Ik heb ook lof voor de franse zeieknhuizen, en een akkefietje is er altijd.
Een keer ben ik twee dagen vergeten op de bovenste verdieping van het ziekenhuis, ik heb toen het infuus uit m’n arm getrokken en ben naar huis gegaan, de dag erop belde ze me op, ze miste me, waar ik was.
In nederland werd het verkeerde been van een vriend in het gips gezet, foutje.
Ik moest na een ongeluk met een machine barstend van de pijn een halve dag op de dokter wachten, met een theedoek om de wond.
Hier ben ik al bijna beter voor de pompier me heeft afgeleverd 😉
