Mijn grootvader van vaderskant was begin vorige eeuw dé paardenslager van IJmuiden. De paarden werden bij hem afgeleverd en hij slachtte ze zelf. Mijn vader en zijn vijf broers en zussen werden dus grootgebracht met paardenvlees en wij dientengevolge later ook. Er waren in mijn jeugd nog behoorlijk wat paardenslagers in Amsterdam, want na de oorlog waren de mensen arm en paardenvlees was goedkoper dan ander vlees. Het vlees smaakt wat sterker dan rundvlees, maar doet er qua kwaliteit niet voor onder. Je kon mijn vader geen groter plezier doen dan met een malse paardenhaas. Het lekkerste heb ik zelf altijd de speciale paardenworst gevonden. Toen ik nog in het Limburgse woonde, nam iemand die regelmatig naar Amsterdam moest af en toe zo’n worst voor me mee.
Net als Exit zou ik graag vegetariër zijn, maar het lijkt wel een verslaving: na een aantal weken zonder vlees vind ik vegetarisch eten toch altijd dezelfde flauwe smaak hebben en hap ik met smaak in een lekkere biefstuk. Terwijl mijn ouders zich vroeger natuurlijk ook lang niet alle dagen vlees konden permitteren, ook al was dat “maar” paardenvlees. Voor de eiwitvoorziening konden we beter gebakken wilde spinnen en sprinkhanen eten, maar om de een of andere reden moet ik er niet aan denken.
De hele ophef rond “de affaire” vind ik, net als de mensen in mijn dorp, grote onzin. Overgewaaid uit Engeland, denk ik. En een mediahype. Ben ik eindelijk ontsnapt aan mediahypeland Nederland, beginnen ze hier in LDF ook! Een heel bedrijf naar de knoppen, werknemers dreigen op straat te komen en waarom? Uiteindelijk alleen omdat de etiketten niet de juiste samenstelling vermeldden. Natuurlijk moet daartegen worden opgetreden, maar het is gewoon een economisch delict zoals er zoveel zijn en waar je nooit iemand over hoort, tenzij de gezondheid in gevaar is gebracht. Het enige nut van de hele ophef is dat we weer eens met de neus op de hedendaagse economische feiten worden gedrukt: de internationale handel is wereldwijd volledig verziekt en er gebeuren heel veel dingen achter de schermen waar we totaal geen weet van hebben.
De moraal van het hele verhaal: eet geen kant-en-klaar maaltijden. Zoals op de etiketten staat te lezen zit er altijd veel rotzooi in (en dan bedoel ik niet paardenvlees) en ze smaken naar niks.
