Het is niet dat we onder de pannen moeten zijn hoor, we hebben hier en daar nog wel wat om te vertoeven 😉
Het is alleen het idee, tja, hoe leg je dat uit?
Mijn moeder overleed een paar jaar geleden, ik heb haar op mijn schouders door het dorp naar de begraafplaats gebracht, honderden mensen stonden langs de weg, het verkeer stond stil.
Moeders wens was eenvoud, ze wilde niet naar een kerk of aula, geen koekjes en soep, uit het huis naar de rustplaats, zo eenvoudig.
Ik zie dat mijn schoonmoeder geniet als we er zijn, geniet als ik een klusje doe (ze heeft dan altijd ene lekker bordje eten voor me gemaakt) en ik zie om me heen mensen die terug kijken en zeggen “had ik maar….” typisch Frans, geen emoties, niet over hebben, tot het te laat is.
Soms zeg ik gewoon tegen haar “stap is in mama” en dan rijden we de straat uit naar het kerkhof waar we de bloemen eens even schikken op papa’s graf, ongeorganiseerd, in de spijkerbox is ze dan bezig, eens zei ze “Maurice zal wel lachen me zo te zien”.
Ik wil niet dat het voor mijn partner te laat is dat te beseffen, thats all.
We hebben een prachtig stekkie op het oog, en er staat nog veel meer, we gaan ook gewoon weer een cdh opzetten.
Nu alleen de makelaar nog wakker zien te krijgen, die reageert tot nu toe helemaal nergens op.
