Hiha Albert, het was een leuke bypass en ook een leuk gebaar naar onze vlaamse mede-forummers. Maar hoewel ik nationaliteit op zich eigenlijk onbelangrijk vind, wil ik toch even een paar puntjes op de i zetten.
In het algemeen kent men in het nationaliteitsrecht twee verschillende beginselen: het afstammings-beginsel en het geboortegrond-beginsel. Angelsaksische landen bv. hanteren het laatste: je nationaliteit wordt bepaald door het land van geboorte, ongeacht de nationaliteit van je ouders. Nederland en ook België hanteren een strikt geboortebeginsel: je nationaliteit wordt bepaald door de nationaliteit van je ouders, meestal de vader, ongeacht waar je wordt geboren. (In NL telt sinds 1985 ook de NL nationaliteit van de moeder.) Er zijn ook landen die de een of andere mengvorm hanteren. Frankrijk is daar een voorbeeld van.
Frankrijk kent een lange geschiedenis van wisseling van het ene naar het andere beginsel. Sinds 1889 hanteert het land het afstammingsbeginsel. Maar als een kind op frans grondgebied wordt geboren en een van beide ouders heeft de franse nationaliteit, dan krijgt ook het kind de franse nationaliteit. Kinderen die in Frankrijk worden geboren en waarvan de ouders beiden een buitenlandse nationaliteit hebben en die in Frankrijk zijn opgegroeid, kunnen na hun meerderjarigheid zelf de franse nationaliteit aanvragen.
Terug naar Johnny Halliday. Hij werd in Parijs geboren uit een belgische vader en een franse moeder. Op grond van zijn geboorteplaats plus het feit dat zijn moeder Française was, werd hij bij zijn geboorte Fransman. Naar belgisch recht zou hij ook de belgische nationaliteit moeten hebben, maar die kreeg hij niet omdat zijn vader tijdens Johnny’s geboorte niet met zijn moeder maar met een andere vrouw was getrouwd.
In 2006 vroeg Johnny op grond van de nationaliteit van zijn vader alsnog de belgische nationaliteit aan. Die werd hem geweigerd omdat men vermoedde dat er belastingtechnische redenen achter zijn verzoek zaten! Zijn Belgen principiëler dan Nederlanders?
