Ook een bescheiden Franse vorm van 'AWBZ': de APA
Zes jaar geleden is in Frankrijk de APA (Allocation Personnalisée d'Autonomie) ingevoerd. Iedereen die in Frankrijk woont kan van de nieuwe wet APA gebruikmaken, dus ook buitenlanders die permanent in Frankrijk wonen en leven. De regeling, beheerd door het departement, is bedoeld voor ouderen vanaf  60 jaar die in meer of mindere mate afhankelijk van zorg zijn geworden. Om de hoogte van de maandelijkse uitkering te berekenen, is de mate van afhankelijkheid in zes groepen verdeeld. Een team van deskundigen bepaalt per individueel geval tot welke groep je behoort. Vervolgens wordt berekend welke kosten moeten worden gemaakt om de betrokkene te helpen. De gebruiker van de diensten moet een eigen bijdrage betalen, dus het is geen verzekering waarvoor men premie betaalt. De hoogte van de eigen bijdrage (participation) hangt af van de mate van hulpbehoevendheid en van het inkomen. De maximumbedragen voor de vier belangrijkste groepen (GIR – Groupe Iso Resources) die maandelijks worden uitgekeerd zijn in GIR 1: € 1189,80 per maand; GIR 2: € 1019,83 per maand; GIR 3: € 764,87 per maand en GIR 4: € 509,91 per maand. De hoogte van de eigen bijdrage hangt af van het inkomen. Voorbeeld: mensen die minder dan € 669,89 per maand als inkomen hebben, behoeven geen eigen bijdrage (ticket modérateur) te betalen bij thuiszorg. Mensen met een inkomen hoger dan € 2669,55 per maand ontvangen maximaal een uitkering van € 118,98. Bij GIR 5 en GIR 6 betaalt de APA niet, maar met de verklaring dat men in deze groepen is ingedeeld, bestaat wel recht op huishoudelijke hulp. Voor personen die verblijven in een tehuis of verpleeginrichting gelden weer andere bijdragen. Over de uitkeringen wordt geen inkomstenbelasting geheven en ook vallen de toeslagen buiten de heffing van CSG en CRDS, de sociale premies. De APA heeft overeenkomsten met de uitvoering van de AWBZ. Men kan zelf met hulp van een raadgever van de APA een hulpplan opstellen. Na goedkeuring ervan kan de hulpzoeker met het vastgestelde budget zelf personeel aantrekken. Familieleden mogen deze diensten ook verrichten. 

De APA zal geen vervanger kunnen zijn van de AWBZ die alleen nog zal gelden voor in het buitenland wonende Nederlanders die al, vóór de invoering van de Zorgverzekeringswet, uitkeringen uit de AWBZ-pot genieten. Nederlanders die naar het buitenland zijn vertrokken kunnen nog een jaar een beroep doen op de AWBZ. Wie weer terugkeert, remigreert, kan na een wachttijd weer aanspraak maken op de zorg via de AWBZ. Die wachttijd van maximaal een jaar geldt alleen voor mensen die particulier verzekerd waren in het buitenland. Voor de overigen geldt geen wachttijd. Nieuwe 'gevallen' zullen het moeten doen met het voorzieningenpakket van het Franse systeem, zo nodig aangevuld met de APA-ondersteuning, maar wie een inkomen geniet dat uitstijgt boven het inkomenplafond zal geen gebruik kunnen maken van de APA. Voor (Franse) werknemers en voor het relatief geringe aantal Nederlanders dat in Frankrijk heeft gewerkt, is er dan het pensioenfonds CNAV dat een deel van de thuishulp kan financieren. Wel zijn er particuliere verzekeringen die maandelijkse uitkeringen doen bij het afhankelijk worden. De te verzekeren bedragen volgens dezelfde systematiek als die van de hierboven genoemde GIR.

Algemene informatie over de APA is op internet te vinden.

Ouderenzorg wordt duur De directeuren van de 1700 Franse instellingen voor bejaardenhuisvesting hebben de noodklok geluid over de steeds moeilijker wordende financiering van de ouderenzorg. De regeling APA van 2001 - een bescheiden vorm van AWBZ-achtige zorg - telt bijna 1 miljoen begunstigden, van wie 45% ouder is dan 85 jaar. Bijna 60% woont nog thuis en ontvangt daar hulp. De anderen zitten in tehuizen. Door de snelle vergrijzing zal het aantal van dagelijkse zorg afhankelijken in 2020 tot 1,3 miljoen zijn gestegen. De opvang in tehuizen is steeds nijpender door het gebrek aan voldoende en goed uitgeruste centra. Veel van de ouderenzorg wordt nog verzorgd door de familie, die ook goed is voor de betaling daarvan. Meestal hebben de kinderen de zorg om de oude dag te financieren. Het zou gaan om 60% van de totale kosten. De gemiddelde prijs voor het wonen in een tehuis ligt rond de € 1800 per maand. Om toch een vorm van verzekering voor de ouderenzorg aan te bieden, hebben de Franse verzekeraars een particulier product ontwikkeld om later bij opneming in een tehuis of bij het inroepen van thuiszorg over maanduitkeringen te beschikken. Men werkt hierbij met polissen onder namen als Plan Indépendance (Mutualité Française), Assurance Dépendance (Predica van Crédit Agricole) en Protectys Autonomie (La Poste).