|
L.S., Als handreiking bij het spoorzoeken nog bijgaande link, die het meest kernachtig verwoordt hoe het zit met onderhoudskosten voor een gemeenschappelijk pad. http://www.juragricole.com/news/archivestory.php/aid/2796/Servitudes_et_entretien.html Ook in het Franse recht zit klaarblijkelijk een soort redelijkheids criterium ingebouwd getuige de passage hier onderaan. Zeker gezien het bijna permanente karakter van dit soort erfdienstbaarheden kan je aannemen dat in een verder, minder gemotoriseerd verleden de overlast aanzienlijk geringer was, en er nu dus een nieuwe situatie is opgetreden: onevenredige overlast. Volgens een common sense redenering zou je dus kunnen argumenteren, dat zelfs als er in het verleden (1800 ?, 1900 ?, 1950 ?) sprake was van een gelijke verdeling van onderhoudskosten, die verdeling thans aan herziening toe is. Maar hoe overtuig je een Franse buurman daarvan? Laten we hopen dat hij zelf het meeste last heeft van al die kuilen in de weg, en op een gegeven moment uit eigen initiatief wat puin en grond stort om alles weer het aanzien van een echte weg te geven. Het citaat: On appelle fonds dominant, le fonds qui bénéficie de la servitude, celui au profit duquel elle est créée et le fonds servant celui qui la supporte, sur lequel elle s’exerce. L’usage d’une servitude peut entraîner des dégradations du fonds servant dues au simple fait de l’utilisation répétée du bien. A qui incombe l’entretien ? C’est le propriétaire du fonds dominant bénéficiaire de la servitude qui a le droit de faire tous les ouvrages nécessaires à l’usage et à la conservation des servitudes. Rob
|