|
|
|
|
| |
'Delanoë en Royal hebben afgedaan'
 Ségolène Royal heeft besloten: zij zal de race aangaan om het leiderschap van de Franse socialistische partij en wil partijsecretaris Hollande opvolgen. Het congres van november in Reims zal een oordeel geven over de ambities van de ex-presidentskandidate. Menigeen in de partij betreurt de huidige rellerige sfeer in de boezem van de partij. Het onvaste beleid wordt al vergeleken met een huishouden van Jan Steen. Het gaat om de poppetjes, terwijl een algemene heroriëntatie over de strategie van de partij node wordt gemist. Het socialistische kamerlid Arnaud Montebourg en ook voorzitter van het bestuur van de regio Saône-et-Loire meent dat de partijkopstukken Bertrand Delanoë (burgemeester van Parijs en erg populair binnen de partij) en Ségolène Royal (presidentskandidate in 2007) de race naar het leiderschap van de Parti socialiste moeten staken. Partijleden wensen niet langer gegijzeld te worden door de onderlinge strijd van de partijbonzen, aldus de kritiek van de jonge volksvertegenwoordiger, die vaker kritische signalen afgeeft over het functioneren van de aan modernisering toe zijnde partij. De twee kopstukken wordt gevraagd of zij goed willen nadenken in hoerverre hun presidentiële ambities desastreus zullen zijn voor links Frankrijk. Montebourg zegt in een interview dat de partij intern orde op zaken moet stellen en moet kiezen voor heus leiderschap, dus geen overgangspaus. Bij het congres dit jaar moet een opvolger worden gekozen voor partijsecretaris François Hollande. 'Wij hebben een partijbaas nodig die alle linksen weet samen te brengen. Wij hebben een super mécano nodig om de radicalen te verenigingen: de Groenen, de communisten, de burgermensen en, waarom ook niet, de MoDem', aldus het betoog. Le MoDem is de vage middenpartij van François Bayrou.
(17.05.08)
 Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Sarkozy vastbesloten
 Op een feestje met kamerleden/partijgenoten heeft president Sarkozy ter gelegenheid van zijn eerste ambtsverjaardag deze volksvertegenwoordigers krachtig aangemoedigd om de hervormingsplannen te steunen en front te maken tegen de oppositie. Het is in het eerste jaar nogal eens voorgekomen dat UMP-kamerleden weerspanning waren en koppig reageerden op de voorstellen van het staatshoofd. Dat moet dus afgelopen zijn, aldus de kern van het zeer lange betoog dat Sarkozy hield tegen de 262 van de 320 kamerleden van de UMP.' De boodschap is erg duidelijk: ik zal de hervorming uitvoeren en wel de gehele hervorming en dat zo spoedig mogelijk', aldus de president. Er is volgens hem geen sprake van een strategiewijziging. 'Ik heb uw volledige steun nodig en uw strijdlust tegenover de Parti socialiste.' De betrokken kamerleden, die na afloop een buffet kregen aangeboden, verklaarden na afloop dat zij eigenlijk een symbolisch pak slaag hebben gekregen. Zij begrepen uit het verhaal verder dat zij niet bang moeten zijn om tot de rechtervleugel te behoren. Opvallend vond een groot aantal kamerleden de aanval die Sarkozy nog deed op zijn voorganger Jacques Chirac. De laatste heeft er 21 jaar over gedaan om tot president te worden gekozen, bij Sarkozy was het bij de eerste poging al raak. 'Chirac heeft al die tijd dat hij president was anderhalve hervorming doorgevoerd,' schamperde Sarkozy nog.
(07.05.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
'Mei '68' en een jaar Sarkozy
 Veertig jaar geleden werd de Sorbonne Universiteit in Parijs bezet. ‘Mei ’68’ was daarmee een feit. En één jaar geleden werd Nicolas Sarkozy gekozen als president van Frankrijk. Twee filosofen, vader en zoon Glucksmann, leggen het verband uit aan Sarkozy tussen deze twee gebeurtenissen. In het Algemeen Dagblad beschreef Frank Renout het boek en sprak met de schrijvers. André Glucksmann: 'Het idee dat er een erfenis van mei ’68 zou zijn, is een doorn in het oog van iedereen die mei ’68 zelf heeft meegemaakt. Alleen al het idee van erfgenamen: dat is juist zó anti-’68, toen tradities overboord werden gezet! Er is géén erfenis. En toch zie je dat het jaar 1968 nu gevierd wordt door mensen om zichzelf uit te roepen tot erfgenaam. Zelfs Daniel Cohn- Bendit, die het boek schreef Forget ’68, beweert dus dat hij degene is die dat mag zeggen; alsof hij de ware erfgenaam is, de enige die gerechtigd is om te zeggen: Nu is het voorbij.'
Vader André en zoon Raphaël Glucksmann hebben een boek geschreven: Mei ’68 uitgelegd aan Nicolas Sarkozy. Dat is niet toevallig, want vader Glucksmann - de linkse filosoof - besloot vorig jaar de rechtse presidentskandidaat Nicolas Sarkozy te steunen. Vervolgens fulmineerde Sarkozy tegen de linkse intellectuelen van 1968. 'Sarkozy had deels gelijk,’ zegt Glucksmann senior. 'Hij verzet zich terecht tegen degenen die geen onderscheid meer maken tussen goed en kwaad, tussen waarheid en leugen. Dat zijn de postmodernisten van de generatie van mei ’68. Ze zijn vervallen in egoïsme en narcisme. Raphaël Glucksmann: 'Sarkozy richtte zich op het postmodernisme van ná 1968, maar er is een veel belangrijkere erfenis om mee af te rekenen: het Frankrijk van vóór 1968. De grote paradox is dat in Frankrijk mei ’68 wellicht het meest intens is beleefd, maar Frankrijk is ook het land waar de ideeën uit die tijd het minst hebben postgevat. Daarom hebben we het er nog steeds over. Door het egoïsme en de desinteresse in de politiek dachten de Fransen de afgelopen decennia: ‘Waarom zouden we wat doen aan de corruptie bij de werkgeversorganisaties, waarom zouden we een nieuw Europa opbouwen? Het interesseert me toch niets.’ Juist door het postmodernisme is het Frankrijk van vóór 1968 blijven bestaan.’
De échte macht ligt niet bij gekozen politici, maar bij de technocraten, het oppermachtige Franse ambtenarenapparaat. 'Toen Bernard Kouchner minister van Buitenlandse Zaken werd, nam hij misschien tien eigen nieuwe mensen mee. Maar de ambtenaren die het buitenlands beleid al maakten onder Chirac en Mitterrand bleven ook. Die zeggen: Kouchner blijft misschien twee à drie jaar, maar wij zitten hier al twintig jaar en blijven nog eens twintig jaar. Dát veranderen zou een echte omslag zijn: als gekozen politici weer het primaat krijgen boven tradities.’
Een jaar geleden zaten Raphaël en André bij een verkiezingsbijeenkomst van Sarkozy. Of hij de beloften van toen kan waarmaken? Raphaël: 'Sarkozy grabbelt wat bij alle ideologieën. Dat leidt tot een kakofonie aan politieke voorstellen. Daarom kan nu nog niemand voorspellen wat zijn beleid gaat opleveren.’ André: 'Sarkozy is natuurlijk ook een kind van ’68. Een president met twee echtscheidingen, zoals hij, was destijds onmogelijk geweest! Zijn beleid is nog tegenstrijdig en moeilijk te beoordelen. Maar we stemmen niet één jaar na de verkiezingen, maar ééns per vijf jaar. Na vijf jaar zal ik de balans opmaken.’ (Bron: www.ad.nl)
(06.05.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Fillon zakt verder in de peilingen
 Het enige cijfer waarin de Franse premier François Fillon zegt te zijn geïnteresseerd is het aantal hervormingen dat het kabinet zal uitvoeren. Hij wordt koud noch warm van cijfers die aangeven dat zijn populariteit 8 punten is gezakt tot 42%. De eerste minister zei dit tijdens een werkbezoek aan Washington. 'Als je regeert en een land wil hervormen heb je bij de aanvang altijd met een zekere impopulariteit te maken. Als het andersom is, zou dat abnormaal zijn', aldus Fillon. Pas aan het einde van de rit kan pas worden vastgesteld of het beleid succesvol is geweest. In het eerste jaar van het optreden van president Sarkozy en zijn ministerraad is al veel in gang gezet. De laatste maanden bleek Fillon het in de peilingen altijd net iets beter te doen dat zijn baas Sarkozy. Deze trend is nu doorbroken.
(03.05.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Fransen verdeeld over optreden Sarkozy
 Na het marathon-interview van donderdag op de twee belangrijkste tv-zenders (11,7 miljoen kijkers), leren drie enquêtes dat de Franse bevolking nog niet overtuigd is van het politieke optreden van president Sarkozy. Twee uitslagen zijn ronduit negatief en één is tamelijk positief. Volgens de Journal du Dimanche is Sarkozy erin geslaagd de tendens van dalende populariteitspeilingen iets ten positieve om te buigen. 51% van de ondervraagden heeft deze mening. Voor Le Parisien is slechts 32% tevreden over het betoog van de president over de Franse economie, de binnen- en buitenlandse politiek. En voor Le Figaro en LCI is het aantal tevredenen 49%. Volgens de twijfelaars is er een groot verschil tussen de redenaarskwaliteiten van het staatshoofd en diens resultaten: hij neigt naar zelfgenoegzaamheid en is niet best in het luisteren; zijn dossierkennis laat bovendien te wensen over. Daartegenover zijn de positief oordelenden van mening dat de president eerlijk en oprecht is en heel goed weet waarover hij spreekt. Hij is helder en bescheiden, maar ook vasthoudend. Over het algemeen is er lof over zijn moeite om Ingrid Betancourt te bevrijden (63%), zijn bepleite noodzaak om hervormingen door te voeren (62%) en zijn verdediging dat de internationale economie in moeilijkheden verkeert (59%). Ook de terugdringing van de werkloosheid wordt positief beoordeeld (55%). Minder overtuigend is zijn optreden rond de verbetering van de koopkracht (32%), het uitdelen van fiscale cadeaus (35%), het sturen van militairen naar Afghanistan (41%) en het schrappen van banen in het onderwijs (44%), aldus de opiniepeiling voor Le Figaro.
(25.04.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Sarkozy over 'teleurstellingen' en 'fouten'
 De Franse president Nicolas Sarkozy heeft zijn anderhalf uur durende televisie-interview aangewend om het Franse volk de verzekering te geven dat hij doorgaat op de ingeslagen weg van het uitvoeren van de noodzakelijke hervormingen om van Frankrijk een moderne natie te maken. Het staatshoofd toonde begrip voor de teleurstellingen die het volk ondervindt en erkende ook dat er fouten zijn gemaakt. 'Dat er teleurstelling is, dat er verwachtingen zijn, dat er problemen zijn, ik weet het niet alleen, maar ik was er ook op voorbereid'. aldus Sarkozy tegenover zijn vijf ondervragers in een rechtstreekse uitzending vanuit het Elysée. Een fit ogende en rap sprekende president erkende dat er misschien niet voldoende is uitgelegd en dat er op dit punt fouten zijn begaan. Maar in het eerste jaar van zijn aantreden werd het zijn regering op economisch terrein niet al te gemakkelijk gemaakt door de schokeffecten van de omhoog geschoten olieprijzen, de Amerikaanse hypothekencrisis die ook naar Europa is overgeslagen, de steeds duurder wordende euro en de plotselinge stijging van de grondstoffenprijzen. Juist door die internationale negatieve ontwikkelingen is het zaak de hervormingen versneld in te voeren. Over de tot nu toe doorgevoerde 55 hervormingen is Sarkozy niet ontevreden. Het weghalen van belasting en sociale premies bij gemaakte overuren past in de filosofie van travailler pour plus gagner. Toch houdt Frankrijk een probleem: er wordt te weinig gewerkt. De kritiek dat het fiscale pakket (drastische verlaging van successierechten, maximering te betalen belasting, beperkte aftrek hypotheekrente e.d.) alleen leuk is voor de mensen die het al goed hebben, wuifde hij weg. Hij gaf slechts toe dat bij de uitdeling van de fiscale cadeaus een grote communicatiefout is gemaakt. Het meest heikele punt van de daling van de koopkracht: het verbaast de president zeer dat de prijzen in Frankrijk sterker zijn gestegen dan in de meeste andere Europese landen. Een maatregel om het wettelijk mogelijk te maken de prijzen in de supermarkten te verlagen zal in juni worden gepresenteerd. Ook zal premier Fillon binnen veertien dagen met een regeling komen om de winsten van de ondernemingen ook ten goede te laten komen aan de werknemers, door een soepeler winstdelingsregeling voor te stellen. Ondernemingen die meer aan het personeel uitkeren, zullen minder vennootschapsbelasting gaan betalen.
(24.04.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Sarkozy spreekt
 Het Franse staatshoofd Nicolas Sarkozy heeft donderdagavond in een anderhalf uur lang televisie-interview tekst en uitleg geven over wat er is terechtgekomen van zijn verkiezingsbeloften. Het is bijna een jaar geleden dat Sarkozy aantrad als de president die een ernstig begin zou maken met het realiseren van talrijke hervormingen. Tijdens het door vijf tv-journalisten gepresenteerde vraaggesprek heeft de president geen nieuwe hervormingen in het vooruitzicht gesteld, maar beperkte zich tot het verdedigen van de inmiddels uitgevoerde hervormingen. Slechts 28% van de Franse bevolking meent, dat Sarkozy met zijn hervormingen op de goede weg is. De grootste verwijten die de overgrote meerderheid koestert zijn de te grote persoonlijke macht die Sarkozy zich heeft toegeëigend, de als tamelijk stuitend ervaren etalering van zijn privé- en liefdesleven, maar vooral zijn onvermogen om de koopkracht van de Fransen te verbeteren. Over zijn privéleven, wenste de president zich niet uit te laten.
(24.04.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
UMP-kamerlid bekritiseert partijgenoot Sarkozy
 Kamerlid voor regeringspartij UMP Georges Tron meent dat het eerste jaar van optreden van president Sarkozy vol met verrassingen zat maar uiteindelijk in een teleurstelling is geëindigd. Hij houdt zijn hart vast voor teleurstellingen op korte termijn en pleit voor het bezuinigen op de financiële hulp aan grote ondernemingen en lagere overheden. Het kamerlid van Essonne, aanhanger van de vorige premier De Villepin, erkent dat er hervormingen nodig zijn, maar zij leveren in eerste instantie meer kosten op dan besparingen. Ook uit hij in een interview kritiek op de bejegening van de regeringsfractie. Er wordt te weinig geluisterd en de parlementariërs doen niet veel anders dan registreren van wat het kabinet heeft bedacht. Zodra er kritiek is, wordt dat opgevat als een persoonlijk aanval of een gebrek aan solidariteit. De interne partijkritiek volgt op het aanhoudende geworstel van het kabinet om de overheidsfinanciën op orde te krijgen. De Franse overheid mikt op een economische groei in 2009 van 2% en zal dan het overheidstekort met een halve punt kunnen laten dalen tot 2%, zoals beloofd aan de Europese partners. Aldus de hoop van minister Christine Lagarde van Financiën. Rekening is gehouden met een steeds hogere waarde van de euro ($ 1,54) en een olieprijs van $ 100 per vat ruwe olie. De minister heeft met het uitspreken van haar verwachting de schatting van het Internationale Monetaire Fonds gelogenstraft. Het IMF heeft zijn schatting voor de groei van Frankrijk naar beneden bijgesteld en komt voor 2008 op een groeicijfer van 1,4% en voor 2009 niet meer dan 1,2%. De inmiddels uitgevoerde hervormingen onder het presidentschap van Sarkozy zouden al hebben geleid tot een positieve impuls van 0,3 punten op de groei en nieuwe maatregelen zullen daar nog eenzelfde stijging aan toevoegen. Bovendien zal de regering jaarlijks nog enkele miljarden moeten bezuinigen o.a. op de kosten van de ziektekostenverzekering.
(16.04.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Miljarden aan bezuinigingen
 De Franse overheid, tobbend met begrotings- en financieringstekorten, gaat voor € 5 tot € 7 miljard bezuinigen. Fractievoorzitter Bernard Accoyer van de regeringspartij UMP heeft dit bekendgemaakt. Op een totale begroting van € 460 miljard moeten de bezuinigingen aan subsidies e.d. ongeveer € 5 miljard opleveren. Het zal niet gaan om het blindelings korten op alle overheidskredieten, maar om het stoppen van nuttelozen en niet-productieve uitgaven. Er moet veel efficiënter worden gewerkt, zo meent de UMP. Het dagblad Le Monde komt zelfs met cijfers van € 7 à € 6 miljard, die moeten worden gevonden in de besparingen op huisvesting, gezondheidszorg, werkgelegenheid en opleidingen. Vrijdag zal het staatshoofd Sarkozy de plannen bekendmaken. Het Franse overheidstekort bedroeg 2,7% in 2007, terwijl het de bedoeling was dit tot 2,4% te beperken. Parijs belooft voor dit jaar het tekort op 2,5% te houden, volgens economen een te optimistisch streven.
(03.04.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Fillon komt met maatregelen
 Het gaat niet goed met Frankrijks economie en financiële huishouding. De economische groei - de accu waarop de politiek van Sarkozy moet draaien - valt tegen en de overheidstekorten lopen op. Daarom zijn de belangrijkste ministers en staatssecretarissen bijeengekomen om forse economische maatregelen voor te bereiden, die aan het einde van deze week bekend zullen worden gemaakt en zullen gelden voor de begroting van 2009. Het blijft uitdrukkelijk de bedoeling om de overheidsfinanciën in 2012 op orde te hebben gebracht. Belangrijkse middel daartoe is volgens premier Fillon het streven naar volledige werkgelegenheid, die tot stand moet komen door een modernisering van de arbeidsmarkt: soepeler ontslagregelingen, minder ambtenarij, betere winstdelingsregelingen en prijsverlagingen door de betrekkingen tussen leveranciers en winkelbedrijven te verbeteren. Op het laatste punt heersen nog te veel ouderwetse wetten.
(31.03.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Sarkozy haalt banden met Engeland aan
 Tijdens zijn tweedaagse staatsbezoek aan het Verenigd Koninkrijk heeft president Sarkozy voorgesteld een nieuwe pagina op te slaan in de betrekkingen tussen Frankrijk en Groot-Brittannië. In de met veel traditionele luister omgeven ontvangst door het Britse koningshuis en de regeringe gewaagde het Franse staatshoofd van een Frans-Brits broederschap. Europa kan niet zonder Groot-Brittannië dat nodig is om de Frans-Duitse motor van Europa te versterken. De redevoering in het Britse parlement werd goed ontvangen. Erg soepel verloopt de verstandhouding de laatste maanden niet tussen bondskanselier Angela Merkel en Frankrijk. Over drie maanden is Frankrijk voor een half jaar voorzitter van de Europese Unie. 'Om de 27 landen te kunnen verenigen hebben wij allereerst een nieuwe verstandhouding tussen Frankrijk en Groot-Brittannië nodig', zo meent Sarkozy.
'De twee landen hebben een aantal zaken gemeen: zij zijn beide permanent lid van de Veiligheidsraad, bezitten een kernmacht, spelen een gewichtige rol in de EU en kennen een diepgewortelde betrokkenheid bij democratie en vrijheid.' De Britse media besteden ruim aandacht aan het staatsbezoek en blijken vooral geïnteresseerd in de veschijning van Carla, de echtgenote van de president. Ze lijkt haar rol als Franse first lady met glans te hebben doorstaan.
(27.03.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Strijd om leiderschap Parti socialiste
 Na enige tijd van interne stilte is het rumoer rond het toekomstige leiderschap van de Franse sociaal-democraten weer ontbrand. Na de gemeenteraads- en kantonale verkiezingen blijkt links Frankrijk in de lagere overheden in meerderheid te blijven besturen. Gekozenen van de Parti socialiste hebben het voor het zeggen in zeven van de tien grootste steden, bezitten de meerderheid in de departementen en zelfs een overgrote (20 van de 22) in de regio's. De partij voelt zich verplicht flink te gaan vernieuwen en op zoek te gaan naar een nieuwe leider. De huidige partij-secretaris François Hollande ambieert geen derde ambtstermijn. Binnenshuis wordt de roep sterker om het geplande partijcongres van november naar voren te schuiven. Ségolène Royal, ex-presidentskandidate, is één van de kanshebbers op het nieuwe leiderschap en wenst spoedig duidelijkheid. Zij heeft al duidelijk gemaakt bovendien te opteren voor een nieuwe race om het presidentschap, een ambitie die evenzeer door haar voormalige levenspartner Hollande wordt gekoesterd. Maar volgens peilingen ziet 40% van de leden meer in een kandidatuur van Bertrand Delanoë, de populaire herkozen burgemeester van Parijs. Royal scoort hierbij 36%. Geliefd is verder Marine Aubry, de herkozen burgemeester van Lille. De twee burgemeesters bewaren overigens nog het stilzwijgen over hun politieke ambities in het landsbestuur. Voorts zijn nog vijf andere partijleden van plan zich kandidaat te stellen.
(25.03.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Acht departementen naar links
 Acht van de 101 Franse departementen zijn van politieke signatuur veranderd en in handen gekomen van presidenten van linkse komaf. Rechtse partijen slaagden er bij de kantonale- en daarop volgende presidentsverkiezingen in om twee departementen terug te winnen. Zeven departementen zijn van rechts naar de Parti socialiste gegaan: l'Ain, bastion sinds decennia voor rechts, la Corrèze, l'Indre-et-Loire, le Lot-et-Garonne, les Deux-Sèvres, het departement van Ségolène Royal dat zonder onderbreking werd geleid door een rechtse meerderheid, la Somme en le Val d'Oise. Eén departement kwam zelfs onder de leiding van een communist te staan: l'Allier. De UMP nam de presidentshamer over in les Hautes-Alpes en het verre Mayotte. Links is nu de baas in 58 departementen, tegen 43 voor rechts. Vóór de kantonale verkiezingen was de verhouding 51/50.
(20.03.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Rechts verliest fors
 Bij de tweede ronde van de gemeenteraads- en kantonale verkiezingen heeft rechts Frankrijk een gevoelige nederlaag geleden. De definitieve uitslagen van zondag zorgden niet voor veel verrassingen: bij de eerste ronde tekenden de politieke contouren zich al af. Toulouse en Straatsburg hebben nu een links stadsbestuur, Bordeaux en Marseille blijven in handen van rechts georiënteerde groeperingen. In steden met meer dan 100.000 inwoners is de verhouding nu 25 voor links en 12 voor rechts. Vóór de municipales was dat 16 tegen 21, een behoorlijke aardverschuiving derhalve. De middenpartij MoDem bereikte weinig door de onduidelijke positie die zijn leider Bayrou had gekozen. Zelfs in zijn eigen bolwerk Pau moest hij de meerderheid aan de linkse partijen overderagen. En het Front national kreeg nergens voet aan de grond. In reacties op de uitslagen meldde premier Fillon dat het niet mogelijk is lessen te trekken uit deze lokale verkiezingen voor de nationale politiek. Bovendien was de opkomst gering (65%) en spelen vooral plaatselijke kwesties een rol bij de stembusuitslag. Partijleider Hollande van de socialistische partij constateerde tot zijn tevredenheid dat links nu de meerderheid bezit in het aantal steden en het aantal departementen. Nu links in de meerderheid is, moet president Sarkozy zijn huidige politiek bijstellen. En ex-presisdentskandidate Ségolène Royal voegde er nog aan toe dat links moet gaan repareren wat de regering-Sarkozy in de eerste tien maanden kapot heeft gemaakt. Bovendien zal het huidige bewind zijn politiek en optreden moeten gaan veranderen.
(17.03.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Zondag tweede ronde raadsverkiezingen
 Bij de zondag te houden tweede ronde van de gemeenteraadsverkiezingen hoopt rechts Frankrijk de schade zoveel mogelijk te kunnen beperken. Ook hoopt men dat er geen afstraffing komt van het beleid van president Nicolas Sarkozy, zoals de socialisten deze eerste confrontatie met het kiezersvolk betitelen. Parijs en Lyon blijven in handen van een linkse burgemeester, maar de kans bestaat dat in grote steden als Marseille, Toulouse en Straatsburg een door links gekozen raad en burgemeester het overnemen van de rechtse stadsbestuurders. Ook bestaat nog de kans dat links in enkele tientallen traditioneel rechtse gemeenten van meer dan 30.000 inwoners het voor het zeggen krijgt. Daarom hameren de politieke kopstukken op een grote opkomst zondag voor de steden em dorpen waar afgelopen zondag niet direct een meerderheid is verkregen. Rechts lijdt relatief het meest onder een lage opkomst. Deze was bij de eerste ronde historisch laag (66,5%) en haalde in Marseille 42,2%. Ook andere grote steden scoorden in dit opzicht slecht.
(15.03)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Links en rechts lonken naar MoDem
 Zowel de rechtse partij UMP als de Parti socialiste tracht in de gunst te geraken bij de middenpartij MoDem (Mouvement Démocrate) van François Bayrou. Bij de tweede ronde van de gemeenteraadsverkiezingen a.s. zondag moeten in nog tal van gemeenten meerderheden worden gecreëerd. Zo is al besloten om in Marseille samen te gaan met de socialisten, maar in Parijs besloot burgemeester Delanoë een lijstverbinding met de Groenen aan te gaan. MoDem-leider Bayrou weigert om een algemene uitspraak te doen. Inmiddels is MoDem in Poissy (Yvelines bij Parijs) samen gegaan met de PS en in Charters wordt eveneens een dergelijke alliantie verwacht. De communisten die nog hoop hebben op het gekozen krijgen van een aantal burgemeesters, ziet niets in onderhandelingen met MoDem. In de eerste ronde hebben linkse lijsten een percentage van 47 gehaald en rechtse 45. Van een 'afstraffing' van het huidige regeringsbeleid is derhalve nauwelijkse sprake. Ook zijn de verliezen bij rechts tegen de verwachtingen in beperkt gebleven.
(11.03.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Links ligt iets voor bij raadsverkiezingen
Bij de eerste ronde van de gemeenteraadsverkiezingen hebben linkse partijen ongeveer 47% van de stemmen gehaald en rechts circa 45%, zo bleek bij telling van ruim de helft van de zondag uitgebrachte stemmen. De opkomst was 61%, tegen 67,3 bij de laatste verkiezingen van 2001. Bij de ook gehouden kantonale verkiezingen liggen de percentages op 48 en 41. Het lijkt erop dat de Parijse burgmeester Bertrand Delanoë zijn post kan behouden. Rouen, Laval, Alençon, Bourg-en-Bresse, Annonay en Rodez zijn overgegaan in linkse handen, terwijl in deze eerste ronde de Parti socialiste al de meerderheid heeft behaald in de bastions van Dijon, Le Mans, Poitiers, Cherbourg, La Rochelle, Tourcoing, Auxerre en hoog scoort in plaatsen als Lille, Caen, Straatsburg, Rennes, Brest, Hénin-Beaumont (Pas-de-Calais met Marine Le Pen als thuisbasis van het Front national), maar ook in Quimper, Narbonne, Blois et Mende, zelfs Toulouse, Aix-en-Provence et Amiens. Ex-presidentskandidate Ségolène Royal heeft de uitslag al bestempeld als een afstraffing van het huidige regeringsbeleid. Het zal nog duidelijker worden bij de tweede ronden van a.s. zondag. Royal riep haar partijgenoten op om samenwerking te zoeken bij de partij van het midden MoDem. In veel plaatsen bezit deze kleine partij een wipfunctie bij het totstandkomen van meerderheden. Baas van Modem François Bayrou wil echter geen algemeen advies geven en de situatie per gemeente bezien. Rechts behoudt de positie in symbolen als Marseille, Toulon, Troyes, Epinal et Meaux. De communisten behouden hun bolwerken als Dieppe en Vierzon.
(09.03.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Stemmen ’voor straf’
 Bij de komende gemeenteraadsverkiezingen spelen lokale kwesties de hoofdrol bij de stembepaling. De wens om via de stembus het beleid van president Sarkozy af te straffen blijkt echter toe te nemen. Dat percentage steeg van 16% in januari tot 21 in maart. Tien procent brengt een stem uit om daarmee steun te betuigen aan Sarkozy (19% in januari). Volgens de laatste peilingen zullen linkse partijen de meerderheid krijgen in vijf van de zeven grootste steden: Parijs, Rennes, Lille, Lyon, Straatsburg. De UMP wint in Bordeaux en Marseille. De partij van Sarkozy, de UMP, is vertegenwoordigd in 55% van de 230 grootste plaatsen (meer dan 30.000 inwoners) en wil dat graag zo houden. In de campagnes hamert de partij er dan ook steeds op dat het bij deze verkiezingen om plaatselijke thema's gaat. Sarkozy, geconfronteerd met een vrije val in de populariteitsmetingen, heeft zich dan ook niet gemengd in de verkiezingsstrijd. Partijbaas Devedjian wil dat Sarkozy zich toch krachtig uitspreekt. Premier Fillon roept slechts zijn geestverwanten op massaal naar de stembus te gaan. Voor de meeste kiezers in de ruim 36.000 gemeenten (44,5 miljoen stemgerechtigden) gaat het vooral om de verkiezing (door de raad) van hun burgemeester, de meest bekende en gewaardeerde volksvertegenwoordiger. Zondag zijn er ook verkiezingen voor de cantons, waarvan de gekozenen de helft van de algemene raad (conseil général) kiezen. Deze raad bestuurt een departement.
(07.03.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Frankrijk gaat Europa leiden
Vanaf juli zal Frankrijk een half jaar voorzitter zijn van de EU. Premier François Fillon heeft de politieke leiders van het Europese parlement gerustgesteld over de plannen van zijn land: de prioriteiten van het beleid zullen 'in het algemeen belang' zijn. Het zal gaan om algemene kwesties zoals de klimaatverandering, Europa's gewenste onafhankelijk van energiegebied en het veiligstellen van de energievoorzieningen, harmonisatie van het immigratiebeleid en vooruitgang bij de ontwikkeling van een Europese defensie. Parlementsvoorzitter, de Duitser Hans-Gert Pöttering, kon opgelucht ademhalen en verklaarde alle vertrouwen in de Fransen te hebben. Duitsland is nogal beducht voor een sterkere samenwerking van de Mediterrane landen Frankrijk, Spanje en Italië in de Union méditerranéenne, maar Fillon legde uit dat deze samenwerking zich binnen Europese kaders zal voltrekken en dat alle EU-staten daarbij betrokken zullen worden. Ook de veronderstelde 'arrogantie' van Frankrijk jegens het aanzien van het Europese Parlement verklaarde Fillon ongegrond. Desgevraagd scherpte hij het verlangen van president Sarkozy nog eens aan om de kandidatuur van Tony Blair, de Britse oud-premier, voor het presidentschap van de EU te ondersteunen.
(20.02.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
|
|
| |
Gemeenteraadsverkiezingen: links staat er goed voor
 Over drie weken gaan de Fransen naar de stembus om ruim 36.000 nieuwe gemeenteraden te kiezen en vervolgens daaruit evenzovele burgemeesters. De linkse partijen lijken wel te varen bij de huidige problemen van het staatshoofd Sarkozy wiens populariteit tot een dieptepunt is weggezakt wegens diens onvermogen zijn beloften waar te maken dat de Fransen er financieel op vooruit zouden gaan. Het lijkt er nu op dat links in 30 belangrijke plaatsen de meerderheid wegkaapt bij de rechtse partijen. Bij de vorige raadsverkiezingen moest de Parti socialiste 50 steden afstaan aan rechtse partijen. In plaatsen als Rouen, Blois, Quimper, Toulouse en Straatsburg zal het politieke toneel nu echter veranderen. Rechts kampt bij deze municipales met twee problemen: de groeiende afkeer van het rechtse beleid, waardoor vooral teleurgestelde ouderen van rechts bij de stemmingen thuis zullen blijven en de neiging van aanhangers van links om juist massaler naar de stembus te trekken teneinde Sarkozy en de zijnen een lesje te leren. Last heeft zijn partij de UMP ook van het moeizaam samengaan in sommige plaatsen met de middenpartij van François Bayrou. Lang niet overal lukt het om UMP en MoDem samen te laten gaan. In nogal wat plaatsen kiest deze partij van Bayrou voor lijstverbinding met linkse partijen.
(19.02.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Fillon steun onvoorwaardelijk zijn president
 Ondanks de financiële problemen van het land en de negatieve stemming rond de persoon van de president, blijft premier François Fillon trouw aan zijn doelstellingen en koestert een totale loyaliteit jegens het staatshoofd Sarkozy, zo liet hij weten in een opvallende lang vraaggesprek met Figaro-Magazine. Hij sprak daarin vooral over de doelstelling het aantal illegaal verblijvende vreemdelingen drastisch te verminderen door een stevig uitzettingsbeleid. Vorig jaar zouden 25.000 clandestins het land moeten zijn uitgezet, in de praktijk bleef het aantal steken op 23.185. Voor 2008 is het plan om 26.000 illegalen van Frans grondgebied te verwijderen. Wat betreft de toestroom van vreemdelingen buiten de EU-landen: het land richt zich nu meer op een economische immigratie in plaats van de politieke. De migratiestroom moet rekening houden met de Franse economische behoeften. De premier geniet een stijgende populariteit. Hij blijft een serieuze indruk maken en wil resultaten bereiken door een permanente hervormingspolitiek tot aan het einde van de regeerperiode. Daarbij blijft hij zijn chef door dik en dun steunen: 'mijn loyaliteit voor de president is totaal. Ik heb slechts één doel en dat is hem te dienen.' Over het ostentative privéleven van Sarkozy zei de premier dat de kritiek daarop schandelijk is en de spuitgaten uitloopt. (15.02.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
|
|
| |
Kluchtige taferelen in Neuilly
 David Martinon, lijstaanvoerder van de rechtse UMP bij de gemeenteraadsverkiezingen in het Aerdenhout van Frankrijk, heeft het bijltje erbij neergegooid. In Neuilly-sur-Seine (Hauts-de-Seine) heeft hij zich teruggetrokken als kandidaat, nadat hij in de steek was gelaten door aanvankelijke medewerkers, onder wie de jongste zoon van president Sarkozy, Jean. Martinon, beschermeling van de ex-echtgenote Cécilia van Sarkozy, is in het dagelijks leven woordvoerder van het Elysée, de presidentiële ambtswoning. Hij heeft zijn ontslag aangeboden, hetgeen hem vervolgens is geweigerd. In Neuilly ontstond in de herfst van het vorig jaar hevig tumult toen Martinon min of meer werd geparachuteerd door Sarkozy, ooit burgemeester van deze rijkste stad van Frankrijk. In kringen van de lokale UMP bleek Martinon niet geliefd. In zijn beginperiode als kandidaat ontving hij nog steun van Jean Sarkozy, maar de relatie is bekoeld. De jonge Sarkozy wil nu met anderen een nieuwe lijst samenstellen voor de verkiezingen van 9 en 16 maart. De vertoning in Neuilly komt de president heel slecht uit. Zijn populariteit is tot een dieptepunt gezakt, gedoe in zijn eigen UMP kan hij er niet bij hebben en een verlies van zijn partij in het bolwerk Neuilly is nauwelijks te verkroppen. Zondagavond verscheen het staatshoofd op de radio- en tv-zenders en wenste daarbij zichzelf en het Franse volk geluk met de ratificatie van het Europese Verdrag.
(11.02.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Het alternatief van Hollande
 De Franse bevolking is hevig teleurgesteld over het teruglopen van haar koopkracht, maar zij verwacht niet dat een linkse regering het veel beter zou doen. De eerste secretaris, zeg partijvoorzitter, François Hollande van de Parti socialiste, is het oneens met deze veelgehoorde stelling en wil de kiezers ervan overtuigen dat een ander beleid zeker mogelijk. Als hij er niet in slaagt dat snel duidelijk te maken, verwacht hij bij de komende gemeentgeraadsverkiezingen een wegblijven van de kiezer. In een kranteninterview noemt hij enkele voorbeelden. In plaats van € 15 miljard te spenderen aan fiscale cadeautjes voor de rijken, zouden de socialisten de BTW hebben verlaagd op de eerste levensbehoeften, reiskostenvergoeding hebben gegeven aan de Fransen die met de eigen auto naar het werk moeten en het arbeidsforfait voor werkenden hebben verhoogd. Bij een links beleid zou het minimumloon met 5% worden verhoogd. 'Ook zouden wij voorrang hebben gegeven aan de economische groei door het bedrijfsleven meer te laten investeren.' Sarkozy roept dat de staatskassen leeg zijn. 'Wij zouden de ondernemingen die investeren lager belasten en de belasting verhogen voor ondernemingen die de winsten uitdelen via het dividend of aan exorbitant hoge salarissen.' Op de vraag of de koopkracht een onderwerp voor gemeenteraadsverkiezingen is, antwoordt Hollande dat in gemeenten waar de PS het voor het zeggen zou krijgen, de koopkracht een belangrijk punt zou zijn. Zo zouden de tarieven van het openbaar vervoer naar beneden gaan, zou er meer sociale woningbouw komen en extra geld worden uitgetrokken voor kleuteropvang. 'In mijn departement Corrèze zou ik € 1000 hulp bieden aan de ouders met kleine kinderen', aldus de voorman van de socialisten die zijn laatste ambtstermijn uitzit en vermoedelijk zal worden opgevolgd door zijn ex-partner en ex-presidentskandidate Ségolène Royal. Een verklaring van Hollande over de sterk dalende populariteit van het staatshoofd en de wat stijgende waardering voor premier Fillon, de Franse Balkenende: 'Nicolas Sarkozy is te veel in beeld, er is een wanverhouding ontstaan tussen de vrijheden die hij zich veroorlooft en de eisen die hij stelt aan de Fransen. Het niet nakomen van zijn beloften om de koopkracht te verbeteren, het te weinig begaan zijn met de zorgen van het volk en zijn narcisme hebben gezorgd voor deze daling in de peilingen. De terughoudendheid daarentegen en discretie van Fillon hebben een tegenovergesteld effect.'
(10.02.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
|
|
| |
Franse volk moppert
 Op zaterdag een huwelijk met Carla Bruni, op zondag een scheiding met het Franse volk. Aldus de krant Libération die zondag een enquête publiceerde die eerdere uitspraken van het volk bevestigden: het gaat slecht met de populariteit van het staatshoofd. Slechts 41% van de bevolking heeft nog vertrouwen in het optreden van de alom tegenwoordige president. Een dergelijke extreem lage score werd het laatst in 1996 geboekt bij een peiling naar de volksgunst van toenmalig president Jacques Chirac. Toen mopperde het volk over het niet nakomen van een belofte om de sociale breuk te bestrijden, nu monkelt men over het uitblijven van resultaten bij het behoud van de koopkracht. Deze schok van algemeen wantrouwen komt de UMP, de partij van Sarkozy, zeer slecht uit. Over vijf weken zijn de gemeenteraardsverkiezingen. Er heerst paniek bij de kandidaten. Het gevoel van bedrogen te worden heerst in alle sociale kringen en leeft bij alle generaties. Het ongenoegen betreft zowel de economische politiek als de stijl van opereren: 84% van de Fransen is ontevreden over de resultaten van het beleid omtrent het beloofde verbeteren van de bestedingsmogelijkheden; 76% keurt het mediagenieke optreden van het privé leven af. In het Elysée hoopt men nu maar dat het zaterdag in alle eenvoud gesloten huwelijk de aandacht van de media wat zal afleiden.
(04.02.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
'Vreemdelingenbeleid in grondwet'
 De minister van Immigratiezaken Brice Hortefeux zal eind januari een werkgroep instellen die hem moet adviseren over een wijziging van de Grondwet op het gebied van het toelatingsbeleid van vreemdelingen en de juriridsche behandeling van illegalen. Het is een basisprincipe dat Frankrijk het recht heeft om te kiezen wie hij op zijn grondgebied wil toelaten, meent de minister, en hij vindt het daarom logisch dat het parlement de mogelijkheid krijgt om jaarlijke te debatteren over de immigratiepolitiek en over de aantallen vreemdelingen die kunnen worden toegelaten. De minister komt met zijn initiatief tegemoet aan de wens van president Sarkozy om jaarlijks quota vast te stellen van toe te laten gekwalificeerde buitenlanders die overeenkomen met de behoeften van de Franse economie. Het huidige juridische beleid rond de illegaal in het land verblijvende vreemdelingen uit niet-EU-landen leidt tot talrijke vrijlatingen. De minister wenst de procesgang rond de uitzettingen te vereenvoudigen. De Parti socialiste heeft het 'xenofobe' initiatief van Hortefeux afgekeurd en meent dat de 'absurde politiek van getallen en quota' leidt tot een ongezond klimaat van voortdurende stigmatisring van vreemdelingen in het land.
'Voor de eerste keer sinds een generatie' is het aantal illegaal in Frankrijkverblijvenden gedaald en wel met 6%. Minister Hortefeux heeft verder vastgesteld dat naast deze daling voor de eerste maal het aantal immigranten met een baan is gestegen en de gezinsimmigratie is gedaald. Voorts is het vrijwillig vertrek met financiële steun vorig jaar gestegen van 2400 tot 4600. De minister verklaarde dat Frankrijk trouw blijft aan het uitgangspunt dat het land mensen van buiten wil ontvangen, maar dat hij strijd blijft voeren tegen misbruik. Frankrijk blijft echter politieke vluchtelingen ontvangen, maar Frankrijk staat niet meer boven de lijst van landen die de meeste asielzoekers binnenlaten.
(21.01.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
|
|
| |
Buitenlandse beleid: verzoening en respect mensenrechten
 De Franse president heeft bij het uitspreken van zijn nieuwjaarswensen aan het in Parijs zetelende corps diplomatique zijn te voeren buitenlandse politiek omschreven als een diplomatiek van verzoening. Daarbij heeft hij zijn critici verzekerd dat er geen inschikkelijkheid bestaat bij het respecteren van de rechten van de mens. Als blijken van zijn opvattingen noemde Sarkozy zijn initiatief tot het vrijkrijgen van de Bulgaarse verpleegsters en zijn inspanningen om de gijzelaars in Colombia te bevrijden. In Peking pleitte hij voor afschaffing van de doodstraf aldaar en voor de persvrijheid. In Moskou riep hij op tot meer respect van de Russische overheid ten opzichte van etnische en sociale minderheden. 'Frankrijk moet de dialoog aangaan met de gehele wereld', zei de president tegen de verzamelde ambassadeurs. Wat betreft de actuele situaties op het wereldtoneel riep hij Israël en de Palestijnen op om alle risico's te nemen ten dienste van de vrede, zodat zij erin slagen eind 2008 een Palestijnse staat te hebben gesticht. De Europese Unie is gevraagd om voor Kosovo de enige praktische oplossing te kiezen en te streven naar onafhankelijkheid van deze Servische provincie. Sarkozy verdedigde ten slotte zijn politiek van krachtdadigheid ten opzichte van de nucleaire dreiging van Iran. Als Frankrijk in de tweede helft van dit jaar het voorzitterschap op zich neemt van de EU, zal de Franse president met ambitieuze voorstellen komen omtrent de Europese defensie en de rol van de Navo. Voor de langere termijn beschouwt hij de verandering van het klimaat en de terugkeer van het godsdienstbesef als de twee belangrijkste uitdagingen van de 21e eeuw.
(19.01.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
|
|
| |
'Met Ségolène is een nederlaag zeker'
 Een leidende rol van Ségolène Royal, de ex-presidenskandidate van de sociaal-democraten, in de partij en daarnaast nog de ambitie om in 2012 aan presidentsverkiezingen mee te doen, bieden de zekerheid dat de partij zal verliezen. Michel Rocard, oud-premier en Europarlementariër, schrijft dit op de opiniepagina van het dagblad Libération. Bovendien is het duidelijk, meent hij, dat de innemende en charismatische politica overduidelijk de capaciteiten mist om de verantwoordelijkheden aan te kunnen. Rocard heeft bij de kandidaatstelling gestemd op partijgenoot Dominique Strauss-Kahn, inmiddels baas van het IMF. Hij en Bertrand Delanoë, druk met zijn herverkiezing tot burgemeester van Parijs, zijn voor lange tijd niet beschikbaar voor de partij. Daarom zou het goed zijn, aldus Rocard, als pas in de herfst van 2011 gesproken wordt over de aanwijzing van een kandidaat voor de presidentsverkiezingen van 2012. Bovendien moet de partij eerst intern orde op zaken stellen. Zolang dat nog niet is gebeurd, blijven de partijperikelen voor vier jaar publicitaire onrust zorgen. De socialisten zullen in die tijd constructief oppositie moeten voeren tegen de 'ultra-dominantie' van Sarkozy over Frankrijk.
(15.01.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Campagnes raadsverkiezingen begonnen
 Volgens opiniepeilingen zal 79% van de Franse kiesgerechtigden bij de raadsverkiezingen (en die voor de helft van de regionale raden) stemmen op grond van plaatselijke politieke kwesties. Een 37% zegt in maart (9 en 16) naar de stembus te gaan om de politiek van Sarkozy, de hyper-president, af te straffen. Naast de presidentsverkiezingen zijn het vooral de raadsverkiezingen en die van de daaruit gekozen burgemeester, die de Fransen in beweging willen zetten. In de 36.679 communes kunnen 42 miljoen ingeschreven kiezers hun stem uitbrengen. Een groot aantal van hen beschouwt de gang naar het stemlokaal als eerste test voor president Sarkozy, maar wil zijn keuze ook laten bepalen door de lokale omstandigheden of zelfs van een enkel individu in zijn dorp of stad. Verkiezingsuitslagen bij gemeentreaadsverkiezingen zijn vaak een mix van dergelijke overwegingen. In de grotere plaatsen zijn de campagnes het afgelopen weekeinde begonnen en vechten zittende burgemeester voor het verkrijgen van een nieuwe ambtstermijn of proberen nieuwkomers nieuw lezen te blazen in de vaak gemakzuchtige herverkiezing van zittende leden, wethouders of de burgemeester. Zo voert burgemeester Delanoë een stevige campagne om te worden herkozen. Lukt dat niet, dan zal zijn prestige ernstig zijn geschaad en kan hij ook zijn andere ambities - het partijvoorzitterschap van de socialsten of zelfs een presidentskandidatuur - wel vergeten. In gemeenten met minder dan 3500 inwoners verloopt de stemming simpel: je streept de namen door van de kandidaten die je niet gekozen wilt zien en je kunt zelfs in dorpen met minder dan 2500 inwoners namen toevoegen aan de lijst. Wie in de tweede ronde de meeste stemmen heeft, is gekozen. In grotere plaatsen moet één kandidaat van de lijst worden aangegeven. De lijst die in de eerste ronde de meerderheid verkrijgt, bezit direct de helft van het zetelaantal plus één; de overige gekozenen worden naar rato van het stemmentaantal verdeeld. Lijsten die minder van 5% van de stemmen halen, zijn uitgeschakeld. In Parijs, Lyon en Marseille verlopen de verkiezingen op dezelfde manier, maar dan via de arrondissementen. Gemeenteraden (conseils municipaux) kennen een zittingsperiode van zes jaar.
(15.01.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Werktijden: socialisten klaar voor totale oppositie
 Fractieleider Jean-Marc Ayrault van de socialisten in het parlement, de Assemblée nationale, heeft een totale oppositie aangekondigd tegen het plan van president Sarkozy om dit jaar een einde te maken aan de 35-urige werkweek. De regeringspartij UMP daarentegen heeft, direct na de persconferentie van dinsdag, luid verkondigd zeer opgetogen te zijn over het plan. Zij meent dat het praten over arbeidstijden thuishoort bij de ondernemingen zelf. Ook leden van de fractie Nouveau Centre juichen de verklaring van Sarkozy toe. Maar de Parti socialiste heeft de 35-urige werkweek omarmd als verworven recht en zal dit onderwerp, samen met de strijd om verbetering van de koopkracht, speerpunt maken bij de komende gemeenteraadsverkiezingen. Als de werktijden worden overgelaten aan het bedrijfsleven, komen ook de uitbetalingen van overwerkuren in het geding. Het belastingvrij maken van deze heures sup', een maatregel van Sarkozy ter verbetering van de koopkracht, wordt dan een papieren actie. De speciale adviseur van Sarkozy op dit punt liet overigens in een reactie weten dat aan de wettelijk vastgelegde arbeidsduur voorlopig niet zal worden getorn'; er zal per onderneming en per bedrijfstak worden gekeken naar mogelijkheden om af te wijken van de regels. Pas bij het bereiken van overeenstemming tussen de sociale partners zal de wet worden aangepast.
(08.01.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
|
|
| |
Sarkozy spreekt zich uit
 Op een door ruim 500 journalisten uit binnen- en buitenland bezochte persconferentie - de eerste sinds zijn aantreden - heeft de Franse president Nicolas Sarkozy zijn politiek van verandering toegelicht. In zijn nieuwjaarsboodschap repte het staatshoofd al van een 'politiek van beschaving'. De vermaarde politica Simone Veil zal een nieuwe inleiding schrijven op de Franse grondwet, waarin enkele nieuw rechten moeten worden omschreven: gelijkheid tussen mannen en vrouwen, respect voor verscheidenheid in de samenleving, het beschikbaar stellen van middelen om integratie mogelijk te maken en milieuvraagstukken te lijf te gaan. Het begrip economische groei, startpunt voor de uitvoering van de ambities van de regering, zal anders worden geformuleerd. Er is meer behoefte aan het meten van de kwaliteit dan alleen de kwantiteit. Twee Nobelprijswinnaars in de economie gaan zich buigen over dit nog vaag geformuleerde vraagstuk. Op het gebied van het hoger ondewijs en het wetenschappelijk onderzoek: dit jaar zullen tien belangrijke projecten van stapel gaan om de Franse universiteiten te hervormen. Volgens president Sarkozy moet er een eind komen aan de verslonzing van deze instellingen en zal Frankrijk in de wetenschap een hoogstaande rol moeten spelen. De tv-reclame op de publieke zenders zou moeten worden afgeschaft. In plaats van deze reclame-inkomsten zouden de zenders moeten worden gefinancierd door een belasting op reclames bij de commerciële zenders en een bescheiden heffing op de omzetten van internet en mobiele telefoon. Over de koopkracht meldde de president dat het hem goed lijkt wanneer werknemers meer profiteren van de successen van de bedrijven waarin zij werken. De bestaande winstdelingsregelingen moeten worden uitgebreid met de ondernemingen met minder dan 50 man personeel. Over zijn privé leven meldde de president dat zijn relatie met Bruni serieus is. Over een mogelijke huwelijksdatum sprak hij zich niet uit.
(08.01.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Kouchner meest populair
 Bernard Kouchner, Jean-Louis Borloo, Michèle Alliot-Marie, François Fillon en Fadela Amara zijn in een peiling van Le Point aangewezen als de meest populaire bewindslieden. Kouchner van Buitenlandse Zaken (foto) scoort het hoogst met 63%, gevolgd door Borloo van Milieu met 59%, MAM van Binnenlandse zaken met 54%, premier Fillon met 47% en staatssecretaris voor Stadsontwikkeling Fadela Amara met 46%. Het lievelingetje van president Sarkozy, Rachida Dati van Justitie scoort met 42% onverwacht laag. Vrijwel onbekend is Alain Marleix (een bewindsman voor Oudstrijders) en hij krijgt de bonnet d'âne met een score van 6%.
Inmiddels heeft premier Fillon laten weten dat de periodieke onderzoeken naar het functioneren van ministers niet als bedoeling heeft om rapportcijfers uit te delen of niet goed functionerende bewindslieden weg te werken. Het gaat volgens hem erom de politieke lijn te kunnen evalueren en waar nodig bij te stellen als een afspraak niet kan worden nagekomen. In de aanstellingsbrieven van de ministers staat in detail omschreven welke doelen zij moeten halen. Met de moderne beoordelingstechnieken en de hulp van externe consultants is nu beter een beoordeling te geven en kunnen zaken worden bijgesteld. Op een vraag wie de president zal beoordelen, antwoordde Fillon dat dit al dagelijks gebeurt door de pers en de Fransen zelf.
(05.01.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Functioneringsgesprekken voor ministers
 Als waren zij afdelingshoofden of schoolkiinderen: de ministers van het kabinet-Fillon zullen allen een functioneringsgesprek hebben met de premier om te beoordelen of zij de tevoren vastgestelde doelstellingen hebben gehaald. Elk van hen zal een 'rapportcijfer' krijgen. Het is nog niet uitgesproken dat bewindslieden die hun targets niet hebben gehaald zullen worden vervangen. De ministers worden beoordeeld op enkele tientallen evaluatiecriteria. Bij hun aantreden ontvingen zij al een gedetailleerd takenpakket van staatshoofd Sarkozy en was hun duidelijk gemaakt dat zij tijdens de rit zouden worden afgerekend op hun resultaten. De uitwerking van de functioneringsgesprekken is mede vastgesteld door externe consultantsbureaus. In Matignon, de Franse versie van het Catshuis, valt te beluisteren dat het geven van rapportcijfers niet in de eerste plaats is bedoeld om te beoordelen of ministers mogen aanblijven, maar om het creëren van een klimaat waarin het op het bereiken van resultaten aankomt. Sommige ministers kunnen al rekenen op een onvoldoende: de minister van immigratiezaken heeft het aantal uitzettingen van illegalen niet bereikt en de minister van Volkshuisvesting is er niet in geslaagd voldoende woningen in de sociale sector in aanbouw te nemen. In kringen van de oppositie is enigszins lacherig gereageerd op de functioneringsgesprekken en heeft men zich afgevraagd wie de daden van de president zal beoordelen.
(03.01.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Royal wil partijleider worden
De socialistische ex-kandiate bij de presidentsverkiezingen Ségolène Royal wil wel partijleider worden. Zij moet er dan wel in slagen van de Parti socialiste om meer socialisten rond zich te scharen die een nieuwe politieke lijn weten aan te bieden. Het moet helemaal anders met links Frankrijk, vindt zij. De partij bevindt zich min of meer in een crisis door het gebrek aan leiderschap en door de verdeeldheid van opvattingen binnen de kopstukken van de partij. Eind dit jaar vindt het congres plaats waarop een nieuwe leider moet worden gekozen. Nu is dat nog François Hollande die dan afscheid zal nemen als eerste secretaris. Hij en Royal waren tot vorig jaar ook levenspartners. De ambitie om in 2008 leider te worden houdt min of meer per definitie in dat Royal zal opgaan voor het presidentschap in 2012. Niet iedereen is blij met deze zeer vroegtijdige primaries. Kamerlid Arnaud Montebourg, een zeer ambitieuze jongere socialist, wil niet nu al met een interne race beginnen naar het hoogste ambt.
(03.01.08)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Nieuwjaarsboodschap Sarkozy: 'politiek van beschaving'
 De Franse president Nicolas Sarkozy heeft het Franse volk via radio en televisie toegesproken en een 'politiek van beschaving toegezegd'. Ook riep hij zijn burgers op mee te gaan met een 'nieuwe Renaissance'. Het staatshoofd legde uit dat hij hiermee doelt op een nieuwe politiek die meer zorg zal hebben voor kwesties als integratie, verscheidenheid van de bevolking, gerechtigheid, Rechten van de Mens en milieu. Tegen de critici die de huidige regering verwijten dat de hervormingen te snel gaan zei Sarkozy dat hij haast heeft. De taak is omvangrijk want Frankrijk loopt op tal van gebieden achter in de wereld. En de burgers die menen dat het allemaal te lang duurt moeten er rekening mee houden dat Sarkozy het model van raadpleging en inspraak voorstaat. De veranderingen zullen in 2008 merkbaar worden, ondanks de internationale conjuncturele neergang als gevolg van de financiële crisis. François Fillon, premier, was de eerste om de woorden van Sarkozy te onderstrepen en aan te kondigen dat de marsroute voor 2008, gemaakt door Sarkozy, klaar ligt en Frankrijk ten diepste zal veranderen en een rol van belang zal laten spelen in de wereld en daarbij economisch meer op de voorgrond zal treden. Daarbij zal met meer zorg worden omgegaan met de rechten van de burger en met meer respect voor de planeet. Socialisten, communisten en Groenen hebben allen de nieuwjaarstoespraak afgedaan als wollig en vaag gepraat.
(31.12.07)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Hollande: Sarkozysme leidt naar narcisme
 In de eerste acht maanden van het bewind van president Sarkozy is er van de verkiezingsleus 'Meer werken om meer te verdienen' vrijwel niets terechtgekomen. Het is meer: 'Meer werken om meer te betalen'. De enige breuk die valt te constateren is de breuk van alle beloften van het staatshoofd, aldus een verbitterde socialistenleider François Hollande in een interview. De economische groei blijft achter, salarissen en pensioenen blijven gelijk, de gasprijs gaat omhoog en weldra zullen gemaakte overuren als normale werktijden worden uitbetaald. Ondanks alle plannen en beloften zullen de Fransen er op 1 januari geen euro hebben bijgekregen in hun portemonnee. Verder hekelt de partijsecretaris van de Parti socialiste de vage scheidlijnen tussen politiek en privé optreden van de president. Persoonlijke belangen en het algemeen belang, privé financiën en overheidsfinanciën lopen door elkaar. Hollande doelt daarmee op de dure vakanties van Sarkozy, waarbij veel van de reis- en verblijfkosten door rijke vriendjes worden betaald. Hij noemt daarbij ook de hypocrisie door eerst het eigen salaris met 170% te verhogen en vervolgens de gunsten te vragen van een miljardair om hem en zijn ruime gevolg naar Egypte te vliegen voor een kerstvakantie. Deze nieuwe vorm van het presidentschap begint ergernis op te wekken, vooralsnog openlijk in het linkse kamp. 'Het Sarkozysme is eerder een narcisme', aldus het oordeel van de socialistische partijleider.
(30.12.07)
Print dit artikel
|
|
|
|
|
|
| |
Frankrijk wil Egypte kerncentrales leveren
 President Sarkozy heeft tijdens zijn veelbesproken kerstvakantie in Egypte duidelijk gemaakt dat zijn land klaar staat om Egypte kerncentrales te leveren. In een interview met de krant Al-Ahram liet Sarkozy weten het volstrekt normaal te vinden dat elk land kan beschikken over kernenergie. Egypte heeft grote behoefte aan energie en onlangs bekendgemaakt kernenergie te willen gaan toepassen voor de opwekking van elektriciteit. Volgens Sarkozy bezit Frankrijk 'zonder twijfel' de grootste kennis en ervaring op het gebied van kernenergie. Zondag zal hij president Moebarak ontmoeten. Egypte heeft al in 1981 het non-proliferatie verdrag ondertekend (tegen de verspreiding van kernwapens). Frankrijk heeft onder het bewind van Sarkozy inmiddels met twee andere Arabische landen afspraken gemaakt over samenwerking op het gebied van kernenergie, te weten Algerije en Libië.
(29.12.07)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
'Was het maar vast zaterdag....'
 Voor- en tegenstanders van het bewind van president Sarkozy zijn het op verschillende gronden wel eens: het vijfdaagse bezoek van kolonel Kadhafi van Libië heeft voor veel onrust gezorgd. Men hoopt dat er de komende dagen niet nog meer diplomatieke ongelukken gebeuren bij het bezoek dat het Franse bedrijfsleven overigens voor vele miljarden aan orders heeft opgeleverd. De Franse staatssecretaris voor de Rechten van de Mens heeft een fikse uitbrander moeten incasseren van haar chef Sarkozy over haar kritische uitlatingen over de Libische leider. Leden van de oppositie en zelfs leden van de regeringspartij UMP hebben geweigerd Kadhafi te ontmoeten bij diens bezoek aan het parlement. Hij heeft verklaard niets te hebben gemerkt van de onlustgevoelens onder het Franse volk en ontkent dat is gesproken over de menenrechtensituatie in zijn land. Het Elysée ontkent dat weer krachtig, er is wel degelijk gesproken over deze kwestie. Kadhafi op zijn beurt meent dat Frankrijk de immigranten te weinig respectvol behandelt en leverde felle kritiek op de gewelddadigheden in de banlieues als gevolg van het politieoptreden aldaar. Ségolène Royal, de ex-presidentskandidate voor links, heeft het bezoek afgeschilderd als 'walgelijk en belachelijk' en verwijt Sarkozy het land te vernederen voor deze Kadhafi. Zaterdag vertrekt de leider en brengt dan een officieel bezoek aan Spanje.
(12.12.07)
Print dit artikel
|
|
|
|
|
|
| |
Bezoek Kadhafi zeer omstreden
 President Sarkozy hoopt op een pakket orders voor het Franse bedrijfsleven bij gelegenheid van het bezoek dat de Libische leider kolonel Kadhafi aan Frankrijk brengt. De omstreden leider is vijf dagen te gast en zal vermoedelijk voor € 3 miljard uitgeven aan de aanschaf van Airbus-toestellen. Ook komt er een contract voor de bouw van een civiele kernreactor en voor de levering van veel wapentuig, zoals de Franse gevechtsvliegtuigen Rafale. De staatssecretaris voor de mensenrechten Rama Yade heeft openlijk ernstig kritiek gespuid over het bezoek van de 'dictator'. Zij diende zich daarvoor maandag te verantwoorden in het Elysée. Ook minister van Buitenlandse Zaken Kouchner, de van links komende bewindsman, is niet opgetogen over de komst van de Afrikaanse regeringschef. Sarkozy wuift de kritiek weg dat hij een 'business'-politiek voert. Bij de EU/Afrikatop in Lissabon liet het staatshoofd weten heel gelukkig te zijn met de komst van de Libische leider met wie hij eerder contacten had over de vrijlating van de Bulgaarse verpleegsters. Sarkozy meent dat Libië zich losmaakt uit zijn isolement door te stoppen met het programma voor de fabricage van massavernietigingswapen en door de schadevergoeding aan de slachtoffers van 'Lockerbie' en de DC-10 boven Niger. Bij de ontvangst van Kadhafi door de Assemblée nationale zullen de socialisten afwezig blijven.
(10.12.07)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Sarkozy enthousiast ontvangen in Congres
 De Franse president Nicolas Sarkozy is enthousiast ontvangen door het Amerikaanse Congres. In een rede tot het voltallige Amerikaanse parlement toonde Sarkozy zich een grote en trouwe vriend van de VS, tot vreugde van de aanwezigen, die geregeld klapten. Sarkozy sprak het Congres in het Frans toe. De Amerikaanse parlementariërs moesten zich behelpen met hoofdtelefoons voor een vertaling. Sarkozy zei in het Congres onder meer dat Franse militairen zo lang als nodig is in Afghanistan zullen blijven, 'omdat de toekomst van onze waarden en van de Atlantische alliantie op het spel staan'. Ook benadrukte Sarkozy dat hij de VS steunt in hun harde lijn tegen het nucleaire programma van Iran. Na hun eerste ontmoeting dinsdag, sprak Sarkozy later woensdag opnieuw met zijn Amerikaanse collega George Bush, die hem een 'partner in vrede' noemde. Het Franse staatshoofd wil tijdens zijn eerste officiële bezoek aan de VS de banden met de Verenigde Staten aanhalen. Onder zijn voorganger Jacques Chirac waren de verhoudingen bekoeld, mede door de kritische houding van Parijs in de kwestie-Irak. Bij zijn aankomst in de VS had de Franse president gezegd dat hij de harten van de Amerikanen wil winnen.
(07.11.07)
Print dit artikel
|
|
|
|
|
|
| |
Sarkozy haalt vriendschapsbanden aan met VS
 Op een licht geëxalteerde toon heeft de Franse president Nicolas Sarkozy tijdens zijn bezoek aan Washington gezegd dat hij de vriendschap tussen Frankrijk en de Verenigde Staten wil heroveren. Hij bracht deze boodschap over na een periode van ruim 4,5 jaar van lichte verkoeling van de relaties na de weigering door de vorige president Jacques Chirac de inval in Irak te steunen. 'Wij zijn vrienden, wij zijn altijd bondgenoten geweest en zullen dat altijd blijven. Wij hebben een gemeenschappelijk bestemming, die van twee volken die geloven in de vrijheid en die de vrijheid verdedigen', aldus Sarkozy in een toast tijdens een diner in het Witte Huis. Hij onderstreepte daarbij dat de twee mogendheden gezamenlijk de uitdaging aangaan om het terrorisme te bestrijden, alsook het religieuze terrorisme, de verspreiding van kernwapen, de armoede in de wereld en dat zij zullen werken aan de ontwikkeling en vorming van een nieuw evenwicht tussen de mens en de natuur teneinde deze planeet te redden.
(06.11.07)
Print dit artikel
|
|
|
|
|
|
| |
Meer macht voor het staatshoofd
 Deze week zal de commissie-Balladur een rapport overhandigen over hervorming van enkele politieke gebruiken en versterking van de macht van de president. Zo zal een grondwetsartikel worden gewijzigd, waarin de rol van het staatshoofd belangrijker wordt. De formulering luidt nu: 'le gouvernement détermine et conduit la politique de la nation' en zal moeten worden vervangen door: 'le président de la République définit la politique de la nation, le gouvernement la met en oeuvre'. Met deze laatste formulering wordt de actuele situatie bevestigd; president Sarkozy bepaalt het beleid en premier Fillon mag het uitvoeren. Verder volgt de commissie het verlangen van de president om zich af en toe direct tot het parlement te wenden. Dat parlement zal vervolgens niet kunnen debatteren of stemmen over een dergelijk optreden. Verder is voorgesteld het aantal ambtstermijnen tot twee te beperken en het recht van de president om het parlement te ontbinden te handhaven. De volksvertegenwoordiging moet meer mogelijkheden krijgen om zich over zaken uit te spreken, zoals belangrijke benoemingen. Het vermaarde artikel 49-3 op grond waarvan een wet zonder stemming kan worden aangenomen zal worden beperkt tot begrotings- en veiligheidszaken.
(21.10.07)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Nieuwe kritiek op Franse tekorten
 PvdA-Minister Wouter Bos (Financiën) heeft samen met collega-ministers van de Europese Unie zijn zorgen geuit over het grote begrotingstekort van Frankrijk. President Nicolas Sarkozy beweert namelijk schulden te moeten maken om zijn economie weer op te peppen. Bos uitte zijn kritiek in Luxemburg na een beraad met collega's van andere euro-landen. Frankrijk heeft een begrotingstekort dicht bij de limiet van 3% van de economie. Het land denkt het tekort te kunnen wegwerken in 2012, twee jaar later dan afgesproken. Om dat voor elkaar te krijgen is wel een economische groei nodig van 2,5%. Volgens sommigen is dat niet erg realistisch. ‘Vergeleken met het verhaal van voor de zomer zijn we nog lang niet genoeg opgeschoten,’ zei Bos na afloop van het beraad. ‘Ik denk dat de Fransen nog steeds niet voldoen aan wat ze eerder beloofd hebben. Ze hebben nog tot december om dat in detail aan ons voor te leggen. Ik hoop dat ze dat gaan doen. De boodschap is wel duidelijk vanavond.’Bos zei dat Frankrijk anders de economie in de andere eurolanden kan schaden. ‘Elk land dat zich niet houdt aan de eisen van het Stabiliteits- en Groeipact voor de euro schaadt daarmee indirect onze en andere economieën. We hebben onze economieën immers afhankelijk gemaakt van elkaar,’ zei de minister. (Bron: Elsevier)
(09.10.07)
Print dit artikel
|
|
|
|
|
|
| |
Populariteit Sarkozy daalt verder
 In de opiniepeilingen naar zijn populariteit heeft president Sarkozy voor de tweede achtereenvolgende maand een forse daling moeten aanzien, nu van 7 punten. Zijn uitvoerder Fillon zakte slechts één punt. De ondervraagden blijven Sarkozy in meerderheid nog te steunen met een percentage van 57 (64 in september). Zij blijken bezorgd te zijn over sociaal-economische situatie van hun land (+5 punten). Een flinke meerderheid van 67% (+11 punten) verklaart talrijke sociale conflicten te vrezen en 69% (+6 punten) meent dat de overheid te weinig doet aan de bestrijding van de werkloosheid. Tachtig procent (+4 punten) is zeer ontevreden over de almaar stijgende prijzen.
(08.10.07)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Populariteit Sarkozy en Fillon zakt fors
De populariteit van president Sarkozy en zijn eerste minister Fillon is flink gezakt, respectievelijk met 8 en 7 punten in een maand. Beide bestuurders hebben impopulaire maatregelen in het vooruitzicht gesteld, zoals de aanpak van de speciale pensioenen en de mogelijke invoering van een sociale BTW. 61% van de Fransen is erg of tamelijke tevreden over het optreden van Sarkozy (was 69%), terwijl 36% tamelijk of zeer ontevreden is (+ 7%). Fillon, de uitvoerder van het gedachtengoed van het staatshoofd, zag zijn populariteit met 7% dalen tot 56%. Het aantal ontevredenen nam met 6% toe. In augustus scoorden beide heren de ongewoon hoge percentages en boekten daarbij records.
(23.09.07)
Print dit artikel
|
|
|
|
|
|
| |
Sarkozy sprak tot het volk
In een televisie-interview heeft president Sarkozy tekst en uitleg gegeven over zijn ingrijpende plannen om de Franse samenleving grondig te veranderen: pensioensysteem, vermindering aantal ambtenaren, gezondheidszorg enz. De belangrijkste opmerkingen op een rij:
Er moet een einde komen aan de speciale pensioenen voor personeel in het openbaar vervoer en bij de elektriciteits- en gasbedrijven. Het zijn moeilijke banen met kleine loontjes, maar het betalen van pensioenpremie moet voor iedereen gelijk zijn. Iedereen moet 40 jaar premie betalen. Aan het einde van het jaar moet deze kwestie geregeld zijn, ook al komen er stakingen.
Het ambtenarenkorps moet aanzienlijk worden uitgedund en beter betaald. Bovendien moet de beloning niet automatisch zijn, maar meer worden afgestemd op de kwaliteiten en prestaties van de overheidsfunctionaris.
De regering-Jospin heeft de 35-urige werkweek ingevoerd die alom als knellend wordt ervaren. Het maken van overuren zal vrij zijn van belastingen voor de werknemers. Ook werkgevers zullen vrij zijn van het betalen van lasten op gemaakte overuren, als zij tenminste bereid zijn salarisonderhandelingen te beginnen.
Op het gebied van de gezondheidszorg is de bestrijding van de ziekte van Alzheimer een stokpaardje van het Franse staatshoofd. De financiering van nieuw onderzoek zal komen uit bijdragen van de bevolking die bij elk doosje medicijnen 50 eurocentimes moet betalen, eenzelfde bedrag bij elke paramedische behandeling en € 2 bij het ziekenvervoer.
Economen twijfelen sterk aan de haalbaarheid van het economische groei-scenario waarop veel van de nieuwe regeringsplannen zijn gebaseerd. Sarkozy blijft optimistisch en zegt dat er energie moet worden vrijgemaakt in het land om een groei van tegen de 3% per jaar mogelijk te maken.
Op het verwijt van de Europese partners dat de houding van Frankrijk ten opzichte van Europese vraagstukken 'arrogant' is, reageerde Sarkozy met de opmerking dat hij zich het recht voorbehoudt om de werkelijke problemen van Europa aan te pakken, zoals de import van Chinese producten die niet aan de Europese normen voldoen en de import van agrarische producten buiten Europa. Kernpunten voor Sarkozy zijn de energiepolitiek, de immigratie en de gemeenschappelijke defensie.
Over immigratie nog: er moet een quotum vreemdelingen komen met jaarlijks een plafond per beroep. 'Alle landen doen dat'. Het testen van vreemdelingen bij gezinshereniging op DNA is niet een zaak om geschokt over te doen.
Over het kabinet: met Fillon, de minister-president, valt goed te werken; Sakozy en hij spreken elkaar dagelijks. Minister Kouchner van Buitenlandse Zaken heeft gerept over een eventuele 'oorlog' als Iran niet stopt met zijn kernprogramma. 'Ik zou dat woord niet hebben gebruikt, maar het bezit van kernwapens door Teheran is onaanvaardbaar.' Met de socialisten in zijn regering is Sarkozy tevreden, over een eventuele herschikking van het kabinet in januari valt nu nog niets te zeggen.
Ook als Frankrijk geen wereldkampioen rugby wordt, zal de trainer van het nationale team Bernard Laporte staatssecretaris van Sportzaken worden.
Het staatshoofd ziet zich als 'slachtoffer' van de zaak-Clearstream (lijst met namen van Franse politici en zakenlieden die steekpenningen zouden hebben aangenomen). Sarkozy staat ook op deze lijst, die inmiddels als vals is erkend. 'Ik wil weten hoe mijn naam in het bestand is terecht gekomen van een bank (Clearstrem in Luxemburg) waarvan ik niets weet'. Villepin moet het antwoord leveren tegenover justitie.
Over zijn echtenote Cécilia die een rol speelde bij de vrijlating van de Bulgaarse verpleegsters in Libië: 'zij heeft een opmerkelijke prestatie geleverd.'
De twee verslaggevers, Arlette Chabot en de eeuwige PPDA Patrick Poivre d'Arvor, hebben inderdaad alle lopende kwestie besproken. Tot verbazing van de regeringschef verzuimden zij echter te vragen naar het voorbereidende juridische onderzoek in de aankoop van een appartement, waarbij Sarkozy als toenmalig burgemeester € 300.000 kreeg toegestopt van een bevriende projectontwikkelaar......
(20.09.07)
Print dit artikel
|
|
|
|
|
|
| |
Sarkozy ruziet met Europese Centrale Bank
 De Franse president is in een woordenstrijd gewikkeld geraakt met de Europese partners en de Europese Centrale Bank over de beheersering van de crisis op de financiële markten. Sarkozy ziet niets in het geld pompen naar de banken en wil liever een renteverlaging. Het beleid komt volgens hem nu neer op het aanmoedigen van speculanten en het verslechteren van het ondernemersklimaat. Een renteverlaging zou in het belang zijn van de economische groei. De kritiek van Sarkozy wordt gedeeld door zijn minister van Economische Zaken Christine Lagarde. Ook zij keurt het rentebeleid van de centrale bank af. De rente moet omlaag, meent Parijs. De voorzitter van de Eurogroupe, de ministers van Financiën van de EU, wordt verweten te laks te zijn opgetreden. Op zijn beurt heeft deze voorzitter, de Luxemburgse premier en minister van Financiën Jean-Claude Juncker, het Franse staatshoofd verweten te weinig te doen aan het terugdringen van de Franse gigantische overheidstekorten. Sarkozy's opvattingen vonden tijdens de vergadering in Porto geen bijval. Integendeel, er was lof voor het optreden van de centrale bank en Duitsland liet zelfs weten dat de impact van de Franse kritiek op het beleid 'nul' is. Begin deze week was er nog een ontmoeting over de financiële crisis tussen Sarkozy en de Duitse bondskanselier Angela Merkel. De twee schoten niet veel op en het klimaat tussen de twee Europese grootmachten werd er niet beter op, zo rapporteert de Duitse pers.
(15.09.07)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Alles koek en ei tussen Sarkozy en Fillon
 De Franse media hebben een verschil van inzicht ontdekt tussen president Sarkozy en zijn regeringschef Fillon. Er zouden spanningen bestaan tussen de twee heren over het moment waarop de ongelijke behandeling van pensioenregelingen ter sprake zou moeten komen. Het is bekend dat Sarkozy een einde wil maken aan de gunstige regelingen waaronder circa 500.000 werknemers vallen bij overheidsbedrijven als spoorwegen, elektriciteitsbedrijf alsook notarisklerken, parlementsleden. Het is niet meer van deze tijd dat dergelijke werkers veel vroeger met pensioen mogen gaan dan de overige werknemers. Fillon meldde vorig week dat de plannen om de speciale pensioenregelingen aan te pakken, klaar liggen om te worden besproken met de sociale partners. Het wachten is echter op het groene licht dat moet komen van de president. En deze heeft er niet zo veel trek in om het zeer gevoelige onderwerp nu aan de orde te stellen. Er zal veel sociale onrust komen die zich zou kunnen vertalen in slechte verkiezingsuitslagen bij de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2008. Fillon verklaart keer op keer dat er geen spanningen bestaan tussen de twee bazen van het land. 'Onze betrekkingen zijn goed, niet alleen persoonlijk maar ook wegens onze wens dat er werkelijke veranderingen komen in Frankrijk.'
(14.09.07)
Print dit artikel
|
|
|
|
|
|
| |
Allègre stapt uit partij
 De oud-minister van Onderwijs Claude Allègre stapt na 34 jaar lidmaatschap van de Parti socialiste uit de partij. Hij is zwaar teleurgesteld over het gekonkel in de partij dat volgens hem heeft geleid tot de verkiezingsnederlaag bij de presidentsverkiezingen. Grote boosdoener is volgens Allègre partijbaas François Hollande, die er bij de interne kandidaatstelling een rommeltje van heeft gemaakt in de hoop dat hij uiteindelijk als de meest geschikte naar voren zou komen. Het werd uiteindelijk zijn levenspartner Ségolène Royal, inmiddels de 'ex' van de partijleider. Allègre noemt haar dynamisch, maar ook lijdend aan een gebrek aan ideeën. 'Zij is niet geïnteresseerd in dossiers, alleen in haar eigen promotie'. Allègre wijt de teloorgang van de partij-ambities evenzeer aan een groot gebrek aan deskundigen en een onvoldoende kennis van de dossiers van ingewikkelde politieke kwesties. Een compleet gebrek aan ideeën heerst volgens Allègre ook bij de generatie van 40-jarige partijbonzen als Montebourg en Valls, 'jonge jakhalzen en jonge hyena's. Zij hebben geen ideeën, er is niets, slechts leegte. De vernieuwing van de partij moet niet van hen komen.' De oud-minister laat in een interview ten slotte weten te zijn 'verleid' door het gedachtengoed van Nicolas Sarkozy.
(30.08.07)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Opbouw Europa 'absolute prioriteit'
 Frankrijk moet op het politieke wereldtoneel weer een rol van betekenis gaan spelen, aldus de ambitie van het Franse staatshoofd, uitgesproken bij een vergadering met de ambassadeurs. Absolute prioriteit daarbij is de verdere opbouw van Europa, dat een versterking van zijn defensie nodig zal hebben. In het tweede halfjaar van 2008 is Frankrijk voorzitter van de Europese Unie en zal op dit terrein met voorstellen komen, waaronder een vernieuwing van de NAVO. Verder wil Sarkozy dat tien of twaalf wijzen uit de 27 EU-landen gaan nadenken over de toekomst van Europa. Een dergelijke denktank moet er dit jaar nog komen. Op wereldniveau vormt de Iraanse nucleaire crisis op dit moment zonder twijfel de ernstigste kwestie: 'een Iran dat beschikt over het atoomwapen is voor mij onaanvaardbaar.'
(27.08.07)
Print dit artikel
|
|
|
|
|
|
| |
Ségolène Royal weer terug
 De verslagen presidentskandidate voor de Franse sociaal-democratie heeft weer van zich laten horen, een week voordat de jaarlijks zomerbijeenkomst van de Parti socialiste in La Rochelle wordt gehouden. Bij het Feest van de Roos in de plaats Melle (Deux-Sèvres) liet zij de 1500 aanhangers in een anderhalf uur durend betoog weten, dat de partij dringend aan modernisering toe is en dat zij daarin een rol wil en kan spelen. Maar dat zal een gezamenlijke klus van lange adem worden. Royal is hierbij niet in competitie met wie dan ook binnen de partij. Zij koestert wrok noch rancune jegens haar partijgenoten, met wie zij in de verkiezingscampagne soms danig van mening verschilde en waardoor het vaak op improviseren aan kwam. Ségolène, voorzitter van de regio Poitou-Charentes, uitte kritiek op de eerste honderd dagen regeren door Sarkozy en Fillon, die vernieuwing propageren maar in feite stil blijven staan in hun methoden: opeenstapeling van wetten, benoeming van commissies, besluiten in de waan van de dag. Als er een kind is aangerand of vermoord, komt er direct een nieuwe wet. Royal besloot haar betoog met de oproep overeind te blijven in deze tijden van rechts, te werken en door te gaan met de strijd. Op de vraag of zij de leiding van de partij wil overnemen van haar ex-partner François Hollande: 'als ik de gelegenheid heb mijn partij te helpen, om nuttig te zijn voor mijn partij......'
(25.08.07)
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
|
Nicolas Sarkozy, de eerste 100 dagen
 Nicolas Sarkozy heeft zichzelf in de eerste honderd dagen van zijn presidentschap nadrukkelijk op de voorgrond geplaatst. De zelf-verklaarde hervormer oogst bijval, maar wekt ook irritaties – en niet alleen in eigen land. Aldus NRC-correspondent René Moerland in een overzichtsartikel over het fenomeen-Sarkozy. Zijn bevindingen komen in grote lijnen overeen met hetgeen in de afgelopen honderd dagen op deze website is gepubliceerd over het aan- en optreden van de nieuwe Franse regering. We nemen het artikel daarom graag over.
Het radionieuws van kwart over een. De nieuwslezer verontschuldigt zich voor de eentonigheid. Alle onderwerpen gaan vandaag over president Sarkozy. De nieuwe president heeft ministers ontvangen, werkopdrachten gegeven over immigratie en economisch beleid, met studenten geluncht, is onderweg voor een werkbezoek in de provincie en reist daarna door naar Brussel voor een uitzonderlijk overleg met de Europese ministers van Financiën. Gisteren beheerste hij trouwens ook al het nieuws. En morgen ook. Zelfs op vakantie hoefden de Fransen deze zomer hun dagelijkse portie president niet te missen. Zijn eigen vakantie in de Verenigde Staten bleek goed voor levendige afleveringen in de populairste Franse sitcom van het moment: de Sarkozy’s in het Elysée.
Het luxe reisje bleek betaald door – aanvankelijk anonieme – rijke vrienden. Belangenverstrengeling? Dat is geen onderwerp in Frankrijk. Vakantie is een privézaak. Maar wel met een met veel publiciteit omgeven bezoek aan president Bush en familie. Echtgenote Cécilia stal daar de show. Door op het laatste moment weg te blijven.
Dat is een van de sappige verhaallijnen in deze serie: de grilligheid van de Eerste Dame. Cécilia Sarkozy schijnt allergisch te zijn voor media, maar de hele wereld zag haar vorige maand de vrijgelaten Bulgaarse verpleegsters en Palestijnse arts uit Libië vergezellen. Zonder enige officiële functie, profiterend van voorwerk van Duitse en Europese diplomaten. Maar met maximaal Frans rendement: schittering voor de camera en een aanvankelijk verzwegen, omstreden wapendeal voor EADS aan het eind. Diplomatie à la Sarkozy. Er komt een Franse parlementaire enquête naar de gang van zaken.
Morgen heeft Frankrijk precies honderd dagen gehad om te wennen aan het leven onder leiding van een mediagestuurde politieke tornado. Hier geen honderd dagen luisterstilte, zoals het kabinet-Balkenende/Bos in Den Haag na zijn aantreden verkoos. Maar actie, ook in de binnenlandse politiek. Het parlement heeft de halve zomer doorvergaderd. De belastingen zijn verlaagd, hervormingen in onderwijs en sociaal bestel zijn in gang gezet. De eerste tegenvallers zijn ook al geïncasseerd.
In de buitenlandse politiek zijn de bakens opzichtig verzet. Frankrijk was terug in Europa, zei Sarkozy in mei, op de avond van zijn verkiezing. Enkele weken later eiste hij het vaderschap op van het Europese compromis over het ‘Hervormingsverdrag’ dat de gestrande Europese Grondwet opvolgt. Hij had het plan opgeworpen en in bijna elke Europese hoofdstad uitgevent, al maanden voordat hij gekozen was. De Duitse bondskanselier Angela Merkel durfde als EU-voorzitter het compromis aan. Maar Sarkozy hielp haar door de weerspannige Polen binnenboord te houden.
Frankrijk ís dus terug. Niet alleen in Europa, maar ook in de Verenigde Staten, Libië en in het diplomatieke krachtenveld rond Irak en rond Darfur. Het gaat doorgaans niet om majeure koerswijzigingen in de Franse diplomatie. Ook onder president Jacques Chirac waren de banden met de VS weer aangehaald, bijvoorbeeld tegenover de Iraanse nucleaire ambities. Maar de stijl van zijn opvolger is anders. Toen Chirac in 1995 aantrad, bevestigde hij de Franse eigenzinnigheid met omstreden kernproeven op het atol Mururoa. Sarkozy manifesteert zich in zijn eerste maanden zelf als een soort diplomatieke kernproef, die in elke regio wordt uitgetest. Hij is in zwart Afrika geweest om de relatie met Europa te vernieuwen. Hij bereist de landen rond de Middellandse Zee om te pleiten voor een Mediterrane Unie, van Frankrijk tot Israël en Algerije en Marokko. Dat – vooralsnog onwaarschijnlijk ogende, maar kennelijk serieuze – plan zou Turkije een alternatief moeten bieden voor toetreding tot de Europese Unie.
Sarkozy wekt soms fascinatie op. Bijvoorbeeld als hij de Russische president Poetin, die hij in zijn verkiezingscampagne fel aanviel om Tsjetjenië, op zijn eerste G7-top joviaal voor de camera’s op de schouders slaat. Hup, boeman omgetoverd in maatje.
Maar de geldingsdrang van Sarkozy wekt ook irritatie op. In Berlijn is gemopperd over het Franse voordringen in Libië, in Londen over zijn aandrang op Europees protectionisme, in Brussel over de vage Franse toezeggingen over begrotingsevenwicht in 2010. En de president van de Europese Centrale Bank, de Fransman Jean-Claude Trichet, is verwikkeld in een verhuld gevoerd debat met Sarkozy over de onafhankelijkheid van het Europese monetaire beleid. Voorlopig staat Sarkozy in Europa vaak alleen in zijn gevechten.
Ook in eigen land zet de ‘hyperpresident’ veel op het spel door alles zelf te willen doen. Sinds 25 jaar hadden Franse presidenten de gewoonte aangenomen zich op afstand te houden van het dagelijkse regeren. Chirac was tot dit voorjaar een meester in het zwijgend toekijken vanuit het Château – de bijnaam van het Elysée, het presidentiële paleis – hoe achtervolgende premiers zich met hun regering ongeliefd wisten te maken met mislukkende hervormingen.
Sarkozy probeert het precies andersom. Ministers zijn figuranten geworden die woordloos naast hem staan terwijl hij zegt hoe hij hun werk hebben wil. Tot in detail. Deze week eiste hij dat zedendelinquenten behandeld worden alsof ze zijn eigen familie hebben getroffen.
Frankrijk lijkt een persoonlijk project van de president. Oppositieleider François Hollande verwijt ‘omnipresident’ Sarkozy even ondoorzichtig als alomtegenwoordig te zijn. Sommige ambtenaren op het Elysée treden met meer gezag in media op dan premier François Fillon, die wél in het parlement ter verantwoording kan worden geroepen. Eminent jurist en socialist Robert Badinter verwijt Sarkozy imperiale neigingen. Commentatoren proberen woordgrapjes uit van ‘Sarkozy’ met ‘Tsar’ en ‘Napoleon’.
Maar de oppositie heeft het niet gemakkelijk. Onder meer omdat Sarkozy maar liefst zeven linkse bewindslieden in zijn regering heeft opgenomen. En zijn potentieel zwaarste tegenstrever, Dominique Strauss-Kahn, is door hem voordragen voor het IMF. De Fransen waarderen zijn l’ouverture en wachten af of deze verdeel- en heerspolitiek kan uitgroeien tot een doorbraak in de roestige Franse links-rechtsverdeling.
Onrust in de immigrantensteden, zoals door sommigen voorspeld, is uitgebleven. Misschien organiseren de vakbonden dit najaar weer hun traditionele grote stakingen en demonstraties. Ze dreigen daarmee, maar Sarkozy benadert hen vooralsnog omzichtig, overlegt, tast af. Hij doet wat werkt om Frankrijk weer op de rails te krijgen, zegt hij.
Na honderd dagen is Frankrijk nog niet diepgaand veranderd. Maar de verwachtingen die Sarkozy bij veel kiezers heeft gewekt, zijn na de wittebroodsweken nog goeddeels intact. Nu maar afwachten of de | |
