Het gaat niet alleen om je solvabiliteit. Het enige waarin een schuldeiser is geïnteresseerd is dat hij zijn geld terugkrijgt op het (de) afgesproken tijdstip(pen). Daartoe dient de borg, als de schuldenaar niet of niet op tijd betaalt. Als de schuldenaar en de schuldeiser beiden in Nederland zijn gevestigd, is Nederlands recht van toepassing. Maar als de borg in het buitenland woont en daar vrijwel al zijn inkomen en eigendommen heeft, kan het voor de schuldeiser bepaald lastig en kostbaar worden om, als de schuldenaar niet betaalt, zijn vordering aldaar te gaan innen. Hij zal zich dus wel tien keer bedenken eer hij de borg accepteert.
Maar sinds 2005 bestaat er een sterk vereenvoudigde procedure voor het innen van vorderingen in andere EU-landen. Er is dus geen enkele reden meer voor schuldeisers om bang te zijn voor kostbare internationale verwikkelingen, althans binnen de EU. Als de schuldenaar ook na aanmaningen niet betaalt, kan de borg in een ander EU-land via een eenvoudige gerechtelijke procedure worden aangesproken. Onder andere hier en daar wordt deze procedure nader toegelicht. Behalve door ongemotiveerde koudwatervrees kunnen schuldeisers dus niet meer worden weerhouden om een solvabel persoon als borg te accepteren alleen omdat deze in Frankrijk woont en werkt. En in een arts zullen ze zelfs in Nederland nog iets meer vertrouwen hebben dan in Jan met de pet. Als ze na het bekijken van je inkomsten en de eigendomspapieren van je huis nog steeds twijfelen, leg je ze dus deze EU-regeling voor het innen van vorderingen voor. Succes.
