Leonie,

Voordat je als dierenarts gaat werken moet je volgens mij worden geaccepteerd door de "Ordre des Vétérinaires" (http://www.veterinaire.fr/liens/instits/onv_l_ord.htm).

Ik raad je sterk aan contact op te nemen met de Ordre in de regio waar je gaat werken en een gesprek aan te vragen. Ik weet zeker dat ze op het merendeel van je vragen antwoord kunnen geven.

Succes,

Steven

Bedankt Steven, ik zal mijn best doen!

Hallo Leonie,

In welke streek zou je je willen vestigen? Wij wonen sinds kort in de Languedoc en heb geen idee of er hier behoefte is aan dierenartsen. Wel zit er in St. Chinian een Engels-sprekende dierenarts en in St. Pons een Belg. Misschien is het een goed plan om daar 'ns te informeren, heb je in ieder geval geen taalprobleem. Voor een stucadoor is hier vast wel werk, want (bijna) elk huis wordt hier in de crepie gezet.

Maar zou je niet beter eerst wat tijd doorbrengen in Frankrijk voordat je gaat emigreren?

Succes met de plannen.

Maureen

Hoi,

Wij zitten hier nu zo'n dikke twee jaar... Wat je wel moet weten is dat het mij is opgevallen dat Fransen nog steeds heel anders met hun hond om gaan dan Nederlanders en Belgen.

Hier is het nog min of meer uitzonderlijk dat een hond een verwend gezinsgenootje is. Meestal zijn het erfhonden, waar niet altijd bijster veel naar om gekeken wordt.

Het begint hier allemaal een beetje op te komen dat fenomeen van de "Pampered Poodle"... Je ziet elk jaar een toename van hondenspeelgoed en toiletgerief in het warenhuis, en het openen van Trimsalons.

Maar ik vermoed dat je de eerst komende jaren toch niet zult mogen vergeten dat je je inkomen zult moeten halen uit de verzorging van runderen en paarden.

Nota: wij zitten wel op het platteland in een uithoek van Normandië.

Mijn ervaringen beperken zich tot voornamelijk het Vogese platteland en hoewel het geen antwoord is op de vraag van Leonie, moet me hier toch ook even iets van het hart. Ik kom inderdaad ook typische erfhonden tegen, zoals je die in NL vroeger veel zag, maar nu nog nauwelijks. Ik kom echter ook evenveel verwende huis-/gezinshonden tegen. Wat ik persoonlijk moeilijk vind op dit terrein is bijvoorbeeld om te horen dat het hondje van onze kennissen alweer jongen heeft gehad, zoals elk half jaar en dat die alweer op de een of andere duistere manier om het leven zijn gebracht. En dan is er de hond van een andere kennis die alleen nog maar strompelen kan vanwege ernstig voortschrijdende HD-klachten maar volgens de baas, en naar zijn zeggen ook volgens de dierenarts, geen pijn heeft en daar dan ook niet van verlost hoeft te worden omdat de hond niet piept of jankt van de pijn. Elke keer als ik daar kom, zie ik dat het beest er weer erger aan toe is... maar ja, niemand gelooft me als ik zeg dat een hond niet altijd piept als hij pijn heeft en dat het nauwelijks nog kunnen lopen ook een aanwijzing is. En zo kan ik nog veel meer vertellen. Het gaat hier om huishonden trouwens. Ik wil niet zeggen dat deze mensen achterlijk zijn en niet dat ik beter ben, maar ze denken wel anders over op zijn minst een aantal zaken en er zijn momenten dat ik mijn ogen dichtdoe of mijn oren dichtstop. Het is niet allemaal rozengeur en manenschijn in elk geval. Maar ik zal niet zeggen dat je niet moet emigreren naar Frankrijk. Je kunt er best goed werk verrichten naar mijn mening ;)

Hallo Leonie,

ik kwam via wat Googlen hier terecht en vraag me na het lezen van je bericht af of je inmiddels in Frankrijk woont en in een praktijk werkt?

Mijn vriendin is paraveterinair dierenartsassistente en wellicht gaan we in de toekomst ook richting Frankrijk, vandaar dat ik wat aan het zoeken ben.

Groeten,

Vincent