|
Intrekking CMU-regeling herroepen Het besluit dat per eind maart 2008 niet-gepensioneerde buitenlanders uit de CMU worden gestoten, is van de baan. Mede dankzij het ingrijpen van de Britse ambassade, die hierbij samenwerkte met de Nederlandse ambassade, heeft het ministerie van Volksgezondheid de maatregel ongedaan gemaakt. Mensen die nu verzekerd zijn onder de CMU (Couverture maladie universelle) kunnen dat blijven. Nieuwkomers zullen vijf jaar moeten wachten alvorens zij een inschrijving bij de CMU kunnen krijgen. De lokale kantoren van de CPAM zijn al via een circulaire op de hoogte gebracht en zullen de verzekerden die al een brief hadden ontvangen een nieuwe brief sturen, waarin de beëindiging van de verzekering wordt herroepen. Erg vlot verloopt dat laatste nog niet. Inmiddels is er een onduidelijkheid bij gekomen. Als iemand door Nederland verdragsgerechtigd wordt verklaard (E 121) dan geniet deze vorm in alle gevallen voorrang en staat los van het nieuwe besluit rond de CMU en verhuizende niet-gepensioneerde inwoners uit EU-landen. Voor wie niet verdragsgerechtigd is en vóór 23-11-2007 is de CMU zat, verandert er niets. Mensen die na 23-11-2007 zijn gekomen kunnen dus pas in de CMU na een wachttijd van 5 jaar. In de tussentijd moet men zich dan particulier verzekeren tegen ziektekosten. CLEISS, Centre de liaisons européennes et internationales de securité sociale, rept in een toelichtende brief aan o.a. de ambassades niet over de nieuwe verdragsgerechtigden die nu in de CMU zitten en zich met E 121 zouden moeten melden. Heel expliciet is wel vermeld dat inactieven die vóór 23 november bij de CMU verzekerd waren, dat kunnen blijven. |
Het oorspronkelijke bericht:
CMU voor sommige buitenlanders niet meer mogelijk
Uit de rubriek Praktische informatie van deze website:
Le Monde op internet: Paniek onder de Europese gepensioneerden die in Frankrijk wonen. Sommigen van hen hebben dezer dagen een brief gekregen van hun CPAM met de mededeling dat zij hun Carte vitale uiterlijk 30 september moeten inleveren. De Franse krant meldt het verhaal van Charles Mochan, een Britse diplomaat van 59 jaar met prepensioen, die met zijn vrouw in november 2006 in het departement Hautes-Pyrénées is gaan wonen. Volgens zijn relaas heeft hij alles wat betreft de ziektekosten netjes gedaan: hij heeft zich niet ingeschreven bij een particuliere maatschappij, maar bij de Urssaf, de instelling die de sociale premies incasseert. Hij betaalt maandelijks 8% van zijn Engelse prepensioen en komt daarmee in aanmerking voor een dekking onder het regime van de CMU, couverture maladie universelle. Aldus het relaas van Le Monde. Eind augustus ontvingen de oud-diplomaat en zijn echtgenote de brief: 'Conform het decreet van 21 maart 2007 (No.2007-354) kan een Europeaan die zich op Frans grondgebied bevindt en geen gebruik (meer) kan maken van de Europese rechten door het overleggen van formulieren zoals E 106 of E 121, geen verzekering meer genieten van de Sécurité sociale, maar moet zelf een particuliere verzekering afsluiten. Dientengevolge wilt u wel zo goed zijn de Cartes vitales terug te sturen.' De bekende E-formulieren worden gebruikt als men valt onder de ziektekostenverzekering in het thuisland, zoals de Zorgverzekeringswet in Nederland. Men betaalt dan inkomensafhankelijk bijdragen in het moederland, die worden verrekend met het land van vestiging. Op het ministerie van Volkgezondheid in Parijs erkent men een zekere warboel. De inschrijving bij de Urssaf is een vergissing en ook de verstuurde brieven zijn 'onhandig en onbeschoft'. Niettemin volgen deze brieven het decreet van 21 maart, dat op zijn beurt steunt op een Europese richtlijn van 2004. Deze zegt dat Europeanen die zich in een ander EU-land vestigen, moeten beschikken over voldoende middelen van bestaan en niet ten laste mogen komen van het sociale systeem van hun nieuwe woonland. Zij moeten zelf een verzekering bezitten of aangesloten zijn bij het zorgsysteem van hun thuisland, zo legt Le Monde uit. De verzonden circulaires gelden niet voor gepensioneerden, die verzekerd zijn door hun land van herkomst. Deze categorie buitenlanders die in Frankrijk zijn neergestreken, heeft onder dezelfde voorwaarden toegang tot het sociale stelsel als de Fransen zelf. Het land van origine betaalt een vast bedrag per verzekerde. Er blijft een grijs gebied voor de nog niet-gepensioneerden die leven van hun eigen geld en nog niet zijn aangesloten bij het regime van ziektekostenverzekering. Ook nogal wat Nederlanders met lage of laag opgegeven inkomens hebben - par erreur, zegt Le Monde - aansluiting gevonden bij de CMU in de periode dat de Europese richtlijn van 2004 werd omgezet naar het decreet van maart 2007. De toepassing van het decreet wil een einde maken aan het misbruik van de CMU door buitenlanders met niet nader verduidelijkte of omstreden inkomens. De CMU is bedoeld als vangnet voor ingezetenen van Frankrijk die niet op een 'gewone' manier kunnen worden verzekerd.
De ICNG, Internationale Club van Nederlandse Gepensioneerden (Frankrijk) heeft zich verdiept in het bericht uit Le Monde dat op Wonen en leven in Frankrijk is gepubliceerd. Uit het artikel bleek dat de Franse overheid, op grond van een Besluit van 21 maart 2007, stelt dat een ieder die niet over een E 121 of E 106 formulier beschikt, niet meer voor een ziektekostenverzekering bij de CMU in aanmerking kan komen. Degenen, die reeds zonder E 121 bij de CMU verzekerd waren, dienden hun carte vitale te retourneren. Volgens het Ministère de la Santé betreft het niet een nieuwe maatregel, maar meer een aanscherping én meer consequente uitvoering van een reeds eerder 1 januari 2006 met een door Nederland verstrekt E 121 bij het CPAM hebben opgegeven. 'En, zoals wij inmiddels allemaal weten, heeft iedereen 'recht' op een verplicht E 121, indien men vanuit Nederland een wettelijk pensioen of daaraan gelijkgestelde uitkering (WAO,VUT, in CAO vastgelegde vervroegde pensionering etc.) ontvangt. In het algemeen zal dit nieuwe beleid dus geen gevolgen hebben voor het merendeel der Nederlandse pre-pensionado's', aldus de informatie op de website van ICNG. Maar, wie geen AOW heeft, in Frankrijk woont als ingezetene (en in Nederland niet meer belastingplichtig is voor de Nederlandse inkomstenbelasting), leeft van een spaarpotje, geld uit de oude sok, kortom, geen Nederlandse uitkering of salaris ontvangt: dan krijgt men geen E 121 uit Nederland en is inschrijving bij de CMU niet meer mogelijk. Het is in principe de Nederlandse overheid die bepaalt of een Nederlander in Frankrijk een (verplicht) E 121 krijgt. De Franse overheid stelt dat de CMU een vangnet vormt voor Franse ingezetenen, die om één of andere reden niet bij CPAM of vergelijkbare organisaties verzekerd zijn. Niet-Fransen hebben óf een E 121 óf dienen zich bij een particuliere verzekeringsmaatschappij te verzekeren. Nog een waarschuwing van de ICNG aan zijn leden: 'mochten de in Nederland door de SBNGB gevoerde processen over het keuzerecht gewonnen worden, dan moet u zich realiseren dat, indien u niet kiest voor verzekering via Zvw, Nederlandse premie, E 121 en CPAM, u dan niet meer bij de CMU terecht kunt maar een particuliere (Franse?) maatschappij moet uitkiezen. Deze verzekeringsmaatschappij heeft echter geen aannameplicht, dus als u een medische voorgeschiedenis hebt, kan dit problemen opleveren. Het wordt dan tóch weer een E 121 maar nu heeft U zelf kunnen kiezen', aldus een mogelijke situatie bij een gunstig uitpakkend rechterlijk oordeel. Als men in die situatie zou kiezen niet aan het Nederlandse systeem deel te nemen, zal men zich elders moeten verzekeren en dat kan in Frankrijk dus niet meer bij de CMU. Uiteraard worden er dan in Nederland geen Zvw-bijdragen meer ingehouden en krijgt men uiteraard ook geen E 121. Het is echter voorlopig nog onduidelijk of de Nederlandse verzekeringsmaatschappijen het 'product' buitenlandpolis zullen leveren, zoals vóór 1 januari 2006.
De kwestie raakt vooral veel Britten, veruit de grootste categorie buitenlanders in Frankrijk. De Britse website French Health Issues heeft een voorbeeldbrief gemaakt die kan worden gestuurd naar de plaatselijke CPAM. Mensen die langer dan vijf jaar hun residentie hebben in Frankrijk mogen niet meer uit de CMU worden gestoten.
|
Cher Monsieur
Je serais reconnaissant si vous pouviez lire cette lettre suivante afin de reconsidérer votre décision qui ne me donne pas les C.M.U.
Reference Directive 38/2004 EU CHAPITRE III
DROIT DE SÉJOUR
Article 7
Droit de séjour de plus de trois mois
1. Tout citoyen de l'Union a le droit de séjourner sur le territoire d'un autre État membre pour une durée de plus de trois mois:
a) s'il est un travailleur salarié ou non salarié dans l'État membre d'accueil, ou b) s'il dispose, pour lui et pour les membres de sa famille, de ressources suffisantes afin de ne pas devenir une charge pour le système d'assistance sociale de l'État membre d'accueil au cours de son séjour, et d'une assurance maladie complète dansl'État membre d'accueil;mais
CHAPITRE IV DROIT DE SÉJOUR PERMANENT
Section I Éligibilité
Article 16
Règle générale pour les citoyens de l'Union et les membres de leur famille
1. Les citoyens de l'Union ayant séjourné légalement pendant une période ininterrompue de cinq ans sur le territoire de l'État membre d'accueil acquièrent le droit de séjour permanent sur son territoire. Ce droit n'est pas soumis aux conditions prévues au chapitre III
Egalement
CHAPITRE V DISPOSITIONS COMMUNES AU DROIT DE SÉJOUR ET AU DROIT DE
Séjour permanent
Article 24
Égalité de traitement
1. Sous réserve des dispositions spécifiques expressément prévues par le traité et le droit dérivé, tout citoyen de l'Union qui séjourne sur le territoire de l'État membre d'accueil en vertu de la présente directive bénéficie de l'égalité de traitement avec les ressortissants de cet État membre dans le domaine d'application du traité. Le bénéfice de ce droit s'étend aux membres de la famille, qui n'ont pas la nationalité d'un État membre et qui bénéficient du droit de séjour ou du droit de séjour permanent.
Je me permets donc de vous redemander de réexaminer notre dossier et de tenir compte de ces nouveaux faits cités ci-dessus.
(De beleefdheidsregel, Je vous prie, Monsieur, de ..................) |
|
Alleenstaande vrouwen verliezen verzekering Het decreet van 21 maart van dit jaar waarbij het aantal (buitenlandse) genieters van een CMU-verzekering wordt teruggebracht, is voorafgegaan door een decreet van 14 februari, dat een artikel bevat waarbij de verzekering tegen ziektekosten voor weduwen en gescheiden vrouwen moet worden gekort. Iedereen in Frankrijk die 60 uur in een maand heeft gewerkt of 120 uur in drie maanden, behoudt de rechten op betalingen door de Sécu van ontvangen medische zorg en ziekenhuisopname voor een periode van vier jaar. Het nieuwe decreet brengt deze periode terug tot een jaar. De uit 1993 stammende regeling gold ook voor weduwen en gescheiden vrouwen die nooit officieel hebben gewerkt (vrouwen van winkeliers of artisans) en geen eigen pensioen ontvangen, noch dat van hun ex-echtgenoot. Het recht om vier jaar na de scheiding of overlijden verzekerd te blijven, is ook teruggebracht tot een periode van een jaar. Na dat jaar kunnen deze personen zich aanmelden bij de CMU en betalen dan een premie van 8% over hun jaarinkomen boven de franchise van € 7083. Die premie is niet aan een plafond gebonden, waardoor verzekerden met hoge inkomens soms torenhoge premies moeten betalen. Het nieuwe decreet kent geen terugwerkende kracht, zodat de personen die nu onder de regeling van vier jaar vallen deze termijn behouden. |
Print dit artikel
|