Dat het “patrimoine financier” van bewindslieden openbaar mag zijn, daar heb ik niets tegen. Waar ik wel moeite mee heb is de typisch Franse aversie tegen de “riches”. Als je rijk bent in Frankrijk, moet het geld per definitie van dubieuze afkomst zijn. Deze jaloezie zal ongetwijfeld wel haar wortels hebben in de Révolution van 1789 en langjarige regeringsparticipatie van communisten en socialisten. Of dit nu het middel is om belangenverstrengeling en/of fiscale fraude tegen te gaan, ik waag het te betwijfelen. In elk geval, het interesseert me geen fluit wat de dames/heren ministers aan huizen, geld, aandelen en kunstschatten hebben.
Steven
