Naar een nieuw Frankrijk, weg met nepotisme, vriendjespolitiek, elitarisme, ambtenarenmacht

elite

Er is niet zo veel voor nodig om de verstarde kaste van bestuurders in het Franse politieke leven ten diepste te veranderen. Met een handvol maatregelen die niets kosten en niet indruisen tegen wetten, moet het mogelijk zijn om een einde te maken aan het elitaire bestuurlijke systeem dat de Franse samenleving zelfs in de 21e eeuw nog in zijn greep houdt. Het land zou via een elektroshock ingrijpende maatregelen kunnen nemen die een einde moeten maken aan de traditionele macht van de kleine topklasse, de eigen wereldjes, de verworven rechten en de privileges van een kleine bovenlaag. Zonder bloedvergieten en zonder een staatsgreep moet het mogelijk zijn de totale vernieuwing van de Franse democratie tot stand te brengen, aldus de opvatting van een oud-adviseur van de voormalige president Nicolas Sarkozy.

Deze Maxime Tandonnet, zelf hooggeplaatst ambtenaar, stond de vorige president bij in het denken over zaken als immigratie en integratie en over binnenlandse aangelegenheden. In de internetkrant Atlantico ontvouwde hij zijn denkbeelden aan de hand van een serie beleidsveranderingen die het in een identiteitscrisis verkerende Frankrijk er weer bovenop moet helpen.

Leden van de Tweede Kamer en van de Eerste Kamer mogen niet meer dan twee vertegenwoordigende openbare functies bekleden. Het onbeperkt stapelen van betaalde overheidsfuncties door deze gekozenen leidt slechts tot inspanningen die uitsluitend ten doel hebben de eigen carrière veilig te stellen in plaats van op te komen voor het algemene belang. Het aantal zittingsperioden van parlementsleden moet beperkt blijven tot twee, zodat er ruimte komt voor verjonging en verfrissing van het parlementaire spel.

Een gekozen politicus mag maximaal € 7000 netto per maand verdienen, verkregen uit het totaal aan beklede functies. Niemand moet de politiek ingaan omwille van het geld. Wie geld wil verdienen moet niet in de politiek werken.

De belangrijke bestuurscentra zoals ministeries, Raad van State, Grondwettelijke raad moeten worden gevestigd in de als moeilijk bekend staande buitenwijken van de grote steden, de banlieues. Volgens Tandonnet is het schandalig dat de hoge verantwoordelijke beslissers over het lot van het land, leven in een cocon die volstrekt losstaat van de werkelijke wereld. Bij een directe confrontatie met de realiteit van alledag zal een bewustzijn ontstaan die zorgt voor een grondige mentaliteitsverandering. Wie dat niet wil, zoeke een andere baan.

Wie via het systeem van de Franse toelatingsprocedure een hoge ambtenarenpost wil bekleden, zal de post slechts kunnen verkrijgen bij een werkervaring van vijf jaar in een gewone baan. De huidige praktijk maakt het mogelijk dat via de zogeheten concoursen hoge functies worden toegekend aan lieden die niet de minste ervaring hebben en geen idee hebben hoe het er in bedrijven aan toe gaat. Er moeten zware straffen komen op het voortrekken van vriendjes of andere vormen van onrechtmatig bevoordeling bij benoemingen. Vriendjespolitiek, familie-nepotisme en netwerken overheersen in het Franse openbare leven, ‘volstrekt schandlig ten opzichte van het begrip van gelijkheid en de bevordering uit verdienste’, aldus de oud-raadgever van Sarkozy. Banen kunnen worden verkregen na het met goed gevolg afleggen van een onpartijdig examen waarin een onafhankelijk commissie garant staat voor de kundigheiden neutraliteit van de kandidaat.

Wie een politieke mandaat krijgt moet zijn ambtenarenstatus opgeven. 70% van de parlementariërs zijn ambtenaar geweest. De mogelijkheid om dat statuut te behouden terwijl men een gekozen vertegenwoordiger is geworden, is een typische Franse afwijking. Bij het beëindigen van het mandaat, kan de politicus weer terug naar zijn oude ambtenarenbaan.

Invoering van een referendum kan de kloof helpen dichten tussen het volk en zijn elite. Het publieke leven kan opleven en het land is weer in beweging te krijgen als de stem van het volk kan worden gehoord. De kans dat de gevestigde politieke orde een dergelijke volksraadpleging een kans zal geven is echter klein, zo erkent Tandonnet in zijn stuk. ‘De politieke kaste zal niet meewerken aan een dergelijke vorm van harakiri.’


Het Hof van Beroep in Parijs heeft ex-burgemeester Jean Tiberi (78), vriend van ex-president Jacques Chirac, veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van tien maanden en tot drie jaar onverkiesbaarheid, in een zaak van valse kiezers uit de jaren 1990. Zijn echtgenote Xavière kreeg negen maanden voorwaardelijk en een boete van € 5000. Tijdens het proces in beroep in november 2012 bleef het echtpaar Tiberi ontkennen frauduleuze inschrijvingen op kieslijsten te hebben gedaan van familieleden, sympathisanten van de rechtse partij RPR en andere mensen die niet in het arrondissement woonden, tijdens de gemeenteraadsverkiezingen van 1995 en de parlementsverkiezingen van 1997. Sommigen kregen in ruil een plaatsje in een crèche, een baan of andere gunsten.


Reageren kan op het forum

©2018 Communities Abroad  |  infofrankrijk.com

DISCLAIMER

Login

of    

Forgot your details?

Create Account