prud’hommes (raad voor arbeidsgeschillen, bestaande uit werkgevers en werknemers.) Deze raad kan ook snelrecht toepassen, lijkend op de procedure van een kort geding.

Op deze pagina van Infofrankrijk.com treft u de contactgegevens van Nederlandse notarissen en advocaten(kantoren).

©2017 Communities Abroad  |  infofrankrijk.com

DISCLAIMER

Login

of    

Forgot your details?

Create Account