|
|
|
|
|
| |
|
TNT, schotelantenne, decoder
De Franse tv is nog maar een afzienbare periode te ontvangen via een gewone antenne op het dak of op zolder. Zo’n ouderwetse spriet is voor ongeveer € 75 te koop in de supermarkten. De Franse bezitter van een gewone sprietantenne moet nu wennen aan de luxe van het kunnen ontvangen van extra tv-kanalen, dankzij de introductie van een nieuw digitaal systeem, de TNT (Télévision Numérique Terrestre).
Kijkers moeten een kastje (adapteur) van enkele tientallen euro’s kopen en kunnen vervolgens naar 18 kanalen kijken, waarvan 15 gratis. De invoering van de digitale televisie verloopt trager dan verwacht, één op de drie huishoudens ontvangt nu de gratis kanalen via de gewone dakantenne. Het is de bedoeling dat in 2008 driekwart van de Franse gezinnen de uitzendingen kunnen ontvangen. Met ingang van december 2007 moesten de nieuwe televisietoestellen al voorzien zijn van een digitale TNT-adapter (TNT integrée) en ook de detailhandel zelf mag alleen nog deze téléviseurs TNT-integrée verkopen. In 2011 zal de analoge televisie geheel zijn verdwenen. Op de website is te vinden of je TNT al kunt ontvangen.
Om de Nederlandse televisie te kunnen ontvangen kan op het dak of ergens in de tuin een schotel worden opgesteld, een parabole, zeggen de Fransen. Voor schotels met een diameter van meer dan 100 cm. is officieel een kleine bouwvergunning (déclaration des travaux, préalable) nodig. Met een in Nederland gekochte decoder (récepteur satellite) en een smartcard van Canal Digitaal kan dan al het
Dietse fraais aan beeld en geluid uit de Lage Landen – en nog veel meer – digitaal worden ontvangen (analoog kan niet meer). Het mag dus niet, dat opvangen van Nederlandse zenders (auteursrechten op buitenlandse films en dergelijke), maar er zijn talloze uit Nederland afkomstige bewoners in Frankrijk die gewoon 'iets geregeld hebben'. Ook zijn er nog de Franse installateurs die melden dat zij een schotel zodanig kunnen afstellen dat Nederlandse zenders zijn te ontvangen. De praktijk wijst uit dat dit onmogelijk is.
Overigens werken de meeste oude televisietoestellen uit Nederland niet in Frankrijk. Voor tv en video gebruikt Frankrijk het Secam-systeem, Nederland het Pal-systeem. Nieuwe tv-toestellen die in Nederland zijn gekocht (met Pal én Secam), schakelen meestal zelf via het ingangssignaal over of kennen een menu waarmee per land de ontvangst kan worden geregeld. Wie met schotels werkt, heeft aan een Pal-tv genoeg, want vrijwel alle satellietontvangers zetten Secam intern om in Pal. Het probleem is geheel van de baan als de beelden digitaal via een satelliet de Franse séjour binnenkomen. Per 1 december 2008 moesten alle tv's die claimen dat ze high definition ready zijn, dit ook daadwerkelijk volgens de Franse normen kunnen om het label Prêt pour la haute définition te mogen voeren.
Nationaal en lokaal zijn er samen meer dan 140 zenders te bekijken, waaraan de gemiddelde téléspectateur dagelijks bijna 3,5 uur besteedt. Het toestel staat dagelijks gemiddeld 5,5 uur ingeschakeld. De journaaluitzendingen van de commerciële zender TF1 blijven het meest
bekeken: dagelijks kijken 7,2 miljoen Fransen naar het nieuws van 13.00 uur en 8,8 miljoen naar dat van 20.00 uur. De publieke zender TF2 moet het met steeds minder kijkers doen (resp. 5,3 en 2,5 miljoen). De avondjournaals duren erg lang; ze beginnen ’s avonds tegen zeven uur met regionaal nieuws, korte documentaires uit de regio en vervolgens komen de landelijke journaals. En ook tussen de middag, tijdens het belangrijke repas, staan de tv-toestellen aan met nieuws en spelletjes. De grote zenders –TF1 (commercieel – van de gigant Bouygues), France2 en France3 (publieke zenders), alsmede de commerciële betaal-tv Canal+ (decoder
– récepteur numérique – nodig) en de overheidszender France5/Arte – beginnen tussen halfnegen en negen uur een film uit te zenden.
Er is ook erg veel radio in de Franse ether, vaak met onduidelijke zang van jonge mevrouwen en meneren. De Fransen vinden dit kennelijk prettig, want ook in de grandes surfaces is altijd
dergelijke, de gehoorgang teisterende verplichte 'muziek' te horen. Er is een overzichtelijke website waarop de radioprogramma’s helder gerubriceerd staan vermeld. Zelfs via die website kun je naar de radio luisteren, naar Radio France. Prettige nationale zenders (met verschillende
frequenties voor de regio’s) zijn France Inter (FM op 88,3 en 87,9 MHz), France-Musique (FM op 90,9 en 91,5 MHz) en France Culture (FM op 96,5 en 95,7 MHz). France Info is te vinden op de frequentie van 105,5.
 Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Radio Nederland Wereldomroep, BVN
En er is natuurlijk de onvolprezen Wereldomroep (RNW) via de ether 5955 kHz. De uitzendingen, van FM-kwaliteit, zijn ook free-to-air te ontvangen via de Astra 1G-satelliet, zodat het geluid op de tv komt (het beeld wordt bij de moderne toestellen zwart) of via de eigen audio-installatie. Als de kabel op de eigen versterker wordt aangesloten, komt het Nederlandse praat- en muziekgeluid keurig via de eigen speaker in de Franse huiskamer.
De radioprogramma's van de Wereldomroep zijn verder te ontvangen via kortegolf, internet en iPod/MP3. Daarnaast biedt de Wereldomroep nieuws en informatie via e-mail, PDA en televisie.
Legaal is Nederlandse tv te zien op de zender van BVN-tv, een samenwerkingsverband van Radio Nederland Wereldomroep, de NOS en de Vlaamse VRT. De indruk bestaat dat vooral de betere informatieve programma’s bij BVN aan bod komen. Ook op internet is het programma-aanbod te vinden. BVN legt het op zijn eigen website uit voor de nieuwe ‘buitenlanders’: de uitzendingen van BVN zijn in Europa ongecodeerd te ontvangen en heb je genoeg aan een gewone free-to-air (FTA) DVB-receiver in combinatie met een goede kwaliteit schotelantenne. En wie een redelijk snelle ADSL-verbinding heeft, kan het Nederlandse journaal en de meeste radiozenders ook via internet bekijken en beluisteren.
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Links
Canal digitaal
BVN
Radio Nederland Wereldomroep (RNW)
TNT
Radio France
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
|
Kijkgeld
Als je in Frankrijk een televisie koopt, is de handelaar verplicht dat aan de betrokken autoriteiten te melden, opdat men kijkgeld (la redevance de l’audiovisuel) kan invorderen. Een pittig bedrag: € 116 voor een jaar naar de kleurentelevisie kijken.
President Sarkozy wil de andere inkomstenbron, de tv-reclame, van de publieke zenders halen en de € 850 miljoen in de kas van de commerciëlen laten vloeien, zoals TF1 van zijn boezemvriend Martin Bouygues van het gelijknamige concern (bouw, telecommunicatie) en de populaire zender M6. Het gemis aan reclame-inkomsten zou moeten worden gecompenseerd door heffingen
te leggen op de aankoop van spullen als tv’s, pc’s, mobieltjes e.d. en op abonnementen voor telefoon en internet. Gevreesd wordt dat ook het kijkgeld omhoog zal gaan en dat Frankrijk een soort BBC zal krijgen, hetgeen overigens de kwaliteit van het Franse tv-aanbod niet zou schaden.
De Franse fiscus erkent dat de redevance télé een archaïsche belastingvorm is die gevoelig is voor fraude en relatief weinig opbrengt wegens de hoge inningskosten. Iedereen wordt geacht in het bezit te zijn van een radio of televisie. Zo niet, dan kan men dat op erewoord melden op het aangiftebiljet voor de inkomstenbelasting. De aanslag geldt nu alleen voor huishoudens en niet meer per huis. Tweede huizen zijn dus vrijgesteld van de kijkbelasting voor ingezetenen van
Frankrijk. Wie in Nederland woont en in Frankrijk een optrekje met tv bezit, zal echter wel kijkgeld moeten betalen.
Het maakt niet uit of er één of meer tv-toestellen staan, maar bij zakelijk gebruik (gîtes, chambres d’hôtes) moet er per aansluiting worden betaald. Sommige belastingdiensten beschouwen de uit Nederland ontvangen WAO-uitkeringen als een revenu de pension d'invalidité, dat recht geeft op vrijstelling van het kijkgeld en zelfs van de taxe d’habitation. De kijkgeldheffing wordt jaarlijks via deze woonbelasting geïncasseerd.
| Uitvoerige informatie over deze onderwerpen is te vinden in La Maison, uitg. Het Spectrum. |
Print dit artikel
|
|
|
|
|
