|
De uitvoering van de CMU
 Op 1 januari 2000 is in Frankrijk een wet in werking getreden, die beoogt iedere ingezetene met een beperkt inkomen een basisdekking voor ziektekosten te geven, de Couverture Maladie Universelle (CMU). Ieder die niet valt onder een verplichte regeling als verzekerde of
rechthebbende kan er aanspraak op maken onder de enkele voorwaarde van een rechtmatig en vast verblijf gedurende 3 maanden. Deze wet is ook van toepassing verklaard op vreemdelingen die hun regulier verblijf in Frankrijk hebben en geen ziektekostenverzekering kunnen afsluiten. Bij de invoering in Nederland van de Zorgverzekeringswet zullen alle gepensioneerde verzekerden - ziekenfonds en particulier verzekerd - zich bij een zorgverzekeraar aanmelden en vervolgens worden verwezen naar een caisse primaire. De premie van een aansluiting bij de door de Franse staat gefinancierde zorgverzekering bedraagt 8% van het belastbaar inkomen (revenu fiscal de référence) minus een aftrek van (in 2008) € 8644. De partner en overige afhankelijke gezinsleden (de ayants droit) zijn gratis meeverzekerd. Bij deze premie komen nog de kosten van de noodzakelijke aanvullende verzekering, de assurance complémentaire bij een mutuelle. Wil je (blijven) beschikken over een behoorlijk voorzieningenpakket dan bedragen de kosten van deze aanvullende verzekering toch ook al gauw zo'n € 100 per maand per koppel, afhankelijk van de verschillende polissen die de niet door de Sécu vergoede kosten geheel of gedeeltelijk dekken. Tandartskosten bijvoorbeeld zijn inbegrepen bij het Sécu-pakket maar voor lage vergoedingspercentages bij bijzonder ingrepen zoals protheses en andere niet-routine ingrepen. Gemiddeld komt de verdeling van kosten en vergoedingingen hier uit op 5% Sécu, 35% aanvullende verzekering en 50% voor de patiënt. Met een goede verzekering bij een mutuelle kunnen ook deze zelf te betalen kosten belangrijk worden teruggebracht.
Mensen met heel lage inkomens die een vaste verblijfplaats in Frankrijk hebben, kunnen in aanmerking komen voor een gratis CMU en ook een gratis aanvullende verzekering (CMU complémentaire) voor elementaire zaken zoals tandarts, oogarts (bril) of ziekenhuis. De regeling geldt voor inwoners, die ten minste drie maanden in Frankrijk wonen en daar hun vaste verblijf hebben. Zij hebben dan ook recht op vergoeding van alle kosten die niet door de 'gewone' Sécu-voorzieningen worden vergoed. De formulieren hiervoor zijn o.a. te verkrijgen bij de plaatselijke CPAM, die ook voor de verdere afhandeling zorgt. Via internet zijn formulieren ook te downloaden. De uitvoerders van de CMU-regeling verlangen overigens wel een jaarlijkse opgave van de inkomsten op grond waarvan de premie kan worden berekend.
Specialisten discrimineren
Vier op de tien Franse specialisten weigeren verzekerden te behandelen die aangesloten zijn bij de CMU. Deze Couverture Maladie Universelle is bedoeld voor minder bedeelden die niet op een algemene manier tegen ziektekosten zijn te verzekeren. Bij een onderzoek zijn 215 specialisten getest en door de mand gevallen. Een CMU-verzekerde die telefonisch een afspraak wilde maken voor een consult kreeg te horen dat er geen ruimte was. Even later belde een 'gewone' verzekerde die zonder problemen een afspraak kon maken. Het zijn vooral de psychiaters, de gynaecologen en de kinderartsen die CMU-verzekerden weigeren, omdat zij het lastig vinden dat deze patiënten de honoraria niet kunnen voorschieten of dat zij extra honoraria van sommige specialisten niet kunnen betalen. De Sécu is zeer verontwaardigd over deze handelwijze en de minister van Volksgezondheid wil dat de Sécu strafmaatregelen uitvaardigt tegen de beroepsgroep. Bij de huisartsen is slechts een kleine 5% weigerachtig bij het accepteren van CMU'ers. |
|
Au Courant
DIENSTVERLENING VOOR FRANKRIJKGANGERS
Meer informatie op de website |
 Print dit artikel
| 
