Nou nou nou Bosbess, zo erg is het nou ook weer niet.
Idd worden schuttingwoorden geweerd door meneer Bavelaar, ik vind het zelf ook wel bescheiden eerlijk gezegd, al ben ik waarschijnlijk ook diegene die de meeste knopen legt.
Maar om nu zo van wal te steken, dat is ook een beetje overdreven, je zou Eveline zo wegjagen met al die angstmakerij.
Er zijn hier meer vrouwen actief, alleen op een andere manier dan jij, en deze hebben nooit problemen gehad naar mijn weten, dus je zou ook kunnen zeggen dat het misschien aan jou zelf zou kunnen liggen.
Dit een mannenforum, belachelijk, natuurlijk worden er veel mannenzaken besproken, willen we het over luiers en babypoeders hebben? Ik ben die vraag nog niet tegen gekomen maar die zal ook ongetwijfeld beantwoord worden.
Het ligt aan “jullie” zelf om je schuil te houden en dan te zeggen, onze stem hoor je niet!
Jij, en ook Eveline kan reageren zoals je wilt, en op de manier die je wilt, en de heftige reacties die daar soms op ontstaan verschillen niet van die tussen mannen, vraag maar eens hoe vaak men met ene bruintje in aanvaring kwam.
Als je keihard iets beweert, mag je ook verwachten dat de wind van de andere kant komt, en als jouw geheime briefschrijfster beweert dat ze geen reacties krijgt zal dat niet aan ons liggen maart eerder aan haar.
Het digitale leven verschilt niets met het werkelijke leven, jouw digivriendin zou in het werkelijke leven beschouwd kunnen worden als mij schoonzus, ze komt bij je in de kamer zitten, knikt vriendelijk maar heeft niets te zeggen.
Aan het einde van de (gelukkig korte) vakantie zegt ze, met jullie valt ook weinig te praten zeg, opgelucht haal ik adem als de dode mus wegrijd, eindelijk weer leven in de brouwerij.
Nee, dan beter mijn zwager, die komt met grote passen binnen, banjert door je hele leven heen als een orkaan, discussies als tornado’s knetteren met donder en bliksem over het terras, en na een paar flessen wijn lig je moe en voldaan in bed, weer een dag.
Kortom, ik veeg je hele verhaal met een volmaakte glimlach van de tafel, want een vrouw kan hier net zo vrouw zijn als ze wil, net als een homo hier net zo homo kan zijn als hij/zij is.
Natuurlijk zal er best zo nu en dan een wenkbrauw opgetrokken worden, maar dat is net als vroeger om de tafel onder de kroonluchter, de een is makkelijker in omgang dan de ander.
Ik heb zojuist twee alleraardigste dames uitgezwaaid in een godskolere mooie 8 cilinder audi sport, man wat een geluidje, ik kan me voorstellen dat veel bmw rijders overgestapt zijn.
De twee mamma’s hebben met veel genoegen gelogeerd in onze chambres d’hôtes waarbij de deur plat gelopen werd door de buurt, men-had-gehoord, (‘k had het stiekem gefluisterd bij de bakker) dat er twee moeders bij ons waren, en met bescheiden moed probeerde men een indruk te krijgen van deze nieuwe vorm van leven op de franse planeet, een model wat streng bevochten wordt en door sommigen te vuur en te zwaard uitgeroeid dient te worden.
Menig boerenkop draaide zich een slag in de rondte waarbij je de wervels bijna hoorde knakken, als twee bloedmooie meiden met een baby op hun mountainbikes tussen korenakkers en zonnebloemvelden toeren “het mocht nie woar wezen jong” .
Trots als een aap verkondig ik de blijde boodschap, ‘zie hier dorpsbewoners, dit is de nieuwe toekomst, wen er maar vast aan’.
De kleine meid, vrolijk als ze is en totaal niet verlegen, wrijft over haar wangen als buurman ze een knuffel geeft als groet, “ça piqué”
‘Dat is waarschijnlijk ook het enige verschil’ zegt buurman, ‘ze mist een prikkende vaderbaard maar verder dunkt me is ze dolgelukkig.’
@ Paul; Ik ben waarschijnlijk een van de oudste deelnemers hier, vandaar mijn veelvuldige ervaringen/aanvaringen, en verhalen.
Tevens ben ik zeer actief in het dagelijkse (zakelijke) leven, dus automatisch maak je meer mee als een gepensioneerde die de geraniums moet besproeien in deze hete dagen.
Wij hebben een chambres d’hôtes die door velen bejubeld wordt, mede dankzij mijn openhartigheid en de vele verhalen, zien eten doet eten, zo is het ook; horen vertellen doet vertellen.
Tegen vele adviezen in hebben we geen radio en geen tv in ons etablissement, ja, soms wordt je knettergek van de stilte als mensen als dooie mussen zitten te eten, maar dat gebeurt slechts een of twee keer per jaar.
Gisteravond had ik voor de visite een “table fruit de mer” gemaakt, en toen zegt een van de moeders ‘ik weet niet wat het is maar thuis zit ik met de computer op m’n knieën en twee mobieltjes naast me op de bank naar een film op tv te kijken, wat een zalige rust hier, ik waan me in een wereld van vroeger, heerlijk’.
We babbelen, de chomage wordt besproken (moeder is eigenaar van een broodfabriek en zit dringend te springen om 26! m/v personeel) en ook andere politieke zaken en religieuze eigenaardigheden van dit land worden uitvoerig besproken, en de gasten vergelijken hun aller regio’s, kortom, voor een allochtoon een leerzame avond.
Deze site is voor Nederlanders die in Frankrijk (gaan) wonen, ik probeer een steentje bij te dragen aan de informatie die men nodig kan/wil hebben, ook al is dat soms negatief.
Als ik deze site had gekend voor ik hier kwam wonen, dan was ik waarschijnlijk niet hier in de Charente Maritime gaan wonen maar eerder verder naar het zuiden.
Ik heb daarom ook de mensen die reageren op onze “cdh te koop” (en soms al zijn geweest voor bezichtiging) uitdrukkelijk aangeraden om zich aan te melden op deze site.
