|
|
|
|
|
| |
Uitleg over het kiessysteem in Frankrijk
 De nieuwe president van Frankrijk, Nicolas Sarkozy, was nog maar net geïnstalleerd of het volgende politieke schouwspel diende zich al weer aan: de Franse ‘Tweede Kamer’-verkiezingen: les élections législatives (of wel les législatives). De term ‘législatives’ heeft betrekking op le pouvoir législatif, de wetgevende macht, die zoals in elke parlementaire democratie bij het parlement (le Parlement) berust. Het Franse parlement bestaat uit l’Assemblée nationale (te vergelijken met onze Tweede Kamer) en le Sénat* (onze Eerste Kamer).
De Franse ‘Tweede Kamerleden’ worden députés (afgevaardigden, gedeputeerden) genoemd. Ze worden voor een periode van vijf jaar gekozen (de zogenaamde législature*) en zijn herkiesbaar. Sinds de invoering van het quinquennat* voor de ambtstermijn van de president lopen beide zittingstermijnen dus ongeveer gelijk, hetgeen de kans op een cohabitation* (zie hierna) aanzienlijk verkleint.
Kiesdistricten
Elke député is afkomstig uit een kiesdistrict, une circonscription*. Daarvan zijn er dus net zoveel als er zetels in de Assemblée nationale zijn, namelijk 577. Van dit aantal zijn er 570 gereserveerd voor la France métropolitaine (het Europese Frankrijk zeg maar) en 7 voor de overzeese gebiedsdelen (DOM TOM*) zoals la Réunion of Martinique.
Binnen de grenzen van een departement (daarvan heeft Frankrijk er 95, exclusief de overzeese departementen) bevinden zich meerdere kiesdistricten. De grenzen van de circonscription vallen zoveel mogelijk samen met die van een canton*, een commune (gemeente) of een arrondissement (voor de grote steden). Als kiesgerechtigde spreek je over de zoveelste circonscription waaronder je valt. In het departement Bouches-du-Rhône bijvoorbeeld zijn er 16 circonscriptions, waarvan alleen al acht in Marseille. De député van bijvoorbeeld de 14e circonscription is op dit moment de burgemeester van Aix en Provence, voor de UMP. Een gedeputeerde kan dus een dubbel mandaat hebben, zie hieronder.
Een groot probleem is de onevenwichtige demografische samenstelling van de kiesdistricten. In sommige districten wonen wel driemaal zoveel inwoners als in andere. De ene zetel in de Assemblée weegt dus veel zwaarder dan andere. Een situatie die al sinds de jaren ’80 bestaat en waarin nog steeds geen verbetering is gebracht. Een complicerende factor is dat Frankrijk geen algemeen bevolkingsregister kent zoals Nederland. Voor demografische gegevens is de overheid aangewezen op zogenaamde recensements (bevolkingsonderzoeken) die om de zoveel jaar gehouden worden. Het zal duidelijk zijn dat met een bevolking van meer dan 60 miljoen inwoners een bevolkingsonderzoek een omslachtige, jarenlang durende operatie is.
Systeem van verkiezingen
 De verkiezing van de gedeputeerden verloopt volgens het systeem van suffrage universel direct, au scrutin majoritaire uninominal à deux tours. Dit klinkt zeer ingewikkeld, en dat is het ook.
Hieronder een toelichting van elke term.
- Suffrage: verkiezingen
- Universel: Algemeen, dat wil zeggen voor de hele bevolking; met dien verstande dat men natuurlijk kiesgerechtigd moet zijn (onder meer de leeftijd van 18 jaar moet hebben bereikt en van Franse nationaliteit zijn) en dat men moet zijn ingeschreven op de zogenaamde listes électorales. De afgelopen maanden is er een uitgebreide campagne gevoerd om met name jongeren uit de grote steden er toe te bewegen zich in te schrijven als kiesgerechtigde en zo hun stem te laten horen. Tijdens de presidentsverkiezingen heeft onder andere deze oproep geleid tot een record-opkomst van rond de 75%.
- Direct: De bevolking kiest zelf direct zijn gedeputeerden, anders dan bijvoorbeeld de leden van de Sénat, die indirect door de bevolking worden gekozen, namelijk door volksvertegenwoordigers op elk administratief niveau zoals gemeenteraadsleden, gedeputeerden, conseillers régionaux* en généraux*, die op hun beurt wel direct door de bevolking gekozen zijn.
- Scrutin: Het feitelijke ‘stem uitbrengen’.
- Uninominal : De kiezers kiezen voor één kandidaat en per district kan er ook maar één kandidaat worden afgevaardigd naar Parijs. Anders dan in Nederland kies je in Frankrijk voor een persoon, niet voor een lijst (partij).
- Majoritaire betekent meerderheid. Maar het is een meerderheid verkregen in twee rondes, à deux tours. Dat betekent dat als in de eerste ronde er niet één kandidaat is die de absolute meerderheid heeft verkregen, er een tweede ronde nodig is, zie hieronder.
Iedere ingeschreven kiesgerechtigde mag dus stemmen op één van de kandidaten uit zijn eigen kiesdistrict. Uiteraard zijn er kandidaten van elke politieke kleur. En uiteraard verschilt de overwegende politieke kleur per district.
Een kandidaat is na slechts één ronde gekozen, indien hij de absolute meerderheid van de uitgebrachte stemmen in het district krijgt, wat tegelijkertijd een stemmenaantal moet zijn van minstens 25% van de ingeschreven kiesgerechtigden in het betreffende district. In de andere gevallen volgt een tweede ronde voor die kandidaten die minstens 12,5 % van de uitgebrachte stemmen hebben behaald.
Uiteindelijk heeft de kandidaat gewonnen die de relatieve meerderheid van de uitgebrachte stemmen heeft behaald.
Als na de eerste ronde maar één of geen kandidaat 12,5% van de stemmen heeft behaald, dan gaat de tweede ronde tussen die twee kandidaten die in de eerste ronde de meeste stemmen hebben behaald.
Om zich kandidaat voor de législatives te kunnen stellen, moet men onder meer minimaal 23 jaar zijn en zelf kiesgerechtigd zijn. Men mag zich maar in één district kandidaat stellen.
Dubbel mandaat
 Een gedeputeerde heeft in Frankrijk vaak een dubbelfunctie: hij is ook maire (burgemeester), conseiller général* of conseiller régional*. En natuurlijk hoort daar ook een dubbele beloning bij. Over le double mandat, ook wel le cumul de mandats is veel discussie. Bayrou maakt er een speerpunt van in zijn campagne en ook Sarkozy wil de regelgeving op dit punt veranderen. Inderdaad is het de vraag of de combinatie van politieke functies in het landsbelang is. Tijdens debatten in de Assemblée nationale is vaak maar 1 of 2% van de afgevaardigden aanwezig, veel anderen hebben verplichtingen elders. Ook is er het aspect van de ‘dubbele petten’. De afgevaardigden vertegenwoordigen het algemene belang, maar moeten ook aan hun achterban (dorp, regio enz.) denken. Volgens de huidige wetgeving kan de functie van député niet worden gecombineerd met die van Europarlementariër. Verder mag een gedeputeerde nog slechts één ander mandaat hebben, bijvoorbeeld dat van conseiller régional* of conseiller général*. Daaraan mag nog het mandaat van maire worden toegevoegd, wanneer het om een kleine gemeente gaat.
Rol van de president
Een ander opmerkelijk verschil met Nederland is dat in Frankrijk de ‘Tweede Kamer’verkiezingen altijd een duidelijke winnaar opleveren. Door de twee rondes blijven alleen de sterksten over. Lange coalitie-onderhandelingen om tot de vorming van een kabinet te komen zijn in Frankrijk dan ook niet nodig. Daarbij komt de sterke rol van de Président de la République. Hij heeft het recht om de premier ministre te benoemen. De nieuwe president Sarkozy heeft François Fillon op deze post benoemd, als opvolger van Dominique de Villepin. Inmiddels is ook de nieuwe regering bekend, benoemd door de president op voorstel van de premier ministre. Om zijn legitimatie nog te vergroten, heeft Sarkozy overigens wel gekozen voor een zogenaamde ‘ouverture vers le centre et la gauche’, door een socialist op Buitenlandse zaken te benoemen (Bernard Kouchner) en een UDF-er als minister van Defensie (Hervé Morin).
Ten slotte nog een aantal belangrijke termen op een rijtje :
Assemblée nationale: Te vergelijken met de Tweede Kamer in Nederland.
Canton: Administratieve onderverdeling van een departement, die al sinds de Franse revolutie bestaat. Het zijn er momenteel 4.039 (inclusief de DOM TOM). Het aantal cantons per departement is verschillend.
Circonscription: Kiesdistrict, ieder departement bestaat uit meerdere kiesdistricten, waarbinnen de ingeschreven kiesgerechtigden hun afgevaardigde kiezen.
Cohabitation: De situatie dat de politieke kleur van de president en die van de meerderheid in de Assemblée nationale (en daardoor die van de premier ministre) verschillend is.
Conseil général: Het bestuur van het departement. Door middel van directe verkiezingen kiezen in ieder canton de inwoners één conseiller général voor zes jaar. Iedere drie jaar wordt de Conseil général voor de helft vervangen.
Conseil régional: Het bestuur van de région (daarvan zijn er 26). De conseillers régionaux worden direct door de bevolking van de région gekozen voor een periode van zes jaar.
DOM TOM : De overzeese gebiedsdelen van Frankrijk. De Départements d’outre mer (DOM) zijn onder meer Guadeloupe, Guyane, Martinique en la Réunion. De Territoires d’outre mer (TOM) zijn onder meer Frans Polynesië.
Législature: periode waarvoor de Assemblée nationale wordt gekozen, namelijk vijf jaar.
Quinquennat: Sinds het referendum van 2000 wordt de Franse president gekozen voor een ambtstermijn van vijf jaar, met de mogelijkheid van een tweede (en volgende) termijn. Daarvoor was de ambtstermijn zeven jaar, le septennat.
Sénat: Te vergelijken met de Eerste Kamer in Nederland, ook wel Haute Assemblée genoemd. De 321 senatoren worden gekozen voor negen jaar, waarbij iedere drie jaar een derde wordt vervangen. Zij worden indirect door de Franse bevolking gekozen, namelijk door door de burgemeesters, gemeenteraadsleden, conseillers généraux en régionaux en door gedeputeerden, volgens een gecompliceerde stemprocedure.
© Marion Everink, mei 2007
Juriste, beëdigd vertaalster Frans, woonachtig in Frankrijk
Auteur van ‘Meer sjans met Frans’ (uitgeverij Scriptum, mei 2007)
 Print dit artikel
|
|
|
|
| |
|
Overheid meer on-line
De Franse overheid heeft een nieuwe website opengesteld, waarop de burger terecht kan voor de afhandeling van 600 handelingen die hij met het bestuur heeft te verrichten. In de loop van dit jaar komen er nog 300 bij. In 14 miljoen Franse gezinnen staat nu een computer. De tot nu toe her en der verspreide informatie is op één site samengevoegd, zoals over gezin, gezondheid, werk, studeren, huisvesting, reizen, belastingen enz. Men kan zien hoe ver het staat met de terugbetaling door de CPAM van betaalde dokterskosten, de te betalen belasting uitrekenen, een formulier downloaden om een bouwvergunning aan te vragen, adreswijzigingen naar de instanties sturen, bekeurigngen on-line betalen en nog veel meer. Wie het spoor bijster dreigt te raken in de veelheid van aangeboden informatie is er de mascotte Adèle, die de bezoeker bij de hand neemt en naar de juiste plek geleidt.
De meest relevante informatie op deze overheidssite vindt men elders op deze site Wonen en leven in Frankrijk weer terug. In het Nederlands uiteraard.
Op de site van de Franse overheid zijn ook alle regio's, departementen en belangrijkste gemeenten te vinden met hun internetadressen. Kijk onder het hoofdstukje Annuaire des services de l'administration. Daarin staan de belangrijkste overheidsdiensten van geheel Frankrijk vermeld. Via een zoekmachine kan naar nationale overheidsinstanties worden gezocht en naar instellingen in de directe omgeving. Ook biedt de website Service-Public een uitgebreide lijst van sites van niet-overheidsinstellingen met een publieke functie: annuaire des sites Internet publics, te vinden op dezelfde homepage. |
Links en rechts
 Het altijd wat eigengereide Frankrijk, die vierde economie ter wereld maar kreunend onder een enorme staatsschuld en begrotingstekort, is bezig zich zo goed en zo kwaad als het gaat, verder te ontwikkelen tot een moderne Europese natie, mét behoud van de Franse trekjes: sterk nationaliteitsgevoel en een nog erg hiërarchisch bestuurssysteem, zowel in bedrijfsleven als bij de overheid.
Hoe het land ook zijn best doet om wat meer te decentraliseren, er 'heerst' een president. Op dit moment de rechtse, licht populistische Nicolas Sarkozy, in mei 2007 met een duidelijke meerderheid gekozen voor 5 jaar. Premier is partijgenoot François Fillon, opvolger van Dominique de Villepin, vertrouweling van de vorige president Jacques Chirac, die twaalf jaar het ambt van staatshoofd heeft kunnen bekleden.
La République française wordt bestuurd door een president en de regering. Het volk is vertegenwoordigd in wat in Den Haag de Tweede Kamer heet, de Assemblée Nationale - 577 députés en de Eerste Kamer, de Sénat - 321 senatoren. Dit ook in Frankrijk wat bedaagde college wenst zichzelf wat te moderniseren. Zo is besloten de verkiesbare leeftijd te verlagen van 35 naar 30 jaar en het aantal zetels met 25 uit te breiden. Ook de zittingsperiode per senatorgaat terug van 9 naar 6 jaar. De senaat wordt indirect en steeds gedeeltelijk gekozen door de Franse burgemeesters, raadsleden, leden van de regionale raad; in de toekomst zal om de drie jaar de helft van de senaat worden gekozen. De talrijke burgemeesters bestieren meestal een klein dorp, waar ze ook de belangen van de gesubsidieerde boeren en de 'Brussel' negerende jagers dienen te behartigen. 'Europa' en overige vreemde zaken liggen niet echt in de belangstellingssfeer van deze senatoren.
De invloed van de staat is zeer belangrijk, hoewel de almacht door de privatiserings- en decentraliseringshausse afneemt. Vooral de gezondheidszorg, het onderwijs, de energievoorziening en gedeeltelijk ook de telecommunicatie en het openbaar vervoer zijn nog staatsaangelegenheden. Ruim een kwart van de Franse beroepsbevolking werkt bij de overheid, zo'n 5,4 miljoen ambtenaren. De Fransen vinden het zo langzamerhand ook wat aan de hoge kant en willen het aantal fonctionnaires wat gaat verminderen.
Tussen de gemeente en de centrale overheid zitten in Frankrijk meer bestuurslagen dan in Nederland: regio's, departementen, communautés, arrondissementen, kantons, kiesdistricten (circonscriptions) en sinds enige tijd ook pays. De laatste zijn gebieden binnen de departementen, die op een nog meer gedecentraliseerde manier willen zorgen voor de ontwikkeling van industrie, landbouw, onderwijs, gezondheidszorg en recreatie binnen hun territorium. Deze pays zijn mede op aandrang van 'Brussel' in het leven geroepen. Het stichten van dergelijke pays is nu in volle gang.
Frankrijk zelf, France métropolitain, ook wel l'Hexagone genoemd (naar de zeshoekige geografische vorm) is bestuurlijk verdeeld in 22 regio's (26 inclusief de overzeese gebiedsdelen) en 96/100 departementen. Er zijn ook nog 4 overzeese regio's/departementen (DOM - département d'outre mer) en andere gebiedsdelen (TOM - territoire d'outre mer), ver verwijderd van het Europese Frankrijk. Het Franse tv-journaal komt er wel eens met een camera.
 Een departement wordt bestuurd door een gekozen conseil général. Binnen de regio's wordt in deze raad gesproken over de economisch en toeristische ontwikkeling van de streek en het onderhoud en beheer van de nationale wegen, het regionale treinverkeer alsmede het beheer van de lycea en het beroepsonderwijs. Vanaf 2005 beginnen de regio's en departementen concreet iets te merken van de decentralisatieplannen die na bijna 25 jaar van onderhandelen tot uitvoering gaan komen. Parijs wil taken afstoten naar de regio's en de departementen; de laatste beschouwen veel van de regeringsplannen echter als verkapte bezuinigingsmaatregelen. De nieuwe taken voor de lagere overheden betekenen veelal dat de plaatselijke belastingen omhoog gaan. Enkele van de staatstaken die worden afgestoten in de komende jaren: economische steun aan het bedrijfsleven, het beheer van de werkloosheidsfondsen, jeugdzorg, betaling van technisch personeel bij het onderwijs, het beheer van cultuurmonumenten en van lokale rijkswegen (routes nationales).
Vertegenwoordiger van de staat is de préfet de région; dat is dezelfde prefect die zetelt in het departement waarvan de hoofdstad (chef-lieu) ook de hoofdstad van de regio is. In de overige departementen binnen een regio zetelt de préfet du département en vertegenwoordigt namens de ministers de staat binnen zijn territorium. Deze prefect treedt verder o.m. bij de gemeentegrenzen overschrijdende politiezaken. Er is één préfet de police en wel in Parijs.
De departementen zijn verdeeld in circonscriptions (kiesdistricten die elk een député leveren), in arrondissementen (325), met aan het hoofd een sous-préfet; deze arrondissementen zijn verdeeld in kantons (3714), en deze ten slotte in de gemeenten (36.433). Het kanton en het arrondissement zijn niet zo belangrijk meer; ze dienen meer een administratief doel. Een kanton beslaat enkele gemeenten of delen van grotere plaatsen en kiest om de zes jaar een nieuwe conseiller général.
Aan de kentekenplaten van de auto's is te zien waar de berijder vandaan komt. De laatste twee cijfers geven het nummer van het departement aan. Het gaat alfabetisch: 01 is bijvoorbeeld het departement Ain, nummer 24 is de Dordogne, nummer 75 het centrum van Parijs en nummer 81 het département Tarn. De regio Midi-Pyrénées bestaat bijvoorbeeld uit 8 departementen. De charme van het kunnen lokaliseren van de chauffeur aan zijn kentekenplaat zal minder worden als de automobilist zijn kenteken mag behouden als hij naar een ander departement verhuist. Er komen in 2006 nieuwe nummerborden zonder vermelding van het departementnummer, maar als men het graag wil, zijn ook plaques d'immatriculation te krijgen mét het nummr van het departement of het wapen van de regio.
De postcodes beginnen met de eerste twee cijfers van het departement.
Ook Frankrijk heeft zijn ombudsman, landelijk en op lokaal niveau (daar vooral wordt gewerkt door ombudsvrouwen). In Frankrijk heet zo'n onafhankelijke bemiddelaar bij geschillen tussen overheid en burger een médiateur de la République, sinds 2004 Jean-Paul Delevoye. Mensen die niet uit een conflict met een overheidsapparaat komen of geen antwoord ontvangen van de instanties, kunnen zich tot de médiateur wenden: 7 rue Saint-Florentin, 75008 Paris, tel. 01 55 35 24 24. Bij de prefectuur in de hoofdstad van het departement kan men vragen waar één van zijn 292 gedelegeerden te vinden is. De bemiddeling van deze geschiloplossers is te vragen via een député of sénateur (een parlementslid uit de regio of kieskring, circonscription). De diensten van de vrijwillige médiateurs délégués zijn gratis en worden over het algemeen vlot afgewikkeld. Een vrij aanzienlijk aantal aangebrachte geschillen betreft administratieve kwesties waarmee buitenlanders te kampen hebben bij de vestiging in Frankrijk. Acht van de tien aangevraagde bemiddelingspogingen leiden tot succes. Daarnaast zijn er nog de bemiddelaars die conflicten proberen te regelen tussen het publiek en organisaties als de spoorwegen, de post, de EDF etc. Deze mensen zijn uiteraard minder onafhankelijk, omdat zij door het bedrijf zijn aangesteld.
|
Telefoneren met de overheid: 3939
Wie telefonisch contact wil krijgen met een Franse overheidsinstelling kan voortaan 3939 bellen. Zestig geoefende beambten luisteren naar de vragen van de bellers en schakelen deze direct door naar de juiste overheidsinstantie. Lange wachttijden zullen zo tot het verleden moeten gaan behoren. De Franse overheid, die met de nieuwe dienst heeft proefgedraaid in Rhônes-Alpes en Aquitaine, spreekt van een revolutie. De kosten van een telefoontje naar 3939 zijn € 0,12 per minuut. |
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
De regio's, exlucief DOM-TOM:
 1. Région Nord-Pas-de-Calais 2. Régions Normandie 3. Région Picardie 4. Région Champagne-Ardenne 5. Région Lorraine 6. Région Alsace 7. Régions Normandie 8. Région Ile-de-France 9. Région Bretagne 10. Pays de la Loire 11. Région Centre-Val-de-Loire 12. Région Bourgogne 13. Région Franche-Comté 14. Région Poitou-Charentes 15. Région Limousin 16. Région Auvergne 17. Région Rhône-Alpes 18. Région Aquitaine 19. Région Midi-Pyrénées 20. Région Languedoc-Roussillon 21. Région Provence-Alpes-Côte-d’Azur (PACA) 22. Collectivité territoriale de Corse 23. Les DOM-TOM (Départements d'outre Mer-Territoires d'outre Mer)
De 22 regio's met de departementen en DOM-TOM:
Alsace (Elzas): Bas-Rhin [67] Haut-Rhin [68]
Aquitaine (Aquitanië): Dordogne [24] Gironde [33] Landes [40] Lot-et-Garonne [47] Pyrénées-Atlantiques[64]
Auvergne: Ardèche [07] Cantal [15] Haute-Loire [43] Puy-de-Dôme [63]
Basse-Normandie (Laag Normandië): Calvados [14] Manche [50] Orne [61]
Bourgogne (Bourgondië): Côte-d'Or [21] Nièvre [58] Saône-et-Loire [71] Yonne [89]
Bretagne: Côtes-d'Armor [22] Finistère [29] Ille-et-Vilaine [35] Morbihan [56]
Centre: Cher [18] Eure-et-Loir [28] Indre [36] Indre-et-Loire [37] Loir-et-Cher [41] Loiret [45]
Champagne-Ardenne: Ardennes [08] Aube [10] Marne [51] Haute-Marne [52]
Corse (Corsica): Corse-du-Sud [2A] Haute-Corse [2B]
Franche-Comté (Graafschap Franche): Doubs [25] Jura [39] Haute-Saône [70] Territoire de Belfort [90]
Haute-Normandie (Hoog Normandië): Eure [27] Seine-Maritime [76]
Île-de-France: Paris [75] Seine-et-Marne [77] Yvelines [78] Essonne [91] Hauts-de-Seine [92] Seine-Saint-Denis [93] Val-de-Marne [94] Val-d'Oise [95]
Languedoc-Roussillon: Aude [11] Gard [30] Hérault [34] Lozère [48] Pyrénées-Orientales[66]
Limousin: Corrèze [19] Creuse [23] Haute-Vienne [87]
Lorraine (Lotharingen): Meurthe-et-Moselle [54] Meuse [55] Moselle [57] Vosges [88]
Midi-Pyrénées: Ariège [09] Aveyron [12] Haute-Garonne [31] Gers [32] Lot [46] Hautes-Pyrénées[65] Tarn [81] Tarn-et-Garonne [82]
Nord-Pas-de-Calais: Nord [59] Pas-de-Calais [62]
Pays-de-la-Loire: Loire-Atlantique [44] Maine-et-Loire [49] Mayenne [53] Sarthe [72] Vendée [85]
Picardie: Aisne [02] Oise [60] Somme [80]
Poitou-Charentes: Charente [16] Charente-Maritime [17] Deux-Sèvres [79] Vienne [86]
Provence-Alpes-Côte-d'Azu: Alpes-de-Haute-Provence [04] Hautes-Alpes [05] Alpes-Maritimes [06] Bouches-du-Rhône [13] Var [83] Vaucluse [84]
Rhône-Alpes: Ain [01] Ardèche [07] Drôme [26] Isère [38] Loire [42] Rhône [69] Savoie [73] Haute-Savoie [74]
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
|
De departementen en hun prefecturen
01 - Ain
02 - Aisne
03 - Allier
04 - Alpes de Haute Provence
05 - Hautes Alpes
06 - Alpes Maritimes
07 - Ardèche
08 - Ardennes
09 - Ariège
10 - Aube
11 - Aude
12 - Aveyron
13 - Bouches du Rhône
14 - Calvados
15 - Cantal
16 - Charente
17 - Charente Maritime
18 - Cher
19 - Corrèze
20 - Corse (du Nord et du Sud)
21 - Côte d'Or
22 - Côtes d'Armor
23 - Creuse
24 - Dordogne
25 - Doubs
26 - Drôme
27 - Eure
28 - Eure et Loir
29 - Finistère
30 - Gard
31 - Haute Garonne
32 - Gers
33 - Gironde
34 - Héraut
35 - Ille et Vilaine
36 - Indre
37 - Indre et Loire
38 - Isère
39 - Jura
40 - Landes
41 - Loir et Cher
42 - Loire
43 - Haute Loire
44 - Loire Atlantique
45 - Loiret
46 - Lot
47 - Lot et Garonne
48 - Lozère
|
49 - Maine et Loire
50 - Manche
51 - Marne
52 - Haute Marne
53 - Mayenne
54 - Meurthe et Moselle
55 - Meuse
56 - Morbihan
57 - Moselle
58 - Nièvre
59 - Nord
60 - Oise
61 - Orne
62 - Pas de Calais
63 - Puy de Dôme
64 - Pyrénées Atlantiques
65 - Hautes Pyrénées
66 - Pyrénées Orientales
67 - Bas Rhin
68 - Haut Rhin
69 - Rhône
70 - Haute Saône
71 - Saône et Loire
72 - Sarthe
73 - Savoie
74 - Haute Savoie
75 - Paris
76 - Seine Maritime
77 - Seine et Marne
78 - Yvelines
79 - Deux Sèvres
80 - Somme
81 - Tarn
82 - Tarn et Garonne
83 - Var
84 - Vaucluse
85 - Vendée
86 - Vienne
87 - Haute Vienne
88 - Vosges
89 - Yonne
90 - Territoire de Belfort
91 - Essonne
92 - Hauts de Seine
93 - Seine Saint Denis
94 - Val de Marne
95 - Val d'Oise
DOM: 971 - Guadeloupe 972 - Martinique 973 - Guyane 974 - Réunion
TOM: Mayotte, Nouvelle-Calédonie (Nieuw Caledonië), Polynésie (Polynesië) en Française Wallis |
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Kiezen en gekozen worden
De gemeenteraadsverkiezingen in Frankrijk zijn in maart 2008 gehouden. In Frankrijk wonende Nederlanders konden stemmen voor deze verkiezingen als zij zich op tijd hadden laten inschrijven in het kiezersregister. Buitenlanders hebben alleen een actief kiesrecht. In sommige steden mogen buitenlanders zitting nemen in raadscommissies en daar hun zegje doen. Stemrecht hebben ze niet. Voor de verkiezingen van het Europees Parlement liggen de zaken wat anders. Nederlanders van 18 jaar en ouder die vast in Frankrijk wonen (en niet het kiesrecht hebben verloren) hebben hun actief (stemmen) en passief (gekozen worden) kieskrecht voor de verkiezingen van het Europees Parlement niet verloren. Buitenlandse inwoners van Frankrijk van 23 jaar en ouder kunnen zich ook verkiesbaar stellen. Op de website Informatie over Frankrijk voor Nederlandse burgers heeft de Europese Commissie de zaken rond het Euroopese kiesrecht in den vreemde op een rijtje gezet:
Belangstellenden moeten een verzoek indienen om opgenomen te worden op de aanvullende kiezerslijst van hun gemeente. Dit verzoek moet uiterlijk op de laatste werkdag van december worden ingediend voor definitieve inschrijving op 1 maart van het daaropvolgende jaar. De EU-burger moet voldoen aan de vereisten die gelden voor Franse onderdanen, en bovendien bij zijn verzoek om inschrijving op de aanvullende kiezerslijst een schriftelijke verklaring indienen. Hierin moet hij of zij vermelden:
• nationaliteit en adres in Frankrijk;
• in voorkomend geval de plaats in de lidstaat van herkomst waar hij of zij het laatst als kiezer was ingeschreven;
• dat het actief kiesrecht niet verloren is in de lidstaat van herkomst;
• dat het actief kiesrecht alleen in Frankrijk zal worden uitgeoefenend.
Print dit artikel
|
|
|
|
|
