1. Voor een 300SD “krijg” je geen COC, die moet je kopen, bij de Franse importeur. Omdat de 300SD nooit is gehomologeerd in Frankrijk krijg je van die importeur een COC met beperkingen geleverd. Al bestaat dat COC uit een en al rode doorhalingen, kennen we niet hebben we niet, etc etc. Geeft niks, een COC is een COC.
2. Met die “halve COC”, het kentekenbewijs, een verse Franse APK (CT), het aanschaf/BTW bonnetje, en nog zo wat paperassen, meld je je bij de DREAL, de voormalige DRIRE. De DREAL bepaalt wat er nog verder gekeurd moet worden. Met ons Starletje (automaat, die kennen we niet.) bestond de herkeuring uit het opmeten van de auto met de rolmaat en het controleren van de claxon. Voor botsproeven wordt je vrijgesteld.
3. Als alles goed gaat krijg je daarop je eenmalige en persoonlijk goedkeuring, waarmee je op de prefecture je Carte Grise kan halen. Ik zou niet weten waarom niet, er rijden zat 300SD’s in Frankrijk rond.
4. Al spreek je Frans als de beste, vergeet voor nu en voor altijd dat je ooit een Franse ambtenaar kan overtuigen dat hij “illegaal” bezig is, die volgt zijn handboek en als de baas de nieuwe EU regels daar niet inzet, jammer dan. Zo’n discussie werkt averechts, je staat meteen weer achteraan in de rij. Complimentjes maken aan de secretaresse werk meestal veel beter. Of vraag gewoon om hulp aan de balie.
5. Ik garandeer niets, in het ene departement is het een eitje in het departement ernaast lukt het niet anders dan via een verzamelaarskenteken.
6. Herinner ik me nu dat je niet in Frankrijk woont? Of vergis ik me nu?
