|
|
|
|
|
| |
Nieuwe vaccinatiekalender
 De Fransen houden er een vrij strikt inentingsprogramma op na, dat nu aanzienlijk is versoepeld. De minister van Volksgezonheid heeft een nieuwe vaccinatiekalender vastgesteld, waarbij de officiële prikken tegen tuberculose BCG (Bacille de Calmette et Guérin) zijn afgeschaft. De entingen beginnen in de eerste maand na de geboorte al met een verplichte prik voor DTP. Het Franse equivalent voor DKTP is nu DTP (diphtérie, tétanos, poliomyélite). Als de boreling 16 maanden oud is volgt de eerste DTP-herhaling en komen er nog prikken bij tegen de kinkhoest (coqueluce) en haemophilus. Tot het zesde levensjaar wordt een tweede herhaling van de DTP, verplicht, toegediend. De overige prikken tegen de bof, mazelen, pneumokokken, hepatitis b zijn niet meer verplicht sinds de zomer van 2007, maar worden wel aanbevolen tot de 18-jarige leeftijd. Er komt nog een vaccin bij voor meisjes rond de puberteit tegen het virus dat baarmoederhalskanker veroorzaakt. Verder is er nog een oraal toe te dienen vaccin tegen rota-virus, dat misschien wordt dat toegelaten op de Franse markt. In de winter heerst altijd de bekende epidemie met diarree en braken en liggen de ziekenhuizen vol met spugende zuigelingen.
Een Nederlandse arts in Frankrijk tekent bij de gewijzigde vaccinatiekalender nog aan dat Frankrijk een vaccinatieregime kent dat strenger is dan dat van de meeste andere Europese landen. ’Zonder twijfel onder invloed van de machtige Franse pharmaceutische industrie. Franse artsen zijn erg defensief en hebben de neiging om tegen van alles en nog wat te enten onder het credo ‘je weet maar nooit’. Patiënten zijn onvoldoende mondig om daarop kritisch te reageren. Nederlanders wordt dan ook aangeraden zich te beperken tot de gangbare - verplichte - vaccinaties van kinderen. Volwassenen hadden officieel elke 10 jaar een herhaling van DTP (difterie-tetanus-polio) nodig, maar dat is in de praktijk volslagen onnodig op voorwaarde dat het kindervaccinatieprogramma geheel doorlopen is. Uitzondering vormen personen met verzwakte weerstand (aids, kanker, chronische nierziekten enz.).
 Print dit artikel
|
|
|
|
| |
|
Hulp bij bezoek aan Franse dokter
Wie een bezoek wil brengen aan een Franse huisarts of specialist, kan met taalproblemen kampen. Het is niet altijd gemakkelijk om in je schoolfrans de medische klachten te omschrijven. Daarom zijn hieronder vier formulieren gemaakt, twee in het Nederlands en twee in het Frans. In de Nederlandse versie zijn tal van medische onderwerpen opgenomen met daarbij een omschrijving van de klacht. Men kruist de desbetreffende passage aan op een genummerde regel en in de juiste kolom, die overeenkomen met de plaatsen in de Franse vertaling. Op die manier is het mogelijk de Franse medicus snel en bondig op de hoogte te brengen.
De vier PDF-bestanden zijn uit te printen en kunnen vervolgens worden ingevuld.
Reden van uw komst in het Nederlands
Reden van uw komst in het Frans
Beantwoording medische vragen in het Nederlands
Beantwoording medische vragen in het Frans
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
De huisarts, de specialist
Ook in Frankrijk bestaat de vrijheid om zelf de huisarts of het ziekenhuis waarin je wilt worden opgenomen. Het is niet ongewoon dat men nogal eens wisselt van huisarts en een specialist kon zonder een verwijzing van de huisarts worden geraadpleegd. Dit gaat in 2005 veranderen. Wil je de kosten van een specialistenbezoek vergoed krijgen, dan zal voortaan een verwijsbriefje van de huisarts nodig zijn.
In de grote steden is het niet gebruikelijk dat de huisarts visites rijdt, zoals à la campagne nog wel gebeurt. Bij plotselinge ziekteproblemen bel je het dichtstbijzijnde ziekenhuis of het alarmnummer 15. Het is de gewoonte de huisarts (le médecin généraliste, ook wel médecin de famille of omnipracticien genoemd en vaak in het argot toubib) na een bezoek op het spreekuur contant te betalen: € 22 en € 24 voor een onderzoek van een kind van 2 tot 6 jaar (prijspeil 2007); de verzekering of het ziekenfonds betaalt € 15,40 terug van het gewone honorarium minus de € 1 die iedereen vanaf 2005 als eigen bijdrage moet betalen bij elk bezoek aan een arts; het restant komt van de aanvullende verzekering. Een bezoek aan een specialist kost € 27, € 27 tot € 40 aan een psychiater of neuroloog en zelfs € 48 aan een cardioloog. De huisarts kost € 25 als hij ook de zuigelingenzorg op zich neemt. Het bezoek aan een specialist kost € 27 en € 37 à € 40 aan een psychiater of neuroloog. Visite aan huis kost nu (consultation à domicile) € 32 exclusief reiskosten. De verzekering betaalt dat tientje 'voorrijkosten' terug als het huisbezoek echt nodig was. Kon de patiënt zichzelf verplaatsen en liet die toch de dokter komen, dan moet die extra € 10 uit eigen zak worden betaald. Een consult op zaterdagmiddag bij de arts van dienst (médecin de garde) kost € 37,50. Er zijn ook specialisten die bij hun ontvangstbalie een bordje hebben met: conventionné à honoraires libres. Dat betekent dat zij meer mogen rekenen voor een consult, maar de verzekering betaalt in principe alleen het vastgestelde tarief, Tarif de convention. Afhankelijk van de soort bijverzekering kan het verschil (ticket modérateur) geheel of gedeeltelijk worden vergoed.
Per 1 juli 2008 is het telefoonnummer veranderd om informatie te krijgen over de ziektekostenverzekering bij de CPAM. Het wordt 3646. Vanaf een vaste telefoon zijn de kosten dan € 0,028 per minuut (het lokale tarief). Na het toetsen van 3646 kan men via het toetsen van het sterretje informatie ontvangen over de terugbetalingen, de remboursements. Toetst men het nummer van het departement in, dan komt een verbinding tot stand met een medewerker van de CPAM.
Midden in de discussies over het terugfluiten van artsen die de honorariumtarieven omhoog schroeven, zijn deze overschrijdingen zichtbaar op een website van de overkoepelende CPAM's. Het gaat om gemiddelde tarieven die sommige tandartsen en specialisten hanteren en die uitgaan boven de normen van de Sécu. De overschrijdingen van de tarieven (ongeveer 10%, in totaal € 2 miljard) worden niet vergoed door de CPAM. Sommige aanvullende verzekeraars vergoedingen de extra honoraria wel, maar gemiddeld voor ongeveer een derde.
|
Snijden in gezondheidskosten
Als er verder niet meer wordt bezuinigd, zal het tekort op het Franse ziekenfondssysteem oplopen tot € 4,1 miljard en zelfs bijna € 7 miljard worden in 2009. Daarom bereidt de minister van Gezondheidszorg Roselyne Bachelot maatregelen voor om de kosten met € 4 miljard terug te dringen. Zij denkt daarbij aan het heffen van extra belasting op de omzetten van de onderlinge verzekeraars (de mutuelles) en de andere verzekeraars van aanvullende ziektekostenverzekeringen. In 2009 zouden deze verzekeraars zo'n € 1 miljard extra moeten betalen. De minister herinnert eraan dat in de laatste vier jaar de verzekeraars hun premies met 30% hebben verhoogd en hun winsten met 25%. De extra belasting zal ongetwijfeld leiden tot premieverhogingen. De minister hoopt echter dat de verzekeraars hun best zullen doen om die doorberekening achterwege te laten. Naast deze belasting moeten er nog andere maatregelen volgen zoals bezuinigingen in de orde van grootte van € 2 miljard. Meer preventie, vermijding van onnodige en dure recepten en verlaging van de te hoge tarieven in sommige sectoren van de gezondheidszorg. De overheid denkt ook nog € 300 miljoen te kunnen binnenhalen om de winstdelingsregelingen van ondernemingen te gaan belasten met de sociale premies. Deze uitkeringen zijn tot nu toe niet belast. Een andere € 300 miljoen zou moeten komen uit hogere premiebijdragen van werkgevers in de verzekering van bedrijfsongevallen en - ziekten. Ook is er nog een plan om het eigen risico van verzekerden bij de ziektekostenverzekering te verhogen. Velen verwachten dat de aangekondige maatregelen het begin zijn van een algehele privatisering van het Franse systeem van ziektekostenverzekering. |
Voor de patiëntenverenigingen is het hoog tijd dat de overheid gaat optreden tegen de overschrijdingen van de honoraria die vrij gevestigde artsen zich menen te kunnen veroorloven. Dit toenemende verschijnsel vormt een obstakel bij de zorgverlening en doet afbreuk aan de sociale bescherming, zo menen de drie grootste verenigingen. In de laatste tien jaar zijn de overschrijdingen uitgekomen op meer dan 40% en leveren de vrije artsen € 2 miljard per jaar op. Die extra lasten moeten voor twee derden worden opgebracht door de patiënten, de rest komt van de aanvullende verzekering, de mutuelles. In grote steden als Parijs, Lyon, Marseille en Nice is het al niet meer mogelijk om een specialist te vinden die nog gewoon de tarieven van de Sécurité sociale (sector 1) hanteert. De algemene indruk bij de patiëntenverenigingen is dat de CPAM nauwelijks iets onderneemt om de overschrijdingen tegen te gaan. In 2007 heeft de nationale organisatie CNAM nog gemeld dat zij zich heeft verbonden om excessieve overschrijdingen te verminderen in de sector 2, waar de honoraria vrij zijn. Er werd zelfs een klacht tegen negen specialisten ingediend die misbruik maakten van hun monopoliepositie. De CNAM zegt nog te wachten op een wettelijke maatregel waarbij administratieve straffen kunnen worden opgelegd aan artsen die het te bont maken, geen prijsopgave verstrekken of hun tarieven niet duidelijk afficheren. Het gemiddelde jaarinkomen van vrij gevestigde artsen is € 175.000 per jaar, waarvan € 18.200 afkomstig is van tariefsoverschrijdingen die niet door de Sécu worden vergoed.
Verwijzing nodig voor de specialist
Sinds 1 juli 2005 is het voor Franse ziekefondspatiënten duurder om zelf een specialist te kiezen. Het is verplicht geworden om een behandelend geneesheer - médecin traitant - te kiezen (meestal de huisarts) die doorverwijst naar een specialist. De kosten van zo'n verwijzing worden voor 70% door de Sécu vergoed. Wie een andere specialist kiest, ontvangt 50% terug. Het gewone honorarium van de specialist is € 27 bij terugkerende behandelingen. Het direct kiezen daarentegen van een gynecoloog, oogarts of psychiater zal niet worden 'bestraft' met de 20% korting op de terugbetaling.
Opticiens mogen zelf oogmeting doen.
Het wijzigen van de sterkte van brillenglazen bij de vervanging van een bril is alleen mogelijk voor personen van 16 jaar en ouder en onder de voorwaarde dat de oogarts deze mogelijkheid niet heeft uitgesloten op een recept dat niet ouder is dan drie jaar. Als de opticien de sterkte van de glazen wijzigt, moet hij de oogarts daarvan op de hoogte stellen. Het raadplegen van deze specialist blijft nodig bij het voor de eerste keer voorschrijven van glazen voor verziendheid. De ruimere bevoegdheid die aan de daartoe erkende opticiens is gegeven is een gevolg van het schrijnende tekort aan oogartsen. |
Het laten voorrijden van een ambulance bij de SAMU (gratis alarmnummer 15) is kostbaar, € 170 per halfuur. De kosten zijn te declareren bij verzekering of Sécu. Per rit moet € 2 uit eigen zak worden betaald. Ook kan in medische noodsituaties (hartaanval, hersenattaque) nummer 18 worden gebeld, de brandweer ( les pompiers) die ook aan gewonden- of ziekenvervoer doet. Ten slotte is er nog het bekende nummer 112 dat in Frankrijk nog niet wijdverbreid is. Wie 112 toetst wordt doorverbonden met de SAMU of de pompiers.  Men ontvangt na het consult bij huisarts of specialist een door hem of haar (er zijn veel vrouwelijke huisartsen in Frankrijk) ingevuld en ondertekend bewijs voor de verzekering of het ziekenfonds, een zgn. feuille de soins. De papieren rompslomp neemt de laatste jaren aanzienlijk af, doordat artsen en apothekers steeds meer gebruik maken van online verbindingen, waarbij de carte vitale een belangrijke rol speelt. Voordeel van het gebruik van de kaart is, dat de terugbetaling door ziekenfonds en verzekeraar veel sneller verloopt; men claimt een terugbetaling binnen een week. Veel Fransen verzekerden bezitten alinmiddels zo'n groene kaart, die alleen administratieve gegevens bevat, dus geen medische. Sinds 2006 komt daarin verandering bij de geleidelijke invoeren van de tweede generatie van de kaart. Om fraude te voorkomen zal de kaart een pasfoto van de houders krijgen en in de chip komen enkele medische gegevens die in dringende gevallen noodzakelijk zijn. Allergieën, gebruikte medicijnen en terugkerende medische behandelingen komen op de kaart, waarvan de introductie in 2008 ernstig is vertraagd als gevolg van technische problemen. Wie naar het buitenland verhuist is verplicht zijn carte vitale in te leveren.
|
Frankrijk scoort hoog
Uit een onderzoek van de organisatie Health Consumer Powerhouse naar de kwaliteit van de gezondheidszorg in de 25 lidstaten van de EU en Zwiterland, blijkt Frankrijk als nummer één te scoren, onmiddellijk gevolgd door Nederland. Er is vooral gekeken naar organisatorische kwaliteiten zoals rechten van en informatieverstrekking aan de patiënt, wachttijden, behaalde resultaten, terugbetaling en farmaceutische producten. Hoewel in de beleving van talrijke Nederlanders in Frankrijk de kwaliteit van de gezondheidszorg in hun nieuwe woonland vele malen beter is dan in Nederland, blijken deze onderzoeksresultaten toch heel anders uit te wijzen. Bij de gehanteerde puntenscore behaalt Frankrijk 576 punten, Nederland 572, Duitsland 571, Zweden 566, Zwiterland 563, Luxemburg 546, België 533, Oostenrijk 498, Finland 496, Denemarken 473. |
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
|
 De vereniging Euro-Age heeft voor haar leden het woonplan Domaine de Bugatel ontwikkeld, dat zal zijn bestemd voor leden van tenminste 55 jaar die het domein als het hoofdverblijf zullen kiezen. De uitvoering is in handen van bouwondernemer DUS in Casseneuil.
Domaine de Bugatel bestaat uit 79 bungalows en 36 appartementen. De ligging is sfeervol aan de oever van de Lot en op loopafstand van het centrum van het middeleeuwse stadje Ste Livrade-sur-Lot. De grotere stad Villeneuve-sur-Lot ligt op 8 km.
Het Domaine is gesitueerd in een parkachtige omgeving van 7 hectare met veel bomen, een klassiek 19e eeuws theekoepeltje en de gerestaureerde burgemeesterswoning waarin kamers beschikbaar zijn voor gasten van de bewoners van Bugatel.
De inrichting van het park is zodanig dat het voor rolstoelgebruikers geen problemen oplevert. Door het park en langs de oever van de Lot lopen wandelpaden. Daarnaast is er een jeu-de-boulesbaan en een salle commune (gemeenschappelijk centrum) die ook voor privé-bijeenkomsten te gebruiken is.
Aan het complex zijn een gediplomeerd verpleegkundige en een huismeester/onderhoudsman verbonden. Het personeel is drietalig (Frans, Engels, Nederlands) en beschikbaar voor werkzaamheden bij de bewoners thuis. Uitgebreide medische voorzieningen liggen op loopafstand van Bugatel. De stad Villeneuve-sur-Lot beschikt over meerdere ziekenhuizen.
Ste Livrade-sur-Lot ligt in het noorden van het departement Lot-en-Garonne dat wordt gekenmerkt door korte, milde winters en lange, warme zomers. Vanaf de vliegvelden Bordeaux, Toulouse of Pau zijn er dagelijks vluchten naar Amsterdam.
De bungalows bestaan uit 3 typen van ca. 51 m², 80 m² of 100 m², waarvan 67 met een garage en 12 met een carport. De perceelgrootte varieert van 200 m² tot 800 m². De appartementen, voor een deel met uitzicht over de Lot, zijn verdeeld over twee gebouwen van ieder 18 woningen, eveneens in de afmetingen ca. 53 m², 80 m² en 100 m².
Alle appartementen beschikken over ruime terrassen en een inpandige parkeerplaats. Ook hier is de verwarming/airconditioning standaard.
De prijzen van de appartementen variëren van € 135.000 tot € 242.000, van de bungalows van € 177.421 tot € 332.000. Alle prijzen zijn inclusief grond en BTW en exclusief de keukeninrichting.
De eenmalige kosten voor de aanleg van het park en de inrichting van de salle commune bedragen € 3500.
De servicekosten bedragen maandelijks € 150 tot € 200.
Tevens is er een beperkte mogelijkheid tot het huren van een bungalow of appartement.
Inlichtingen euro-age@wanadoo.fr. website Euro-Age. Via een lidmaatschap kan men op de hoogte worden gehouden van de vorderingen van de plannen, contributie: € 27 en € 45 voor een (echt)paar). Penningmeester is Hein de Vroe, Le Roch, 47470 Beauville. Betaalt men vanuit het buitenland dan is de IBAN: FR 44 20041 01001 1105017Z022 96 t.n.v. Euro-Age, France en de BIC is: PSSTFRPPBOR.
Seniorenhuisvesting Côte d'Azur en Provence
In Zuid-Frankrijk zijn op het ogenblik drie projecten in onderzoek of ontwikkeling die beogen woon- en zorgcomplexen voor Nederlandse senioren tot stand te brengen. Het Magazine van de Nederlandse Club (Côte d'Azur) heeft een overzicht van twee initiatieven weergegeven. In de Dordogne is, zoals hierboven beschreven, Euro-Age actief bij het realiseren van een wooncomplex voor ouderen. Het Magazine: Een Brabantse zakenman en projectontwikkelaar Brabavast hebben enkele jaren geleden een flink stuk grond verworven voor de bouw van een woon-zorgresort in Puget-sur-Argens, genaamd Les Parcs du Gabron. De bouwplannen voor ongeveer 100 appartementen en 50 woningen zijn vergevorderd. Er wordt nog nagedacht over de oppervlakte van de appartementen en of er voorzien moet worden in diverse afmetingen en variabele indelingen (en dus ook over de prijzen). Het park zal waarschijnlijk, mede op wens van de gemeente, een internationale bezetting kunnen krijgen. Omdat het totale terrein maar voor 20% mag worden bebouwd, krijgt het complex inderdaad het karakter van een park. Naast de woningen is er uiteraard gedacht aan de zorgcomponent. De faciliteiten gaan voorzien in een zwembad, restaurant, dagwinkel, kapper, transportfaciliteiten, recreatieruimten, intercomvoorzieningen, alarm en medische opvang. Het terrein wordt begaanbaar voor minder validen. Naar verwachting dit najaar zal met de gemeente worden gesproken over de bouwvergunning. In het voorjaar van 2006 zouden de verkoop- en verhuuractiviteiten kunnen beginnen, waarna met de bouw kan worden gestart die naar verwachting 1,5 tot 2 jaar zal duren.
Onlangs is opgericht de Euroclub Provence, weer een ander initiatief. Men stelt zich ten doel om aan Europeanen vanaf 55 jaar de gelegenheid te bieden te gaan wonen in een comfortabel bungalowpark. Er zijn inmiddels enkele mogelijke locaties in onderzoek en men peilt nu de belangstelling voor een dergelijk project. Euroclub Provence richt zich vooral op mensen die graag sociale contacten met anderen hebben en ook via burenhulp elkaar zo nodig kunnen helpen. De gemeenschappelijke band van de bewoners moet zijn: de wens om zich definitief te vestigen in Zuid-Frankrijk zonder al het gedoe met makelaars, vergunningen, aannemers enz. De club is volgens het Magazine gepositioneerd in het hogere prijssegment en bewoners kunnen een zekere luxe verwachten in de ruime appartementen en bungalows, die geschikt zijn voor rolstoelbewoners. Daarnaast zuller er gemeenschappelijke faciliteiten komen, zoals een zwembad, tennisbanen en een clubhuis met bar, bibliotheek, privé zaaltjes, een medische onderzoekkamer, een eetzaal en hotelkamers voor bezoekers. Belangstellenden die ook actief willen meedenken aan de realisering van het complex kunnen nadere informatie vinden op de website www.euroclubprovence.com en kunnen daar via een formulier van hun belangstelling laten blijken. Het e-mailadres is mail@euroclubprovence.com.
Nieuw plan seniorencomplex Faire époque
Faire époque is met de voorbereiding gestart om in midden-Frankrijk een seniorenwooncomplex te realiseren, waar 55-plussers zelfstandig kunnen wonen, met de mogelijkheid gebruik te maken van gezamelijke faciliteiten en ondersteunende diensten. Faire époque is het initiatief van vier Nederlanders, oorspronkelijk afkomstig uit de zorg, het zakenleven en de kunst.
Faire époque wordt geen verzorgingshuis maar ondersteunt en stimuleert de bewoners als daar behoefte aan is zoveel mogelijk in hun zelfstandigheid. Het team wil in contact komen met fitte senioren die in midden-Frankrijk zouden willen wonen in een landelijke omgeving maar toch dichtbij noodzakelijke voorzieningen zoals winkels, ziekenhuis, restaurants, musea e.d. Men denkt aan maximaal 35 bewoners, die zullen gaan wonen in ruime huur- en/of koopappartementen, voorzien van een eigen keuken, badkamer e.d. aan mensen met een modaal inkomen die voorlopig geen permanente langdurige zorg nodig hebben.
Dit kunnen zowel alleenstaanden als samenlevenden of gehuwden zijn. Meer informatie is te vinden op de website van de initiatiefnemers.
|
 Groot tekort opvang bejaarden
De snelle vergrijzing van de Franse bevolking komt niet tot uitdrukking in een groeiend aantal plaatsen in de bejaardenopvang. De Algemene Rekenkamer heeft in een een vernietigend rapport de laksheid van de Franse overheid gehekeld. In 2000 leefden 12,5 miljoen mensen in Frankrijk die ouder dan 60 jaar waren; dat zullen er 17 miljoen zijn in 2020 en ongeveer 21,5 miljoen in 2040, ongeveer een derde van de gehele bevolking. Ondanks deze al geruime tijd geleden voorziene ontwikkeling is het aanbod van diensten en huisvesting voor ouderen onvoldoende gebleken en slecht over het land verspreid. Zo is het aantal beschikbare plaatsen in het gehele zuiden van Frankrijk ver onder de maat. De jaarlijkse kosten om het voorzieningenniveau op peil te brengen, zouden moeten verdubbelen tot € 30 miljard. Van de tienduizenden Nederlanders die in Frankrijk zijn gaan wonen, is vrijwel niemand in een Franse bejaardenoord ondergebracht. De woonomstandigheden in deze verblijfplaatsen beantwoorden vrijwel niet aan de eisen die niet-Fransen stellen.
Ouderenzorg wordt duur
De directeuren van de 1700 Franse instellingen voor bejaardenhuisvesting hebben de noodklok geluid over de steeds moeilijker wordende financiering van de ouderenzorg. De regeling APA van 2001 - een bescheiden vorm van AWBZ-achtige zorg - telt bijna 1 miljoen begunstigden, van wie 45% ouder is dan 85 jaar. Bijna 60% woont nog thuis en ontvangt daar hulp. De anderen zitten in tehuizen. Door de snelle vergrijzing zal het aantal van dagelijkse zorg afhankelijken in 2020 tot 1,3 miljoen zijn gestegen. De opvang in tehuizen is steeds nijpender door het gebrek aan voldoende en goed uitgeruste centra. Veel van de ouderenzorg wordt nog verzorgd door de familie, die ook goed is voor de betaling daarvan. Meestal hebben de kinderen de zorg om de oude dag te financieren. Het zou gaan om 60% van de totale kosten. De gemiddelde prijs voor het wonen in een tehuis ligt rond de € 1800 per maand. Om toch een vorm van verzekering voor de ouderenzorg aan te bieden, hebben de Franse verzekeraars een particulier product ontwikkeld om later bij opneming in een tehuis of bij het inroepen van thuiszorg over maanduitkeringen te beschikken. Men werkt hierbij met polissen onder namen als Plan Indépendance (Mutualité Française), Assurance Dépendance (Predica van Crédit Agricole) en Protectys Autonomie (La Poste). |
Nederlands Ondersteuningsfonds
Sinds 1967 is in Zuid-Frankrijk het Nederlandse Ondersteuningsfonds actief dat hulp biedt aan Nederlanders die in hun woonland Frankrijk in moeilijkheden zijn komen te verkeren. Het fonds werd destijds opgericht door de toenmalige consul in Nice. Hij kwam regelmatig Nederlanders tegen die permanent in Frankrijk woonden en die in behoeftige omstandigheden leefden. In zijn functie kon hij weinig voor hen doen en hij besloot een speciale liefdadigheidsvereniging op te richten, waarop een beroep kan worden gedaan door alle Nederlanders en hun verwanten die permanent in Zuid-Frankrijk wonen. Het werkgebied van het Ondersteuningsfonds omvat de departementen die onder de consulaten in Monaco, Nice en Marseille ressorteren. De consulaten zijn ook in het fondsbestuur vertegenwoordigd.
De werkzaamheden van het Ondersteuningsfonds beginnen meestal met een melding bij één van die consulaten. Vervolgens wordt contact opgenomen met het bestuur van het fonds, een groep van tien vrijwilligers voor wie de Franse en Nederlandse regelgeving gesneden koek is en die in staat is te onderzoeken hoe een probleem zo snel mogelijk opgelost kan worden. De activiteiten van het fonds variëren sterk. Soms wordt incidentele hulp verleend, begeleiding bij opname in een ziekenhuis bijvoorbeeld, maar meestal is permanente zorg nodig bij fysieke, mentale en sociale problemen en daarmee vaak samenhangende financiële moeilijkheden. Kort gezegd: Als de overheid geen oplossing kan bieden, springt het fonds bij met financiële ondersteuning of met geestelijke bijstand en vaak met een combinatie van die twee.
Voorzitter mevrouw Renée de Gans: “We hebben een flink aantal oudere cliënten, mensen die vaak kind noch kraai hebben, maar ik vind het belangrijk te vermelden dat we ook jonge mensen ondersteunen. Eén van onze bestuursleden begeleidt bijvoorbeeld twee kinderen van wie de moeder na een lange ziekte is overleden en onlangs hebben we een jonge vrouw die van de ene op de andere dag alleen kwam te staan een bijdrage gegeven in de kosten van aanschaf van een computer, zodat ze een computercursus kan gaan volgen die tot werk zal leiden. Op die manier helpen we haar aan een structurele oplossing voor haar probleem.”
De bestuursleden van het Ondersteuningsfonds betalen zelf hun onkosten en werken verder geheel belangeloos. Voor de financiële middelen is het fonds afhankelijk van donateurs.
Meer informatie is te krijgen bij mevrouw De Gans op telefoonnummer 0493-122173 of per email: reneedegans@wanadoo.fr.
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
|
De apotheek
 Er zijn veel apotheken in Frankrijk: het geneesmiddelengebruik is enorm, veruit het hoogste in Europa. Het gebruik van kalmerende- en slaapmiddelen is zelfs het hoogste ter wereld. Anders dan in Nederland kan men voor veel kleine kwaaltjes een beroep doen op de kennis van de apotheker en zijn medewerkers Meer dan 2,5 miljard flesjes en doosjes met pillen gaan jaarlijks bij de Franse apotheker over de toonbank. En van het slikken van antibiotica krijgen de Fransen geen genoeg: 80 miljoen recepten voor de bestrijding van keelpijn, angina en zelfs kleine griepjes worden jaarlijks uitgeschreven. Sommige artsen schrijven zelfs les antibiotiques voor bij bestrijding van virusziekten (zoals griep, keelonsteking, bronchitis), terwijl de werkzaamheid van de pillen alleen geldt voor bacteriële infecties. De resistentie tegen de algemeen voorkomende bacterie pneumokok (longontsteking) ligt door het overvloedige penicillinegebruik in Frankrijk boven de 50%, tegen 3% in Nederland.
De uit de pan rijzende kosten voor de verzekeraars om al die pillen, poeders en zalfjes te vergoeden, wil de Franse overheid drastisch terugdringen. De achtereenvolgende regeringen zijn met drastische maatregelen gekomen (premieverhogingen, minder vergoedingen) om het tekort van € 11 miljard op de ziektekosten terug te dringen. In een voorlichtingscampagne wordt het gebruik van goedkopere medicijnen, de zogenaamde generieke producten (les génériques) die gemiddeld 30% tot 40% goedkoper zijn dan de originele medicijnen (les princeps), gepropageerd. Tussen de werking van een princep en die van een générique bestaat geen verschil. De regering zet de actie voort om sommige medicijnen slechts te vergoeden tegen de prijs van de generieke producten. Het scheelt de Sécu honderden miljoenen euro's. Wil men toch de originele medicijnen gebruiken, dan zal het verschil in prijs uit eigen portemonnee moeten komen. Deze regeling is al op 1 juli 2003 ingegaan. Vele honderden poeders en pillen die niet echt belangrijk zijn, zullen niet meer voor 65 maar voor 35% worden vergoed. Dat geldt tot verdriet van veel Fransen ook voor de homepatische middelen. Het gebruik daarvan is de laatste jaren enorm toegenomen: één op de zes Fransen neemt soms zijn toevlucht tot deze middelen. De aanvullende verzekeringen moeten derhalve een groter deel vergoeden, hetgeen gepaard is gegaan met pittige premieverhogingen.
De apotheker mag bij medicijnen die permanent gebruikt moeten worden zelf nieuwe verstrekken, er hoeft niet steeds om nieuwe recepten te worden gevraagd. Ook de infirmières mogen zelfstandig zaken als verbandmiddelen en hulpmiddelen voorschrijven.
Franse artsen: homeopathie is onzin
In uiterst felle bewoordingen heeft de Académie de médecine het gebruik van homeopathische geneesmiddelen veroordeeld en de overheid geadviseerd te stoppen met het vergoeden van deze middelen. Eerder al verlaagde de minister van volksgezonheid de vergoedingen door de ziektekostenverzekering van 65 naar 35%. Een aantal Europese landen is ook terughoudend geworden bij het vergoeden van homeopathische middelen. Ongeveer 40% van de Fransen gebruikt homeopathische middelen. De fabrikanten van deze producten wijzen erop dat de effectiviteit van de midddelen in veel gevallen wetenschappelijk is bewezen en dat de kosten de helft lager zijn dan de 'gewone medicijnen'. |
Op de doosjes van de medicijen plakt de apotheker een sticker, waaraan valt af te lezen hoeveel de vergoeding van de Sécu bedraagt: witte gestreepte sticker (la vignette) voor 100%, de gewone witte voor 65%, de blauwe voor 35% en medicijnen in een doosje zonder vignette worden niet vergoed. Een apotheker mag afwijken van het middel dat de huisarts op het recept (l'ordonnance) heeft geschreven en een generiek middel verkopen in plaats van het oorspronkelijke medicijn. Aspirine kon men tot voor kort alleen bij apotheken kopen. Na een rechterlijke uitspraak is het aspirientje nu ook in de supermarkt te koop. Verzekeringstechnisch valt de apotheek ook onder het immense Sécu-systeem. Buitenlanders die nog geen carte vitale bezitten, kunnen eveneens zonder papieren rompslomp de betaalde apothekerskosten vaak vergoed krijgen via het systeem tiers payant, waarbij de apotheek de rekening direct naar de verzekeraar stuurt. Gewoon er even om vragen.
Pijnstillers, hoestdrankjes in zelfbediening
Sinds 1 juli 2008 mogen 248 eenvoudige, receptloze medicijnen in apotheken vrij worden gekocht als zelfbedieningsproducten. Het gaat om antirook-artikelen, pijnstillers als aspirine, paracetamol, ibuprofeen), hoestdrankjes, pillen tegen keelpijn, diarree, maagstoornissen (Maalox, Rennie) enz. Deze artikelen worden niet vergoed door de Sécu. De pillen, drankjes en poeders moeten in een aparte afdeling zijn opgesteld, dicht in de buurt van de toonbank waar personeel aanwezig om zo nodig informatie te kunnen geven. Volgens de regering zou de zelfbediening tot een prijsverlaging kunnen leiden, doordat klanten nu prijzen kunnen vergelijken. De lijst bevat ook 12 geneesmiddelen op basis van planten en 19 medicijnen zijn homeopatisch. De lijst van 248 producten zal in geleidelijk aan worden uitgebreid. Het is nog de vraag of de supermarkten ook in de gelegenheid zullen zijn een medicijnenhoek te gaan inrichten. |
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
|
De tandarts
De gewone tandarts heet chirurgien-dentiste en werkt in grote lijnen als de Nederlandse tandarts. Via aanbevelingen van plaatsgenoten of andere Nederlanders uit de omgeving is snel een betrouwbare tandarts te vinden. Ook op dit terrein is de zorg uitstekend geregeld in Frankrijk.
Financieel zijn bezoeken aan tandartsen vergelijkbaar met die in Nederland. Voor bijzondere ingrepen, zoals het aanbrengen van kronen, bruggen, prothesen etc. zijn er talloze verzekeringsvormen mogelijk. Het ziekenfonds vergoedt de 'normale' tandartskosten en hanteert bij de berekening van deze remboursements voor bijzondere tandheelkundige ingrepen tal van lijstjes met percentages. Maar de kosten van het laten trekken van tanden en kiezen en het aanmeten en plaatsen van een kunstgebit behoeven niet meer vooraf te worden getoetst door de Sécu. Dat geldt nog wel voor de terug te betalen kosten van orthodontie bij kinderen. Wat de Sécu aan tandartskosten niet vergoedt, kan meestal bij de aanvullende verzekering worden geclaimd, afhankelijk van de polis die is afgesloten en al dan niet met inachtneming van sommige wachttijden na de inschrijving voor bijzondere ingrepen, zoals kronen of prothesen. Sinds het najaar van 2002 is de 100% vergoeding door de Sécu van gebitscontrole (le bilan bucco-dentaire) bij jeugdigen uitgebreid met de categorie 13- en 14-jarigen. De groep die voor deze kostenloze vorm van preventieve aandacht in aanmerking komt bestaat nu uit de 13- tot 18-jarigen.
Sinds medio 2006 is ook het jaarlijkse tandsteenverwijderen (boven en onder, maximaal twee behandelingen) voor rekening van de Sécu.
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Bevallen
Thuis bevallen (accouchement à domicile) is niet de gewoonte in Frankrijk. Vrijwel alle geboorten vinden plaats in het ziekenhuis of (privé)klinieken, waar normaal gesproken drie dagen wordt verbleven. Het is de gewoonte dat bij vermoeden van zwangerschap de gynaecoloog wordt bezocht en een bloedtest wordt gedaan. Is deze positief dan wordt maandelijks het verloop van de zwangerschap door de gynaecoloog gevolgd.
Het ziekenfonds stuurt na de eerste kennisgeving een carnet de maternité. De blauwe pagina's daarin moeten bij elk bezoek aan de dokter worden ingevuld. Na de geboorte wordt de baby gedurende een jaar gecontroleerd door de dokter, kinderarts of gezondheidscentrum. De bevindingen worden genoteerd in het carnet de santé van het kind. Het boekje blijft tot aan de puberteit in het bezit van de arts.
De vergoeding bedraagt in de eerste vijf maanden de gebruikelijke 70% van de Sécu. Het ziekenfonds vergoedt vanaf de zesde maand van de zwangerschap rechtstreeks de medische kosten voor 100% wanneer de bevalling gebeurt in een gewoon ziekenhuis (hôpital public) of in een clinique conventionnée. De kosten van de bevalling in de wat luxere en dus duurdere clinique agréée worden slechts gedeeltelijk vergoed. De rest wordt meestal bijverzekerd via de eigen mutuelle.
Het zwangerschapsverlof duurt 16 weken in Frankrijk in een gezin met minder dan 2 kinderen: 6 weken voor de bevalling en 10 weken erna. Het verlof is 26 weken in een gezin met ten minste twee kinderen: 8 weken voor de bevalling en 18 weken daarna. Bij de geboorte van een tweeling zijn die 'vrije' weken achtereenvolgens 12 en 22 en bij een drieling zelfs 24 en 22.
Print dit artikel
|
|
|
|
| |
Thuisverpleging
Na een ziekenhuisopname is het mogelijk om verder thuis te worden verpleegd. Samen met het plaatselijke ziekenhuis kunnen de behandelingen - met gebruikmaking van de technische voorzieningen - thuis worden voortgezet. Dit systeem staat bekend als de Had, hospitalisation à domicile. De ziekenfondsen en de aanvullende verzekeringen vergoeden deze zorg als ware deze verleend in een ziekenhuis. Bij langdurig zieken die thuis verblijven worden de kosten van de benodigde zorg voor 100% door de Sécu vergoed in het kader van de regeling ALD (affections de longue durée exonérations). Goed om te weten nog: kinderen hebben zorgplicht voor ouders, de obligation alimentaire. Als de ouders het ziekenhuis niet kunnen betalen zal de rekening naar de kinderen gaan.
Meer geld voor pijnbestrijding
President Nicolas Sarkozy wil meer overheidssteun bieden aan de palliatieve zorg in Frankrijk. Hij heeft aangekondigd hiervoor € 230 miljoen extra te willen besteden aan deze vorm van pijn verzachtende zorg aan terminaal zieke mensen, 'opdat de mensen waardig kunnen sterven.' Het aantal patiënten dat gebruik zal kunnen maken van de zorguitbreiding zal tot 200.000 verdubbelen in 2012. De palliatieve verzorging en die voor de ziekte van Alzheimer zijn in de regeerperiode van Sarkozy benoemd tot de twee belangrijkste pijlers op het gebied van de Franse gezondheidzorg. De gelden komen uit de nieuwe heffing op medicijnen, die voor de palliatieve zorg jaarlijks in totaal € 630 miljoen moet opbrengen. De zorg vindt plaats in bejaarden- en verzorgingstehuizen alsook bij de patiënten thuis. Ook zal nieuw medisch en paramedisch personeel worden opgeleid. In Frankrijk is het toepassen van actieve euthanasie strafbaar. |
Print dit artikel
|
|
|
|
|
